บทที่ 54

ตอนนี้สามีตั้งกลุ่มประมง เอาชนะหลี่ฉาง จัดประชุมหมู่บ้าน สร้างโรงอาหารขนาดใหญ่ ตั้งกลุ่มทำสบู่ เอาชนะใจชาวบ้าน เป็นดั่งสูญรวมจิตใจของทุกคน แล้วคนที่ทำได้แค่อ่านหนังสือสอบขุนนาง จะเทียบได้ได้อย่างไร!

แต่หวังหยวนขัดจังหวะ “ซื่อหาน พี่ชายของเจ้าพูดถูก พวกเขาทุกคนดีกว่าข้า! ข้าเป็นเพียงเด็กบ้านนอก จะเทียบกับพวกเขาได้อย่างไร”

หลิวเจี้ยนเย่เชิดหน้าขึ้นอย่างภาคภูมิใจ “น้องซื่อหาน เจ้าเห็นหรือไม่ว่าเขาเองก็รู้ตัวดี!”

“น่าเสียดายที่ร่ำเรียนมาหลายปี แต่กลับไม่รู้จักคำว่า 'ถ่อมตัว' ด้วยซ้ำ!”

หลี่ซื่อหานพูดด้วยสีหน้าเฉยเมย “และโปรดเรียกข้าด้วยชื่อเต็มของข้าด้วย อย่าเรียกข้าว่าน้องอีก ความสัมพันธ์ของเราไม่ได้สนิทกันถึงเพียงนั้น”

ใบหน้าของหลิวเจี้ยนเย่เปลี่ยนเป็นสีแดงและซีด เลือดไหลขึ้นสู่ศีรษะทันที

หวังหยวนส่ายหน้า ความแข็งแกร่งทางจิตใจของชายหนุ่มคนนี้แย่มาก จนเขาไม่สามารถควบคุมความดันโลหิตได้ แม้ว่าจะถูกวิพากษ์วิจารณ์เพียงไม่กี่คำก็ตาม

“เอาล่ะ น้องหญิงสาม นี่คือแขก พูดเช่นนี้ได้อย่างไร!”

หลี่ซานซือเกลี้ยกล่อมด้วยเสียงแผ่วเบา “รีบไปหาพี่สะใภ้ของเจ้าเถอะ แล้วสั่งให้ห้องครัวทำอาหารที่เจ้าชอบ พี่จะต้อนรับเขาเอง จะไม่ไล่เขาออกไปอีกแล้ว!”

หลี่ซื่อหานมีสีหน้าไม่อยากเชื่อ แต่เมื่อเห็นหวังหยวนพยักหน้า นางก็หันหลังเดินไปยังลานด้านใน

เมื่อเห็นท่าทางของน้องสาวของตน หลี่ซานซือก็มองหวังหยวนด้วยความประหลาดใจ

หลังจากที่ไม่ได้เจอกันมาครึ่งปี เจ้าคนเสเพลคนนี้ก็ดูเปลี่ยนไป ไม่ถ่อมตัวหรือหยิ่งผยองเมื่ออยู่ต่อหน้าเขา

เมื่อก่อนหากมาพบเขาที่มีฐานะเป็นจู่เหริน เจ้าเด็กคนนี้จะหวาดเกรงมาก

ตอนนี้กลับนิ่งกว่าเดิม ลึกล้ำราวก้นเหว สงบนิ่งดุจขุนเขา

ดูจากปฏิกิริยาของน้องสาวเมื่อครู่นี้ นางตกหลุมรักเจ้าคนเสเพลคนนี้จริง ๆ

แม้ว่าเมื่อก่อนนางจะเคยปกป้องเจ้าคนเสเพลคนนี้ แต่ก็เป็นเพราะนางรู้สึกอยากตอบแทนเขา ที่กล้าแต่งงานกับนางในช่วงเวลาวิกฤติ

ตอนนี้มันแตกต่างออกไป เหมือนว่านางมอบหัวใจให้เขาไปแล้ว จึงอยากจะปกป้องตลอดเวลา

ในโลกปัจจุบัน เด็กหนุ่มธรรมดาจากชนบท จะทำให้ชีวิตน้องสาวของเขามั่นคงได้อย่างไร

หากพวกเขาถูกพรากจากกัน อนาคตของน้องสาวก็จะมั่นคง หากนางแต่งงานเข้าตระกูลหลิว

แต่ด้วยนิสัยของน้องสาว นางจะเกลียดเขาตลอดไป และจะไม่มีวันติดต่อกับเขาไปจนตาย

มันเป็นช่วงเวลาของภาวะกลืนไม่เข้าคายไม่ออก