บทที่ 428

ชิงเมี่ยนหลาง เหลิ่งอวิ๋นพูดเร่ง: "รีบพูดเร็ว!"

อาจารย์จ้าวหลังค่อมกล่าวว่า: "ท่านแม่ทัพ เดิมทีหวังหยวนเป็นบัณฑิตในหมู่บ้านต้าหวัง เขาแต่งงานกับคุณหนูหลี่จากในเมืองเมื่อสามปีที่แล้ว!"

"อะไรนะ!"

ชิงเมี่ยนหลาง เหลิ่งอวิ๋นขมวดคิ้วกำหมัดแน่น: "ที่แท้เขาก็แต่งงานแล้ว!"

คุณหนูตกหลุมรักผู้ชายที่แต่งงานแล้ว ความกล้าหาญกับฝีมือการต่อสู้สูงส่งนั้นกลับไม่เข้าตานาง

อาจารย์จ้าวหลังค่อมพยักหน้าและกระซิบต่อว่า: "เดิมที หวังหยวนเป็นคนธรรมดาทั่วไป แต่สองเดือนที่ผ่านมานั้น เขาก็แสดงความสามารถด้านบทกวีของเขาและประพันธ์ 'บทกวีหมิงถัน' เป็นที่ชื่นชอบของจ้าวเว่ยหมินนายอำเภอฝู เขายังได้ทำลายล้างค่ายซานหู่ของเมืองฝู ด้วยการสนับสนุนของจ้าวเว่ยหมิน เขาได้ทำลายตระกูลหลิวที่มีอำนาจในเมืองด้วยวิธีการที่โหดเหี้ยมเป็นอย่างยิ่ง เขาเดินทางกลับมาครั้งนี้ เขาได้นำยอดฝีมือมากมายมาด้วย ไม่เพียงแต่ทำลายแค่ตระกูลโจวเท่านั้น แต่เขายังฉวยโอกาสจากสถานการณ์นี้สังหารป๋อหม่าเฉียนด้วย!”

วันนี้ออกไปข้างนอก ได้พยายามอย่างมากที่จะทำความเข้าใจสถานการณ์ของหวังหยวนอย่างคร่าว ๆ!

หลังจากได้รู้ "บทกวีหมิงถัน" เขาที่เรียนหนังสือมาเกือบทั้งชีวิตก็ถูกมันทำให้คะนึงหานิดหน่อย!

เพื่อศีลธรรมแห่งปวงประชา เพื่อวิถีแห่งมวลชน เพื่อศึกษาอดีตและสานต่อนำไปสู่อนาคต เพื่อสันติภาพและความสามัคคีแห่งปวงชน!

หากไม่กลัวตัวตนของเขาถูกเปิดเผยล่ะก็ เขาจะไปเยี่ยมและทำความรู้จักเป็นสหายด้วยทันที

มีความสามารถทั้งบุ๊นบู้เช่นนี้ น่ายกย่องเป็นผู้กล้าน้อย ยอดฝีมือที่ชาญฉลาดและซื่อสัตย์อีกด้วย!

“แล้วการทำลายล้างค่ายซานหู่ ทำลายตระกูลหลิวและตระกูลโจว ที่มีอำนาจในเมือง สังหารป๋อหม่าเฉียน!”

ชิงเมี่ยนหลาง เหลิ่งอวิ๋น สถบหึอย่างไม่สบอารมณ์: "ตามความเห็นของข้า เขาก็แค่มีความสามารถด้านแต่งกวีนิดหน่อย ได้รับความโปรดปรานจากจ้าวเว่ยหมินและกลายเป็นหุ่นเชิดของเขา จ้าวเว่ยหมินเป็นคนบงการทุกอย่าง อย่างพวกบัณฑิตน่ะรึจะเล่นลูกไม้สกปรก!"

"..."

ในฐานะบัณฑิต อาจารย์จ้าวหลังค่อมยิ้มอย่างเก้อเขินและกล่าวว่า: "ท่านแม่ทัพ เดิมทีข้าก็คิดเช่นนั้นเช่นกัน แต่เมื่อวานนี้จ้าวเว่ยหมินออกจากเมืองฝูไปแล้ว ผู้กำกับซุนเข้ามาเป็นรักษาการแทนนายอำเภอ วันนี้เขาพาคนไปที่ตระกูลหู ไม่เพียงแต่จัดการรองนายท่านหูเท่านั้น ผู้ใต้บังคับบัญชาของเขาก็ยังตบหน้าผู้กำกับซุน ขนาดผู้กำกับซุนยังต้องยอมรับความพ่ายแพ้ และนำคนของเขาออกไปอย่างสิ้นหวัง!

แววตาของชิงเมี่ยนหลาง เหลิ่งอวิ๋นเคร่งเครียด: "อะไรนะ เขาแก้ปัญหาของตระกูลหูได้แล้วรึ?"

หูซานเต๋อทำให้หูเมิ่งอิ๋งตกที่นั่งลำบาก ตอนนั้นเขาแค่เฝ้าดูจากข้าง ๆ แต่ไม่ได้ทำอะไร!

ไม่ใช่ว่าเขาไม่รู้สึกสงสาร แต่เขาอยากจะรอ รอให้คุณหนูใหญ่ตกอยู่ในความสิ้นหวัง จากนั้นเขาจะปรากฏตัวเป็นผู้ช่วยให้รอด และทำให้คุณหนูใหญ่หลั่งน้ำตาด้วยความซาบซึ้ง!