บทที่ 529

หวังหยวนแค่นเสียง “เช่นนั้นข้าอยากรู้ว่าสถานการณ์ปัจจุบันเป็นอย่างไร?”

ฟางฝูต้งตอบ “ราชสำนักสั่งไม่ให้ท่านเข้าร่วมการสอบคัดเลือกขุนนาง แม้อัครมหาเสนาบดีจะหนุนหลังท่านอยู่ แต่ก็ไม่มีขุนนางคนไหนในเมืองจิ่วซานกล้าสนับสนุนท่าน! และในระหว่างการทำสงครามที่เมืองจิ่วซาน ท่านก็ฉกฉวยทรัพย์สินของตระกูลมากมายไปจากพวกเขา อีกทั้งฉกฉวยเงินนับไม่ถ้วน พวกเขาจะต้องสู้กลับอย่างแน่นอน และวันหนึ่งท่านจะรักษาบ่อเกลือเฟ่ยชางเอาไว้ไม่ได้

“ฮ่าฮ่า!”

หวังหยวนหัวเราะเยาะ

ชุดหมางเผาถูกเรียกคืนไปแล้ว และราชสำนักก็ออกกฤษฎีกาอีกครั้ง จวิ้นวั่งของแต่ละเมืองคงต้องต่อต้านเขาเป็นแน่

ถึงกระนั้นเขาก็ยังเชื่อมั่นว่าหน่วยงานต่าง ๆ ที่อยู่ภายใต้บังคับบัญชาของเหยียนฟู่กู่ที่ถูกเลื่อนตำแหน่งเป็นผู้บัญชาการแล้ว อู๋หยวน และเหล่าทหารที่ประจำอยู่ชายแดนจะช่วยเตือนความจำของเหล่าจวิ้นวั่งได้!

“หนึ่งปีที่แล้ว ท่านปราบปรามกลุ่มกบฏชิงเมี่ยนโช่วที่เมืองเฮ่อจนทำให้ท่านเป็นที่รู้จัก แต่ความจริงแล้วมันสร้างปัญหาอันใหญ่หลวงให้ท่านต่างหาก!”

ฟางฝูต้งยกยิ้มเล็กน้อยพลางกล่าว “ท่านรู้หรือไม่ว่าแม่ทัพแห่งหล่งหนานและเจ้าเมืองถูกลดตำแหน่งเพราะการกระทำของท่าน ข้าพบแม่ทัพเว่ยครั้งล่าสุดตอนที่เขาเดินทางผ่านเมืองผิง ขณะถอยทัพกลับไปที่เมือง แม่ทัพเว่ยบอกข้าว่าเขาปฏิบัติกับท่านอย่างดีมาตลอด ข้ายังได้ยินมาอีกว่าเมื่อกลับถึงที่ทำการ เขาคัดลายมือเป็นชื่อท่านถึงสามวันสามคืนก่อนโยนมันลงในเตาไฟ!”

หวังหยวนผงะเล็กน้อย!

เขาไม่คาดคิดมาก่อนเลยว่าหลังจากปราบปรามกบฏชิงเมี่ยนโช่วแล้วจะส่งผลกระทบต่อผู้อื่นมากมายเพียงนี้

อย่างไรก็ตาม ปฏิกิริยาของทั้งสองคนค่อนข้างน่าสนใจทีเดียว เพราะดูเหมือนว่าฟางฝูต้งจะมั่นใจอย่างมาก

มันก็แค่ต้องการข่มขู่ให้เกรงกลัว!

เพียงแค่นั้น...

เขาคิดว่าอีกฝ่ายต้องการมาเจรจาเรื่องการค้าเกลือ แต่ดูเหมือนว่าเรื่องนี้จะเป็นสาเหตุที่แท้จริงสินะ!

ถางหญ้าเพื่อล่ากระต่ายสินะ!

“ข้ารู้ว่าคุณชายหวังไม่ใช่คนขลาดเขลา!”

ฟางฝูต้งกล่าวคำเบา “แต่ในตอนนี้ท่านจำเป็นต้องไปที่เมืองหล่งหนาน เพราะหากต้องการประสบความสำเร็จในการทำธุรกิจที่เมืองโจว ท่านจะไม่สามารถหลีกเลี่ยงที่จะทำธุรกิจในเมืองหล่งหนาน และแน่นอนว่าท่านจะไม่สามารถหลีกเลี่ยงแม่ทัพและเจ้าเมืองได้เช่นกัน”

หวังหยวนหรี่ตาลงพลางกล่าว “ท่านกำลังใช้คำพูดเหล่านี้ข่มขู่ข้าหรือ?”