บทที่ 556

หวังหยวนขมวดคิ้วครู่หนึ่ง “เช่นนั้นเจ้าหมายความว่า ตราบใดที่ข้าให้เงินเจ้า เรื่องนี้ก็จะจบลง!”

“อืม!”

เว่ยเฉิงพยักหน้าอย่างหนักแน่น “มีเงินจะปลุกผีขึ้นมาโม่แป้งให้ก็ยังได้ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการที่เจ้าฆ่าเจ้าหน้าที่ไปหลายคน แม้ว่าเจ้าจะฆ่าขุนนางของราชสำนักจริง ๆ ตราบใดที่เจ้าจ่ายเงินมากพอ เจ้าก็สามารถปกปิดมันได้!”

หวังหยวนกระแอมเบา ๆ “เช่นนั้นข้าต้องจ่ายเท่าไหร่ในการยุติเรื่องนี้!”

เว่ยเฉิงเหยียดสองนิ้วออก เมื่อเห็นว่าหวังหยวนขมวดคิ้ว ก็พูดอย่างรวดเร็วว่า “คุณชายหยวน ใต้เท้าเผยและข้าใช้เงินถึงห้าหมื่นตำลึงในการเลื่อนตำแหน่งกลับในตำแหน่งเดิม หากเราเลื่อนตำแหน่งสูงขึ้นไปอีก และหากว่าไม่มีเงินถึงหนึ่งแสนก็ไม่สามารถเอาชนะได้ นอกจากนี้ยังมีพวกคนจากครอบครัวผู้ตรวจการอีก ทหารในมือของข้าก็ต้องใช้เงินปิดปากด้วย เลื่อนขั้นครั้งหนึ่งต้องใช้เงินหลายหมื่นตำลึงเชียวนะ เงินสองแสนนับว่าไม่มากเกินไปจริง ๆ!”

หวังหยวนขมวดคิ้วและไม่พูดอะไร!

เงินสองแสนตำลึงนั้นไม่มากนัก และรายได้ภาษีประจำปีของเมืองหลงหนานอาจไม่ถึงสองแสนตำลึงด้วยซ้ำ!

เจ้าหน้าที่ทุจริตคนนี้ใช้โอกาสนี้เพื่อขู่กรรโชกเขา!

เว่ยเฉิงยังคงโน้มน้าว “คุณชายหยวน เจ้าลองคิดดูซิ เจ้ามีกิจการที่ทำกำไรได้มากมาย ไม่ว่าจะเป็นน้ำตาลคริสตัล ดาบถัง สบู่ สิ่งเหล่านี้ทำเงินมากกว่าหนึ่งล้านตำลึงต่อปี หากว่าเจ้ากลายเป็นโจร แล้วขึ้นไปภูเขาแล้วเจ้าจะขายของเหล่านี้ให้ใครเล่า ดังนั้นเจ้าใช้เงินเพียงเล็กน้อยเพื่อจัดการปัญหานี้ และข้อขัดแย้งของเราเป็นอันว่าคลี่คลาย ภายหน้าเจ้าก็หาเงินของของเจ้า ส่วนพวกเราก็ทำงานเจ้าหน้าที่ของเราไป และเราทุกคนต่างก็มีความสุข!”

“...ตกลง!”

ดูเหมือนหวังหยวนจะถูกโน้มน้าวสำเร็จ เขาครุ่นคิดอยู่พักหนึ่งแล้วพยักหน้า “แต่ตอนนี้ข้าไม่ได้นำเงินมามากขนาดนั้น ข้าต้องการให้คนกลับไปเอาเงินที่หมู่บ้านต้าหวัง!”

“ได้!”

เว่ยเฉิงยิ้มและพยักหน้า “แต่ก่อนอื่น เจ้าต้องไปที่เมืองฝูกับข้าก่อน และให้คนของเจ้ากลับไปเอาเงินที่หมู่บ้านต้าหวัง!”

“ดี!”

หวังหยวนตกลงทันที!

เดิมทีเขาอยากไปเมืองฝูเพื่อหลีกเลี่ยงความสงสัย แล้วปล่อยให้ต้าหู่และคนอื่น ๆ อยู่ข้างนอก คิดไม่ถึงเลยว่าเว่ยเฉิงจะเป็นคนเสนอเอง ซึ่งตรงกับสิ่งที่เขาปรารถนาพอดี!

“ฟู่!”

เว่ยเฉิงถอนหายใจด้วยความโล่งอก!

จุดประสงค์ของเขาคือจับหวังหยวน แล้วให้ท่านเจ้าเมืองลงโทษ จากนั้นก็ขอเงินโดยใช้ประโยชน์จากสิ่งนี้!

ตอนนี้หวังหยวนสัญญาว่าจะให้เงินเขา ซ้ำยังตกลงว่าจะไปเมืองจวิ้นกับเขาด้วย ซึ่งตรงกับสิ่งที่เขาปรารถนาพอดี!