บทที่ 489

“ความจริงแล้ว...”

ผู้ตรวจการสวี่ที่กำลังตกตะลึงเช่นกัน เริ่มเล่าความลับที่เขาเคยได้ยินมา

“อะไรนะ!”

หลังจากทำความเข้าใจคร่าว ๆ แล้ว ผู้บัญชาการเจ้าหน้าที่ซุนก็มีเหงื่อเย็นท่วมร่างกาย รู้สึกว่าขาอ่อนแรง

ปรากฏว่าคนที่เอาชนะชาวหวงได้จริง ๆ คือท่านหมิงถัน

ไม่น่าแปลกใจที่ผู้พิพากษาและผู้ตรวจกำกับปฏิบัติต่อเขาเช่นนี้ จู่เป๋าหม่าฆ่าตัวตายในชั่วข้ามคืน

เมื่อนึกถึงพฤติกรรมไม่เคารพหวังหยวนก่อนหน้านี้ ตอนนี้เขาอยากจะคลานเข่าเข้าไปขอโทษ

...

ในลานบ้าน

หวังหยวนรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย “ท่านจะไปเมืองหลวงเพื่อรายงานภารกิจ เหตุใดท่านถึงพาพวกเขามา!”

ในบรรดาทุกคนในกลุ่ม นอกจากทหารผ่านศึกเกราะทมิฬเพียงไม่กี่คน ก็ล้วนเป็นช่างฝีมือจากหน่วยจัดการสรรพาวุธ และแพทย์ทหารที่รักษาอาการบาดเจ็บ

“หน้าไม้ซานกงฉวงสังหารอ๋องถูหนาน สือเหยาเฉียน เจ้ากระทรวงกรมโยธาธิการ สั่งให้ข้าพาช่างฝีมือกลับไปที่เมืองหลวง เพื่อถ่ายทอดฝีมือการทำหน้าไม้!”

อู๋หลิงมองช่างฝีมือและแพทย์ทหาร แล้วพูดว่า “ตอนนี้พวกเขาสามารถรักษาเส้นเอ็น เอ็นร้อยหวายและเย็บแผลได้ ซึ่งสามารถลดการบาดเจ็บล้มตายในสนามรบได้อย่างมาก ราชสำนักขอให้พวกเขาไปที่โรงหมอหลวง เพื่อส่งต่อทักษะเหล่านี้!”

หวังหยวนยกยิ้ม “ยังมีคนที่มีความสามารถอยู่ในราชสำนักอยู่หรือ!”

เทคโนโลยีการผลิตอาวุธขั้นสูง และเทคโนโลยีทางการแพทย์ สามารถเสริมความแข็งแกร่งของอาณาจักรได้ หากได้รับการส่งเสริม

“ราชสำนักคัดเลือกคนมีความสามารถจากผู้คนหลายสิบล้านคน อาจกล่าวได้ว่ามีคนมีความสามารถนับไม่ถ้วน แต่ส่วนใหญ่ไร้ประโยชน์ทั้งนั้น!”

อู๋หลิงถอนหายใจ แล้วเปลี่ยนประเด็น “ท่านอาจารย์ ข้าพาพวกเขามาที่นี่ เพียงเพื่อถามว่าท่านต้องการคนไหน เพราะข้าจะฝากไว้ให้ขอรับ”

“ท่านมีความตั้งใจดี!”

หวังหยวนตบไหล่อู๋หลิง ก่อนจะมองทุกคน แล้วพูดด้วยรอยยิ้ม “พวกเจ้าคนไหนเต็มใจจะอยู่ร่วมงานกับข้า”

ช่างฝีมือและแพทย์ทหารหลายคนขยับตัว แต่ก็ก้มหน้าลงอย่างรวดเร็ว!

เสนาธิการทหารเป็นคนดีมีน้ำใจ และรักทหารมากพอ ๆ กับรักลูกตัวเอง ทุกคนต่างก็รู้เรื่องนี้ และอยากติดตามเสนาธิการทหาร!

แต่ตอนนี้กำลังจะไปเมืองหลวง ทำให้อาจได้รับตำแหน่งทางการ เพราะทักษะที่เสนาธิการทหารถ่ายทอดให้ และได้กำจัดสถานะที่ต่ำต้อยอย่างช่างฝีมือหรือแพทย์ทหาร