บทที่ 358

ฟู่ฉีนำแพทย์ในกองทัพทหารมาแสดงความเคารพ!

เมื่อคืนนี้มีการแจกจ่ายเงินในกองทัพ และแพทย์เช่นพวกเขาก็ได้รับเงินมากกว่าขุนพลระดับล่าง

ทันทีที่รู้ว่าท่านเสนาธิการทหารเป็นคนมอบให้ ต่างก็ซาบซึ้งน้ำตาไหลแสดงความขอบคุณทันที เมื่อเช้านี้ยังยืนกรานจะมาแสดงความขอบคุณ

“เอาล่ะ ใช้ประโยชน์จากอากาศหนาวเย็น ซึ่งสามารถรักษาศพไว้ได้ดี ศึกษาการชันสูตรศพให้เยอะ ๆ และจดบันทึกให้มาก เมื่อได้ตระหนักรู้แล้วก็อย่าลืมไปสอนให้คนอื่น ๆ เรียนรู้ด้วย!”

หวังหยวนฝากฝังหนึ่งประโยค จากนั้นโบกมือให้ทหารจำนวนมากแล้วขึ้นรถม้าพร้อมพูดว่า “ไปกันเถอะ!”

เพี๊ยะ!

ต้าหู่สะบัดแส้และขบวนรถก็เคลื่อนตัวไปข้างหน้า

ฮวบ!

อู๋หลิงเริ่มนำทำความเคารพโดยคุกเข่าลงครึ่งหนึ่ง “น้อมส่งท่านเสนาธิการทหารกลับบ้าน!”

ฮวบ ฮวบ ฮวบ!

ทหารทั้งหมดต่างคุกเข่าลงครึ่งหนึ่ง และตะโกนเสียงดังกึกก้อง “น้อมส่งท่านเสนาธิการทหารกลับบ้าน!”

หวังหยวนยกม่านขึ้นแล้วโบกมือพร้อมรู้สึกเศร้าเล็กน้อย ขบวนรถค่อย ๆ เคลื่อนตัว

ทหารคุกเข่าลงครึ่งหนึ่งบนพื้นน้ำแข็งหนาวเหน็บ และไม่ลุกขึ้นจนกว่ารถม้าจะลับสายตา

...

รถม้าเดินทางหกสิบกิโลต่อวัน และวันที่สองก็มาถึงพื้นที่ของอีเซี่ยนเทียนในเมืองหลาง!

หวังหยวนขี่ม้าตัวสูงใหญ่ เขาสวมชุดเกราะด้านในที่หวางห่าวมอบให้.และเดินอยู่ด้านหน้าของขบวน

ข้างหลังมีต้าหู่, ผิงเจี้ยน, ฉางเซิ่ง และทหารผ่านศึกชุดเกราะทมิฬสิบคนที่ติดตามและคอยปกป้อง

ในรถม้า หัวใจของหูเหมิงหยิงกำลังเต้นแรง!

ครั้งที่แล้ว นางถูกหงเยี่ย นายท่านรองของอีเซี่ยนเทียนลักพาตัว ซ้ำยังถูกรีดไถไปสองพันแปดร้อยตำลึงทอง

ตอนนี้โจรภูเขาพวกนี้ต้องเกลียดคุณชายเข้ากระดูกดำเป็นแน่ และต้องการจะสับเขาเป็นชิ้น ๆ

ตามความปรารถนาของนาง คือให้คุณชายซ่อนตัวอยู่ในรถม้าใและจ่ายค่าผ่านทางอย่างเงียบ ๆ แล้วผ่านไป!

แต่คิดไม่ถึงว่าคุณชายกลับหัวเราะเสียงดัง แล้วขี่ม้าผ่านอีเซี่ยนเทียนอย่างทะนงตัว