บทที่ 184

หลังจากอ่านข้อความที่ตัดตอนมาแล้ว ฮ่องเต้ซิงหลงก็ลุกขึ้นเดินไปรอบ ๆ โถงหย่างซิน!

จากนั้นข้าก็อ่านข้อความที่ตัดตอนมาอีกครั้ง และเริ่มเดินในโถงหย่างซินอีกครั้ง!

เพื่อให้สามารถแข่งขันเพื่อชิงตำแหน่งใหญ่ได้ ฮ่องเต้ซิงหลงมีความพิเศษ ในด้านพรสวรรค์และความสามารถ

หลังจากได้รับการศึกษาเพื่อเป็นฮ่องเต้แล้ว วิสัยทัศน์ของพระองค์ก็กว้างไกลมากกว่าเจ้ากระทรวง ในคณะเจ้ากระทรวง

จัดสรรที่ดินทำกิน ขุนนางและชนชั้นสูงต่างก็ต้องจ่ายภาษี สามารถพลิกฟื้นต้าเย่ได้จริง!

แต่เขารู้ว่าจ้าวเว่ยหมินไม่มีพรสวรรค์เช่นนั้น ถึงขนาดคิดแผนการใหญ่เช่นนี้ได้!

ใครเป็นคนสั่งสอนเขา หรือว่าจะเป็นเด็กหนุ่มที่ชื่อหวังหยวน จากสาส์นกราบทูลนั้น

เด็กหนุ่มจะมีความเข้าใจลึกซึ้งเช่นนี้ได้อย่างไร ต้องมีปรมาจารย์อยู่เบื้องหลังเขาเป็นแน่!

แต่แม้ว่ากลยุทธ์นี้จะดี พร้อมดำเนินการได้ แต่สถานการณ์โดยรวมควรมุ่งเน้นไปที่เสถียรภาพ!

เสนาบดีทั้งสองคนซ้ายและขวา และเจ้ากระทรวงทั้งหกก็กำลังสองจิตสองใจ!

พวกเขาไม่มีใครอยู่ตามลำพัง เบื้องหลังมีครอบครัวนับหมื่นคน

ไม่มีใครเสียสละได้ถึงเพียงนี้ ถึงขนาดยอมเฉือนเนื้อครอบครัวออก เพื่อเสียสละให้อาณาจักร!

หลังจากอ่านสาส์นกราบทูลสามครั้งติดต่อกัน ฮ่องเต้ซิงหลงก็มองขุนนางทั้งแปดคน “เจ้ากระทรวงเฟย เจ้าเป็นเลขาธิการกระทรวงกิจการครัวเรือน มีหน้าที่รับผิดชอบด้านภาษีของแผ่นดิน โปรดบอกความคิดเห็นของเจ้า เรื่องการแบ่งปันจัดสรรที่ดินให้ข้ารู้ด้วย รวมไปถึงเรื่องชาวนากับชนชั้นสูงจ่ายภาษีด้วย!”

เฟยปิน เจ้ากระทรวงกรมพระคลังถวายความเคารพและกล่าวว่า “กราบทูลฝ่าบาท หากเราสามารถจัดสรรที่ดินได้จริง และทำให้ขุนนางและผู้สูงศักดิ์จ่ายภาษีได้ ก็อาจเก็บภาษีของต้าเย่ได้เพิ่มขึ้นเป็นสามเท่า หรือเกินหลายร้อยล้านอีแปะด้วยซ้ำพ่ะย่ะค่ะ”

รายได้ภาษีปัจจุบันของต้าเย่อยู่ที่ยี่สิบสามล้านอีแปะต่อปี ซึ่งน้อยกว่าครึ่งหนึ่งของรายได้จากการเก็บภาษีในยุครุ่งเรือง

“หลายร้อยล้านอีแปะ หากแผ่นดินมีรายได้จากภาษีหลายร้อยล้านอีแปะจริง ๆ จะเป็นอย่างไรหากคนเร่ร่อนจ่ายภาษีน้อยลง!”

ฮ่องเต้ซิงหลงกล่าวด้วยน้ำเสียงทุ้มลึก “เจ้ากระทรวง บอกข้าที นโยบายนี้สามารถนำไปใช้ได้หรือไม่”

“ฝ่าบาท ยากพ่ะย่ะค่ะ!”

“ขุนนางและผู้สูงศักดิ์ต้องดำเนินการตามกลยุทธ์นี้ แล้วขุนนางและผู้สูงศักดิ์จะเต็มใจได้อย่างไร!”

“สิ่งที่น่ากลัวที่สุดคือหากนโยบายนี้ถูกผลักดัน ขุนนางและผู้สูงศักดิ์จะต่อสู้กันเอง และพวกเขาอาจจะฝ่าฝืน!”

“ในเวลานั้น นอกจากภาษีของข้าราชการและชนชั้นสูงจะไม่เพิ่มขึ้น ภาษีจากราษฎรก็จะไม่เพิ่มขึ้นด้วย แล้วราชสำนักจะเป็นอย่างไร?”

“ทุกอย่างมีทั้งข้อดีและข้อเสีย กลยุทธ์นี้ก็มีทั้งข้อดีและข้อเสียเช่นกันพ่ะย่ะค่ะ!”

ความคิดของเจ้ากระทรวงทั้งหกแตกต่างกันไป และมีความขัดแย้งกัน