บทที่ 554

ตราบใดที่จับคนผู้นั้นได้ และจัดการเขาอย่างทารุณ เพื่อล้างแค้นให้กับแค้นครั้งใหญ่ของเมื่อวาน!

ขณะที่คิดเกี่ยวกับเรื่องนี้ เว่ยเฉิงยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย เขาดูมั่นใจราวกับควบคุมทุกสิ่งทุกอย่างได้ ปัง!

ทันใดนั้นก็มีเสียงดังมาจากหมู่บ้านเยี่ยเจีย ทำให้ผู้คนตกใจพร้อมม้าที่ส่งเสียงร้อง

“เกิดอะไรขึ้น? เสียงฟ้าร้องหรือ? ไม่เห็นท้องฟ้ามีการเคลื่อนไหวนี่!”

เว่ยเฉิงควบม้ามองดูหมู่บ้านเยี่ยเจียในระยะไกล จากนั้นจึงมองไปที่เมฆบนท้องฟ้า

ปัง! ปัง!

เสียงดังขึ้นอีกสองครั้ง!

กับ! กับ!

ม้าตกใจมากจนวิ่งว่อน

ทหารทั้งหมดต่างหวาดกลัวไปหมด พวกเขาก็อดไม่ได้ที่จะคิดอย่างบ้าคลั่ง!

เว่ยเฉิงที่รู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ จึงออกคำสั่งด้วยใบหน้าเคร่งขรึม “ไป เข้าไปดูกันเถอะ”

เฉียวคุนนำเจ้าหน้าที่ตรวจการไปที่หมู่บ้านเยี่ยเจียเป็นเวลานานแล้ว แต่ตอนนี้พวกเขาก็ยังไม่ออกมา ซึ่งทำให้เขารู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ!

ท้ายที่สุดแล้วจะต้องเสียเวลามากแค่ไหนในการเคลื่อนไหว ก็ถึงเวลาที่ควรจะออกมาตั้งนานแล้ว!

กลุ่มคนรีบไปที่หมู่บ้านเยี่ยเจีย และได้ยินเสียงดังสี่ครั้งระหว่างทาง แต่ละครั้งดังกว่าครั้งแรก!

เหงื่อเย็นไหลออกมาบนหน้าผากของทหารจำนวนห้าร้อยนาย แม้แต่เฉียวคุนก็ยังรู้สึกหวาดกลัว

เสียงนี้ดังมากราวกับเสียงฟ้าผ่าจากนภา แต่ไม่มีฟ้าผ่าเลย!

แปลกประหลาดยิ่งนัก!

หากไม่ใช่เพราะเฉียวคุนยังอยู่ในหมู่บ้านเยี่ยเจีย และเรื่องนี้จะส่งผลกระทบต่ออนาคตของเขา เขาก็ไม่คิดที่จะก้าวไปข้างหน้าเลย!

ยืนอยู่หน้าหมู่บ้านเยี่ยเจีย เว่ยเฉิงกัดฟันและโบกมีด “เข้าไปสอดส่องดูให้ข้า!”

กลุ่มคนและม้าเดินเข้าไปอย่างกล้าหาญ!

ทันใดนั้น เจ้าหน้าที่ตรวจการกลุ่มหนึ่งก็เดินกะโผลกกะเผลกออกมาและตะโกนว่า “ฆ่าจ้าหน้าที่แล้ว คนสกุลหวังนั่นฆ่าเจ้าหน้าที่ เขากำลังจะก่อกบฏ!”

“ฆ่าเจ้าหน้าที่อะไรกัน!”