บทที่ 627

คุณชายหลายคนจากตระกูลขุนนาง รวมถึงผู้รู้หนังสือบางคนรีบพูดอย่างให้เกียรติ

เฉิงเหลียวยิ้มและพยักหน้า "ในกรณีนี้ ข้าขอให้เกียรติแก่ทางพวกเจ้าดีกว่า"

“เนื่องจากวันนี้เป็นงานชุมนุมกวีนิพนธ์ จึงเป็นธรรมดาที่จะได้พบปะเพื่อนฝูงนักกวี หากให้ข้ากำหนดหัวข้อ จริง ๆ แล้ว ข้าคงยกหัวข้อเป็นปัญหาความมั่นคงของชาติ แต่ท่านหมิงถันอยู่ที่นี่ ครั้งล่าสุดนั้น บทเพลงแดงทั่วธาราเป็นที่รู้จักของทุกคน นี่เกรงว่าหัวข้อครั้งนี้คงไม่มีใครเอาชนะเขาได้”

หลังจากที่เฉิงเหลียวพูดประโยคแรกจบ หวังหยวนก็อึ้งอยู่ครู่หนึ่ง ตาเฒ่านี้กำลังทำอะไรอยู่?

“เช่นนั้น ให้ท่านหมิงถันเป็นคนกำหนดหัวข้อดีไหม”

เฉิงเหลียวกล่าว และมองหวังหยวนด้วยรอยยิ้มที่ดูจริงใจเล็กน้อย

“แดงทั่วธาราของท่านหมิงถันยอดเยี่ยมจริง ๆ เนื่องจากใต้เท้าให้ความสนใจ งั้นให้ท่านหมิงถันตัดสินใจเลือกหัวข้อดีกว่า”

"ถูกต้อง ให้ท่านหมิงถันเลือกหัวข้อกันเถอะ!"

ทุกคนพูดขึ้นอย่างกระตือรือร้น

หวังหยวนเหลือบตามองจ้องไปที่เฉิงเหลียวแล้วยิ้มออกมา

“ในเมื่อใต้เท้าให้เกียรติข้า งั้นข้าจะคิดหัวข้อดี ๆ เอาเป็น... บุคคลที่มีอำนาจและอิทธิพลเป็นหัวข้อแล้วกัน”

ทันทีที่หวังหยวนพูดคำเหล่านี้ ทุกคนก็อึ้งไปตามกัน!

แม้ว่าหลายคนจะไม่เข้าใจความหมาย แต่ก็มีคนฉลาดหลายคนที่เข้าใจความหมายอันลึกซึ้งจากประโยคสั้น ๆ สองประโยคนี้ทันที

หลี่อีเหนียนขมวดคิ้วและมองไปทางหวังหยวนด้วยความกังวล แต่ก็รีบหันกลับมาอย่างรวดเร็ว

ไป๋เฟยเฟยตกใจเหลือบมองหวังหยวน จากนั้นหยิบพัดออกมาเพื่อบังรอยยิ้มที่ไม่สามารถควบคุมได้

เฉิงเหลียวก็เหลือบมองหวังหยวน และแอบพยักพยักหน้าแล้วพูดว่า "ดี งั้นหัวข้อเป็นบุคคลที่มีอำนาจและผู้อิทธิพล"

ทุกคนตกอยู่ในภาวะที่กลืนไม่เข้าคายไม่ออกทันที!

นั่นเป็นข้อห้าม!

บุคคลที่มีอำนาจและผู้อิทธิพลคืออะไร?

เดิมทีนี่เป็นคําที่มีความหมายในเชิงลบ เป็นคําดูหมิ่น แต่ตอนนี้กลายเป็นหัวข้อแล้ว

พวกเขาไม่กล้าชมเชย นับประสากับการดูถูก

ท้ายที่สุดแล้ว บุคคลที่มีอำนาจและผู้อิทธิพลปัจจุบันต่างก็นั่งอยู่ที่นี่!