บทที่ 280

ชาวหวงที่ได้รับคำสั่งลงมาได้ออกไปเเล้ว!

อ๋องถูหนานโบกมือและพวกแม่ทัพทั้งหมดก็ออกไป เขามองไปทางลูกชายแล้วพูดว่า "อากู่ฉา ไปแจ้งหน่วยอินทรีดำ เรียกระดมพลทหารกลับเข้าหน่วยโดยเร็วที่สุด แล้วไปสืบเกี่ยวกับที่ปรึกษาคนนั้นมาอย่างละเอียดซะ!”

อากู่ฉาขมวดคิ้ว “เสด็จพ่อทรงกังวลว่าในศึกนี้ที่ปรึกษาคนนั้นจะเล่นลูกไม้อะไรอีกรึ?”

อ๋องถูหนานขำเล็กน้อย "อากู่ฉา เจ้าจำไว้นะว่า ภายใต้ความแข็งแกร่งอย่างแท้จริงนั้น การเล่นลูกไม้หรืออุบายใด ๆ ก็ไร้ประโยชน์ เขาแค่ดิ้นรนก่อนตาย และถ่วงเวลาไว้เท่านั้น ถ้าภายในครึ่งเดือนไม่ออกมาสู้ ขวัญกำลังใจของเมืองทั้งเมืองต่ำตกจนถึงขีดสุด ถึงตอนนั้นเรายกพลไปโจมตีทั้งภายในและภายนอก มันก็จะง่ายดายเหมือนพลิกฝ่ามือ และศึกครั้งนี้ก็จะจบลง”

...

“ภายในครึ่งเดือน แม่ทัพหนุ่มจะนำกองทัพออกจากเมืองไปตัดหัวอ๋องสุนัขถูหนาน!”

“อ๋องถูหนานแก่แล้ว ตอนนี้ในแต่ละมื้อเขากินข้าวได้แค่ครึ่งชาม เขามาตื่นแปดครั้งในตอนกลางคืน ชอบฉี่เปียกรองเท้า เรื่องนี้ท่าจะไม่ไหวแล้ว!”

"ในศึกนี้ พวกชาวหวงจะแพ้อย่างแน่นอน!"

"ตัดหัวอ๋องถูหนาน ล้างแค้นให้กับครอบครัวและญาติพี่น้องของเราที่ตายจากการเหยียบย่ำของพวกชาวหวง!"

"สู้ทวงคืนชิงโจวกับกู่โจว แล้วนำดินแดนบรรพชนของเรากลับมา!"

“ศึกนี้จะต้องชนะ ในอีกครึ่งเดือนเตรียมฉลองกัน!”

ผู้ส่งสารวิ่งไปรอบเมืองและตะโกนว่า "นี่คือความคิดของท่านที่ปรึกษา!"

เนื่องจากตัดสินใจต่อสู้ถึงขั้นแตกหักแล้ว จึงไม่อาจเก็บข่าวนี้ไว้เป็นความลับได้อีก และอีกไม่นานก็จะแพร่กระจายไปทั่วทั้งเมือง!

แทนที่จะรอให้ทหารและผู้คนคาดเดากันไป สู้ล้างสมองพวกเขาซ้ำ ๆ ดีกว่าเพื่อหลีกเลี่ยงข่าวลือ

“จะมีการสู้รบถึงขั้นแตกหักในอีกครึ่งเดือน ลุงหยวนเล่นใหญ่เกินไปแล้ว!”

วังฉงโหลวแห่งตระกูลวังตกตะลึงจนพูดไม่ออก

“ฮ่าฮ่าฮ่า เชื่อข้าเถอะ ลุงหยวน เขาต้องมีกลยุทธ์เอาชนะได้แน่!”

วังไห่เทียนยกขวดเหล้าด้วยสีหน้าผ่อนคลายและสบายใจ!