บทที่ 639

หลังจากที่หวังหยวนพูดจบ เขาก็กลับไปที่เฉิงโจว

ในขณะนี้ต้าหู่กำลังตามมาข้างหลัง พอจะคาดเดาได้ว่าหวังหยวนกำลังจะทำอะไร และเขาก็ตื่นเต้นมาก!

“พี่หยวน เราจะลงมือกันเมื่อไหร่?”

หวังหยวนยิ้มและมองต้าหู่ “ไปที่จุดนั้นก่อน แล้วดูว่าเงินอยู่ที่ไหน ทางที่ดีควรเตรียมการบางอย่าง อย่างน้อยเราจะไม่ปล่อยให้เขาสงสัยเรา!”

ต้าหู่ย่อมเข้าใจ จากนั้นก็เริ่มส่งทหารเกราะทมิฬแอบเข้าไปในธนาคารเทียนเซี่ย

ทหารเกราะทมิฬล้วนเป็นทหารผ่านศึก การปิดล้อมแล้วปล้นไม่ใช่ปัญหา!

เรื่องเล็กน้อยเช่นนี้ไม่จำเป็นต้องกังวล!

...

ในขณะนี้ ที่ด้านนอกฐานที่มั่นค่ายต้าเฟิง เจิ้งเซิ่งสวมชุดเกราะสีเงิน มาถึงที่นี่พร้อมกับทหารนับพันคน

หวงผีจื่อและคนอื่น ๆ ตกใจเมื่อรู้สถานการณ์นี้!

“เราไม่เคยมีความขัดแย้ง หรือขุ่นเคืองกับกองทัพเมืองชิงชวน เหตุใดพวกเขาถึงยกทัพมาที่นี่ตอนนี้?”

โม่ชวนเหอก็กังวลเช่นกัน แต่เถี่ยซานไม่สนใจเลย “เช่นนั้นก็ส่งพวกเขาไปลงนรกซะ ข้าไม่กลัว!”

“กองทัพชิงชวนมีไพร่พลทั้งหมดสามหมื่นนาย แม้ว่าจะยกทัพมาหนึ่งพันนาย แต่หากเราเริ่มต่อสู้กับพวกเขา พวกเราจะถูกกำจัดแน่นอน ยิ่งไปกว่านั้น คนที่มาคือเจิ้งเซิ่ง ลูกชายของเจิ้งไท่ชิง ขุนพลผู้พิทักษ์แห่งกองทัพชิงชวน แม้ว่าเขาจะต้องการทำลายพวกเรา แต่เขาจะไม่พาคนมาแค่พันนาย และปล่อยให้ลูกชายของเขามาด้วยตนเอง!”

โม่ชวนเหอหายใจเข้าลึก ๆ หวงผีจื่อก็รู้สึกเช่นเดียวกัน

“ไป ไปดูกันเถอะ!”

พูดจบ พวกเขาทั้งสามก็เดินออกจากค่ายต้าเฟิง แล้วมองเจิ้งเซิ่งที่สวมชุดเกราะ

“ขุนพลเจิ้งมาถึงที่นี่ เกิดอะไรขึ้นหรือขอรับ?”

หวงผีจื่อและคนอื่น ๆ ให้ความเคารพ เจิ้งเซิ่งเห็นดังนั้นก็นึกเย้ยหยัน