บทที่ 617

“คุณชายเฉิง นี่... เรื่องนี้…”

ซุนเต๋อไห่ตกอยู่ในภาวะที่กลืนไม่เข้าคายไม่ออกเช่นกัน แน่นอนว่าเขายินดีที่จะทำตามที่ใต้เท้าผู้ตรวจการต้องการเรื่องแต่งงานของลูกสาว

อย่างไรก็ตาม สัญญาหมั้นหมายกับตระกูลซุนได้ถูกเขียนขึ้นเป็นลายลักษณ์อักษรอย่างชัดเจน หากตกลงเห็นด้วยกับเฉิงอู๋จี้ เกรงว่าในภายหลังอาจเกิดเรื่องบางอย่างขึ้นได้!

“เถ้าแก่ซุนเป็นอะไรหรือไม่?”

เฉิงอู๋จี้ที่ทำทีเป็นตกใจ และแสร้งทำเป็นสับสน

ซุนเต๋อไห่มองไปมาสายตาหลอกแหล่ก และหลังจากนั้นไม่นานเขาก็โน้มตัวกระซิบข้างหูของเฉิงอู๋จี้

“คุณชายเฉิง ท่านมาผิดเวลาแล้ว ข้ากำลังยกเลิกการหมั้นหมายกับตระกูลวังอยู่ ท้ายที่สุดแล้ว สัญญาหมั้นหมายกับตระกูลซุนได้ถูกเขียนขึ้นเป็นลายลักษณ์อักษรอย่างชัดเจน ถ้าไม่จัดการให้เรียบร้อย มันอาจจะเกิดเรื่องยุ่งยากได้ในอนาคต ฉะนั้น... "

ซุนเต๋อไห่ฉลาดมากที่ทำแบบนี้ เขาบอกกับเฉิงอู๋จี้อย่างชัดเจน และยังป้องกันไม่ให้วังฉงโหลวและหวังหยวนรู้ถึงเรื่องนี้อีกด้วย

นี่ถือได้ว่าไม่ได้เป็นการล่วงเกินทั้งสองฝ่าย

หวังหยวนหรี่ตา และรู้ด้วยว่าซุนเต๋อไห่กำลังพูดถึงอะไร

แต่เขาก็เข้าใจได้เช่นกัน ท้ายที่สุดแล้วในเฉิงโจว คำพูดของผู้ตรวจการเป็นเหมือนประกาศิตสวรรค์ พวกเขาไม่กล้าฝ่าฝืน

นอกจากนี้ สถานการณ์ในตอนนี้ของตระกูลวังไม่ดีเหมือนแต่ก่อน จักรพรรดิองค์ปัจจุบันทิ้งพวกเขาแล้ว เกรงว่าพวกเขาคงไม่มีวันเชิดหน้าชูตาได้อีก

เดิมทีหวังหยวนต้องการใช้ธุรกิจเพื่อประนีประนอมกับซุนเต๋อไห่ แต่อย่างไรก็ตาม บางครั้งเงินมันก็ใช้ง่ายกว่าความรู้สึกดีดีมาก

อย่างไรก็ตาม ไม่ว่าจะมีเงินมากมายขนาดไหน มันก็ไร้ประโยชน์เมื่ออยู่ต่อหน้าผู้มีอำนาจ

ในตอนนี้ ซุนเต๋อไห่คงจะตัดสินใจแล้ว และวางแผนที่จะถอนหมั้นกับตระกูลวัง

หวังหยวนถอนหายใจ ไม่รู้ว่าพี่เขากำลังวางแผนอะไรอยู่ จะตั้งใจผลักดันเรื่องแต่งงานหรือแค่มาที่นี่เฉย ๆ

จากที่หวังหยวนดูแล้วนั้น ไม่มีอะไรต้องลังเลกับตระกูลซุนอีกต่อไป ซุนเต๋อไห่ที่เองก็คิดไม่ซื่อ ไม่คู่ควรที่จะแต่งงานมาเป็นสะใภ้ตระกูลวัง

เขาจึงรู้สึกว่าถ้าการหมั้นครั้งนี้พังก็ไม่เป็นไร