บทที่ 377

“ชิงเหอถูกลักพาตัว!”

ดวงตาของหวังหยวนแดงก่ำแทบจะระเบิดออกมา เขากำมือจนเส้นเลือดปูดออกมา แววตาของเขาเปี่ยมไปด้วยจิตสังหาร " ไปตระกูลโจว ทุกคนพกดาบยาวไปให้หมด!"

คนหกสิบคนเข้าเมืองพร้อมดาบ อาจทำให้เกิดความตื่นตระหนกได้ง่าย พวกเขาทั้งหมดจึงเก็บดาบไว้ในรถม้า!

ทหารผ่านศึกชุดเกราะทมิฬสิบคน และทหารผ่านศึกห้าสิบคนหยิบดาบยาวของพวกเขาออกมาแขวนไว้ที่เอวด้วยสีหน้าโกรธแค้นอาฆาต!

เสนาธิการทางทหารต่อสู้นองเลือดที่ชายแดน ทำลายล้างทหารม้าชาวหวงหลายแสนคน และประสบความสำเร็จอย่างยิ่งใหญ่!

เขาได้ปกป้องผู้คนหลายสิบล้านในต้าเย่ หนึ่งในนั้นคือไอพวกตระกูลคหบดีประจำเมืองพวกนี้!

แต่ผลที่ได้ไอคนเหล่านี้กลับทำร้ายญาติสนิทของเสนาธิการทหาร และจะเอาสูตรลับของเขาไป!

ในขณะนี้ พวกเขาโกรธมากจนเลือดเดือดพล่าน และอยากบดขยี้คนพวกนี้!

หวังหยวนไม่นั่งรถม้า แต่ขี่ม้าศึกและหยิบดาบขึ้นมาด้วย

ชายหกสิบคนขี่ม้าหกสิบตัวพกดาบยาวหกสิบเล่มบุกไปยังตระกูลโจวด้วยเจตนาฆ่า

เมื่อการต่อสู้ครั้งนี้เกิดขึ้น ผู้คนในร้านค้าริมถนนตัวสั่นไม่กล้าโผล่หัวออกมาซ่อนตัวอยู่ในบ้าน

สายตรวจสองคนที่อยู่สุดถนนเห็นเขา พวกเขาก็ถามคนแถวนั้นและหน้าถอดสีทันที

พวกเขาเป็นผู้ใต้บังคับบัญชาของผู้ตรวจการสวี่ ที่มาแทนที่หน่วยลาดตระเวนกะกลางคืน และเฝ้าร้านช่างตีเหล็กในตอนกลางวัน

พวกเขาแยกทางกันอย่างรวดเร็ว คนหนึ่งไปแจ้งผู้ตรวจการสวี่ และอีกคนไปแจ้งผู้พิพากษาประจำเทศบาล จ้าวเว่ยหมิน

...

บนถนนทางใต้สายที่สี่ กลุ่มอันธพาลทั้งสองกลุ่มกำลังใช้ต่อสู้กัน ต่อสู้กันไปมาจนได้เลือดกันแล้ว!

ทั้งสองด้านของถนน พ่อค้าจำนวนมากซ่อนตัวอยู่ในร้านค้าของตน กลัวเกินกว่าจะออกมา!

คนเดินถนนถึงกับเว้นระยะอยู่ห่าง ๆ เพราะกลัวจะโดนลูกหลง!

“ไอ้เวร หยุดเดี๋ยวนี้นะ!”

ผู้ตรวจการหลิวก้าวเข้ามา ชักดาบเขาออกมาตะโกนด่า "เตียวซื่อ, โหย่วปา ไอเวรพวกนี้อยากตายสินะ เจ้ากล้าดียังไงมาก่อเรื่องในเขตของข้า!"

เตียวซื่อเป็นอันธพาลทางตอนเหนือของเมือง โหย่วปาเป็นอันธพาลทางตะวันตกของเมือง พวกเขาล้วนเป็นอันธพาลที่มีชื่อเสียงในเมืองเชี่ยวชาญในการแสวงหาผลประโยชน์จากนักธุรกิจรายย่อยและคนยากจน คนที่หนุนหลังของพวกเขาคือผู้ตรวจการหลิวกัง และผู้ตรวจการฟางเถียนตามลำดับ!