บทที่ 400

คนอื่น ๆ ยังคงขมวดคิ้ว

จ้าวชิงเหอตอบอย่างไม่ลังเลว่า “ผ้าป่านผืนหนึ่งราคาสามถึงสี่ร้อยอีแปะ ผ้าฝ้ายผืนหนึ่งราคาเจ็ดถึงแปดร้อยอีแปะ ป่านหนึ่งจินราคาประมาณห้าอีแปะ และฝ้ายหนึ่งจินมีราคาประมาณสองร้อยอีแปะ ท่านพี่ เหตุใดถึงถามเรื่องนี้?”

คนอื่น ๆ ก็ประหลาดใจ และสงสัยว่าหวังหยวนถามเรื่องนี้เพื่ออะไร!

หวังหยวนขมวดคิ้วพูดว่า “พวกเจ้าสังเกตหรือไม่ว่าคนส่วนใหญ่ที่มาประชุมวันนี้ ไม่ได้สวมเสื้อผ้าที่อบอุ่นมาก!”

ตอนนี้เป็นช่วงปลายฤดูหนาวแล้ว สมาชิกหลายคนในกลุ่มประมง กลุ่มขายปลา และกลุ่มคุ้มกัน ยังคงสวมเสื้อตัวเดียว และอาศัยการผิงไฟ!

ทุกคนพยักหน้าอย่างงุนงง!

กัวฉางกล่าวว่า “แม้ว่าทุกคนจะทำเงินได้มากมายที่นี่ ในช่วงสองเดือนที่ผ่านมา แต่พวกเขาไม่รู้ว่าชีวิตสบายเช่นนี้จะยืนยาวนานเพียงใด พวกเขาจึงไม่กล้าใช้เงิน เพราะฤดูใบไม้ผลิปีหน้าก็ต้องจ่ายภาษีอีก!”

ทุกคนพยักหน้าเห็นด้วย

มีการเก็บภาษีปีละสองครั้ง ฤดูใบไม้ผลิและฤดูร้อน หากจ่ายไม่ได้ จะต้องเข้าคุกและถูกส่งไปทำงานหนัก!

“ใช่แล้ว ตอนนี้แม้จะจ่ายเงินให้ทุกคนแล้ว แต่ก็ไม่มีใครกล้าใช้!”

หวังหยวนกล่าวว่า “ดังนั้นข้าจึงตัดสินใจว่า ตราบใดที่ทำงานที่นี่ แต่ละคนจะต้องมีผ้าฝ้ายหนึ่งผืน และฝ้ายสิบจิน ข้าจะหาผู้หญิงที่ไม่ได้ทำงานมาช่วยทำฝ้ายด้วย เพื่อทำเสื้อผ้าและรองเท้าบุนวม!”

กัวฉางสะดุ้ง “ทำทุกอย่างเองเลยหรือ?”

“อืม ทำทุกอย่าง!”

หวังหยวนพยักหน้า “รวมถึงช่างไม้และช่างก่ออิฐที่มาสร้างบ้านด้วย ต้องหามาให้เป็นมาตรฐาน!”

ผู้ที่มาจากหมู่บ้านอื่น อยู่ในสภาพที่เลวร้ายยิ่งกว่านั้น กลางฤดูหนาว พวกเขาไม่มีรองเท้า เสื้อผ้า และกางเกงของพวกเขาก็เต็มไปด้วยรู เขาทนดูไม่ได้

จ้าวชิงเหอคิดคำนวณ “ท่านพี่ เรามีคนมากกว่าสองร้อยสามสิบคน บวกกับคนสร้างบ้านมากกว่าหนึ่งร้อยคน ก็จะมีคนประมาณสี่ร้อยคน ค่าผ้าฝ้าย ค่าฝ้ายดิบ และค่าแรงคน รวมเป็นประมาณสามก้วนต่อคน ประมาณ เป็นเงินหนึ่งพันสองร้อยตำลึง!”

“เช่นนั้นแหละ!”

หวังหยวนมองไปรอบ ๆ ทุกคน “จำไว้ว่าตราบใดที่คนที่ช่วยเราทำสิ่งต่าง ๆ เราจะปล่อยให้พวกเขาอดอยาก และหนาวตายไม่ได้ หากครอบครัวพวกเขาขัดสน ตราบใดที่ไม่ใช่คนโกง ก็ควรจะช่วยเหลือ อย่ากลัวการใช้เงิน เงินเรามีไม่ขาด!”

กัวฉางประสานมือ “ผู้มีพระคุณช่างมีเมตตานัก การที่มีท่านอยู่ในตำบลเป่ยผิง ถือเป็นบุญของชาวบ้าน!”

หงเยี่ยมองและแอบกัดฟัน ไม่ได้ขาดแคลนเงิน แต่เจ้ายังคงปล้นพวกเราไปอีก ช่างไร้ยางอายจริง ๆ!

แต่เจ้าโจรชั้นต่ำคนนี้ดีต่อคนยากจนจริง ๆ!

แต่เขาโหดเหี้ยมอำมหิตต่อนาง และพี่น้องที่อีเซี่ยนเทียนมาก!