บทที่ 248

ในระยะไกล กลุ่มชาวหวงกำลังควบคุมแผนการสู้รบ ถือดาบตะโกนอย่างเย็นชา “พวกเจ้าทุกคนมีความผิดในต้าเย่ ใครก็ตามที่โจมตีเมืองได้ ท่านอ๋องจะประทานสถานะชาวหวง ที่ดิน และผู้หญิงให้”

เมื่อทหารที่ปิดล้อมอยู่ได้ยินดังนั้น ก็มีกำลังใจและโจมตีอย่างดุเดือดต่อไป!

บนกำแพงเมือง รองผู้บัญชาการหร่วนเฉิงกังขมวดคิ้ว มองลงไปด้วยสายตาหดหู่

ทหารที่มาปิดล้อมเหมือนมดงานเหล่านี้ ไม่ใช่ชาวหวงที่แท้จริง แต่เป็นชาวเมืองโจวซึ่งอยู่ในต้าเย่

น่าเสียดายที่เมืองโจวกบฏ พวกเขากลายเป็นตัวล่อเป้าสำหรับชาวหวง จึงหันมาโจมตีต้าเย่

สำหรับทหารม้าชาวหวงตัวจริง กำลังตั้งค่ายอยู่ในระยะไกล และยังไม่ได้ถูกส่งออกไปเลย!

และอ๋องถูหนานผู้ดุร้ายก็ไม่ปรากฏตัวด้วยซ้ำ!

แค่การโจมตีของมดปลวกเหล่านี้ ก็ทำให้ทหารชายแดนตื่นตระหนกแล้ว

ชื่อเสียงของชาวหวงนั้นดุร้ายเกินไป นอกจากแม่ทัพมู่ผู้ล่วงลับแล้ว ก็ไม่มีใครสามารถเอาชนะพวกเขาได้!

ทันใดนั้นทหารก็รีบก้าวเข้ามารายงาน “ท่านใต้เท้า มีข่าวจากทางเมืองหลวง ผู้บัญชาการเสวี่ยได้ออกคำสั่ง กำลังจะเข้าสู่ฤดูหนาว และอากาศจะหนาวขึ้นอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ ให้เรายึดเมืองไว้ไม่ออกไปข้างนอก สู้ได้ตามใจ เมื่อหิมะตกหนัก ชาวหวงก็จะถอยห่างออกไปเอง”

หร่วนเฉิงกังขมวดคิ้ว “แล้วเมื่อไหร่ผู้บัญชาการจะกลับมาที่ด่านหัวมังกร”

ผู้ส่งสารก้มศีรษะลง “ท่านใต้เท้าไม่ได้บอกเลยขอรับ”

หร่วนเฉิงกังโบกมือและขมวดคิ้ว

เป็นไปตามคาดจริง ๆ!

ผู้บัญชาการยังแบ่งออกเป็นสองประเภท ประเภทหนึ่งมาจากตระกูลต่ำต้อย ที่ก้าวขึ้นสู่ตำแหน่งสูงสุดด้วยการทำความดีความชอบทางทหาร และอีกประเภทหนึ่งสืบเชื้อสายขุนนาง

ตามการจัดของราชสำนัก เชื้อสายขุนนางมักได้ดำรงตำแหน่งอันทรงเกียรติสูงสุด ส่วนผู้บัญชาการจากตระกูลต่ำต้อยจะดำรงตำแหน่งรอง

เดิมทีเขาหวังว่าเสวี่ยผานจะกลับมา เพื่อรักษาขวัญกำลังใจของกองทัพ และเพิ่มขวัญกำลังใจของทุกคน

เพราะเมื่อชาวหวงเปิดศึก ผู้บัญชาการไม่ได้อยู่แนวหน้า ย่อมส่งผลกระทบต่อขวัญกำลังใจของกองทัพ!

แต่เสวี่ยผานกลับไม่ยอมกลับมาแนวหน้า ในฐานะรอง เขาจะทำอะไรได้!

หวังได้เพียงว่าเขาจะไม่สร้างปัญหาให้เป็นภาระอีก

...