บทที่ 470

เสี่ยวไท่ซุ่ยและเฮยเมี่ยนจินกังอ้าปากค้าง!

ทหารผ่านศึกเกราะทมิฬที่สามารถสู้ได้หนึ่งต่อสิบ พร้อมด้วยทหารราบเกราะหนักที่อยู่ยงคงกระพัน!

การซุ่มโจมตีแบบนี้อาจจะจับชิงเมี่ยนโช่วได้จริง!

“...ถ้าเจ้ารู้เรื่องนี้แต่แรก และหลอกท่านแม่ทัพให้ไล่ตามเขาไป ข้าฆ่าเจ้าแน่!”

ทันใดนั้นสีหน้าของเถียนชีก็เปลี่ยนไป เขาอดไม่ได้ที่จะชักดาบออกมา แล้วรีบพุ่งเข้าไปหาอู่จั้งโหว!

เสี่ยวไท่ซุ่ยและเฮยเมี่ยนจินกังเองก็กำลังจะลงมือแล้ว!

อู่จั้งโหวหลบเข้ามาทางด้านหลังของเถียนชี บิดแขนของเถียนชีให้เขาคลายดาบออก และวางดาบไว้ที่คอของเขา แล้วตะโกนออกมา "น้องเถียนชี ใจเย็น ๆ เจ้าคิดว่าข้าอยากจะโกหกน้องชิงเมี่ยนโช่วรึ ข้าทำเพื่อผลประโยชน์ของพวกเราทุกคนอยู่นะ!”

เสี่ยวไท่ซุ่ยและเฮยเมี่ยนจินกังทำหน้ามุ่ย ไม่นานมานี้ พี่อู่จั้งโหวบอกว่าเพื่อประโยชน์ของชิงเมี่ยนโช่ว เขาถูกหลอกเกือบตาย ตอนนี้เขาดันจะเอาแบบนี้อีก!

"โกหก!"

เถียนชีกัดฟัน "เพื่อประโยชน์ของตัวเจ้าเองน่ะสิ อย่ามาเสแสร้งว่าเพื่อพวกเราไปหน่อยเลย!"

“เฮ้อ มีบางอย่างที่ไม่สะดวกที่จะพูดต่อหน้าคนหมู่มากนี่สิ เจ้าให้คนของเจ้าออกไปก่อน ข้าจะพูดอธิบายให้พวกเจ้าเข้าใจ!”

อู่จั้งโหวปล่อยแขนของเถียนชี แล้วเหลือบมองเสี่ยวไท่ซุ่ยและเฮยเมี่ยนจินกัง!

ทั้งสามโบกมือและพวกโจรภูเขาก็ถอยออกไป!

ในที่ประชุม เหลือเพียง หงเยี่ย, อู่จั้งโหว, เซี่ยซานหู่, เถียนชี, เสี่ยวไท่ซุ่ย และเฮยเมี่ยนจินกังเท่านั้น

เมื่อเห็นท่าทางคาดหวังและสับสนของทุกคน อู่จั้งโหวก็หัวเราะออกมาเบา ๆ แล้วพูดว่า "พวกเจ้ารู้ไหมว่าใครเอาชนะชาวหวงได้?"

“ท่านแม่ทัพหนุ่มไม่ใช่หรือ?”

เถียนชีจิ้ปากอย่างเย็นชา!

เสี่ยวไท่ซุ่ยและเฮยเมี่ยนจินกังตกใจ มีใครไม่รู้เรื่องนี้บ้าง!

ท่านอาจารย์จ้าวหลังค่อมครุ่นคิด

“แม่ทัพหนุ่ม!”

อู่จั้งโหวเงยหน้าขึ้นถอนหายใจเบา ๆ "พูดไปดูเหมือนจะลบหลู่ แม้ว่าแม่ทัพอู๋มู่จะยังมีชีวิตอยู่ และกองทัพเกราะทมิฬยังรุ่งเรืองอยู่ในจุดสูงสุด เขาเคยต่อสู้ชนะศึกได้อย่างงดงามเช่นนี้มาก่อนหรือ!"

เถียนชี, เสี่ยวไท่ซุ่ย และเฮยเมี่ยนจินกังต่างตกใจ แม่ทัพอู๋มู่เอาชนะอ๋องถูหนานได้ แต่เขาหนีไปได้ ไม่ได้กำจัดกองทัพทั้งหมดของชาวหวงที่เหลืออยู่ พวกเขาไม่เคยต่อสู้ได้ชัยชนะที่งดงามเช่นนี้มาก่อน

มุมปากของหงเยี่ยยกขึ้นเล็กน้อย นางรู้ว่าใครต่อสู้จนได้ชัยชนะอันยิ่งใหญ่นั้นมา กุนซือที่อยู่เบื้องหลังคือวีรบุรุษที่ไม่มีใครเทียบได้!