บทที่ 465

“โอ้!”

เหลิ่งอวิ๋นตอบอย่างไม่ใส่ใจ และกำลังคิดว่าจะทวนคืนศักดิ์ศรีของเขาขึ้นมาใหม่โดยเร็วที่สุด!

การสร้างอำนาจนั้นง่ายมาก ไม่ว่าจะฆ่าผู้คนและทำให้ผู้ใต้บังคับบัญชาหวาดกลัว หรือจะเป็นการชนะการต่อสู้และทำให้ผู้คนชื่นชม

การฆ่ามีเป้าหมาย การกำจัดเสี่ยวไท่ซุ่ยและเฮยเมี่ยนชิงกังสามารถยึดความแข็งแกร่งของพวกเขาทั้งหมดได้

สำหรับการชนะการต่อสู้ เขาไม่กล้าคิดถึงสิ่งนี้ ในเมื่อพวกโจรภูเขาก็ยังไม่ได้รับการฝึกฝน

“อันที่จริงแล้ว ข้าเป็นตัวประกันของเจ้าโจรตัวน้อยนั่น...”

หงเยี่ยพรั่งพรูออกมาทันที โดยอธิบายคร่าว ๆ ว่านางถูกหวังหยวนจับตัวไปสองครั้งได้อย่างไร

เสี่ยวไท่ซุ่ยและเฮยเมี่ยนชิงกังรู้สึกใจสั่นเมื่อได้ยินสิ่งนี้: บัณฑิตที่ชื่อหวังหยวนนั้นเป็นมีภูมิหลังที่ไม่ธรรมดาจริง ๆ เขาถึงกับหลอกน้องหงเยี่ย สองครั้งที่อีเซี่ยนเทียน

เหลิ่งอวิ๋นที่รู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติก็ขมวดคิ้ว “ขุนพลหงเยี่ย เหตุใดเจ้าถึงบอกเรื่องนี้กับข้าตอนนี้?”

ตอนนี้เขามุ่งความสนใจไปที่การรวบรวมพลังของเขาอย่างเต็มที่ โดยพักเรื่องหวังหยวนไว้ชั่วคราว

หงเยี่ยพูดด้วยความรู้สึกผิด “ขุนพลคนเมื่อกี้นี้เป็นตัวปลอม เขาเป็นเจ้าโจรตัวน้อยหวังหยวนที่ปลอมตัวมา!”

“อะไรนะ!”

ทันใดนั้นเหลิ่งอวิ๋นก็ลุกขึ้นอย่างรวกเร็ว ดวงตาของเขาเปลี่ยนเป็นสีแดงและพูดว่า “เขาก็คือเจ้าไก่อ่อนนั่นที่สามารถเขียนบทกวีแย่ ๆ นั่น!”

“เขาคือคุณชายหมิงถัน!”

ท่านอาจารย์จ้าวป๋อเซี่ยวหลังค่อมตกตะลึง และครู่ต่อมาเขาก็ล้มลงกับพื้นด้วยความชื่นชม!

คุณชายหมิงถันผู้นี้เก่งทั้งทักษะพลเรือนและทหารจริง ๆ เขากล้าใช้แม้แต่กลอุบายแบบนี้!

มีพรสววรค์จริง ๆ!

กลุ่มโจรภูเขาก็โกรธเช่นกัน หลังจากจัดการอยู่เป็นเวลานาน แต่กลับถูกตัวปลอมหลอก

“...”

หงเยี่ยสะดุ้งและพูดว่า “ข้าไม่รู้ว่าเขาเขียนบทกวีได้หรือไม่ อย่างไรก็ตาม เขาคือหวังหยวนจากหมู่บ้านต้าหวังของตำบลเป่ยผิงในเมืองฝู เขาไม่ใช่ขุนพลภายใต้ท่านแม่ทัพหนุ่มเลย!”

“หงเยี่ย เจ้ากำลังพูดรื่องไร้สาระอะไร!”

ในขณะนี้ อู่จั้งโหวเข้ามาด้วยสีหน้าตื่นตระหนก “พี่ชิงเมี่ยนโช่ว อย่าไปฟังนางพูดจาเหลวไหล เด็กไม่รู้เรื่องเลยพูดเรื่องจาเหลวไหล!”