บทที่ 641

หลังจากที่หวังหยวนได้ยินดังนั้น เขาก็ตกตะลึงไปชั่วขณะ!

“ใช่แล้ว... ข้าก็สงสัยเหมือนกัน คนในค่ายต้าเฟิงแห่งนั้นไม่ใช่คนโง่ เหตุใดถึงทำเช่นนั้นได้?”

ต้าหู่ดูสับสนเล็กน้อย นี่ไม่ต่างจากการรนหาที่ตายใช่หรือไม่!

แม้ว่าค่ายต้าเฟิงจะปลอดภัยมาหลายปีแล้ว แต่ก็เป็นเพราะพวกเขาระมัดระวัง และไม่เคยต่อสู้กับเจ้าหน้าที่เลย พวกเขายังประจบประแจงผู้ตรวจราชการมณฑลท้องถิ่นด้วย ซึ่งเป็นเหตุผลว่าเหตุใดพวกเขาถึงตั้งหลักได้

แต่พวกเขากำลังทำตัวยั่วยุมาก ถึงกับมาปล้นที่เฉิงโจว นั่นเป็นการท้าทายราชสำนักอย่างชัดเจนไม่ใช่หรือ?

ไม่ต้องพูดถึงว่าเฉิงโจวมีกองทหารจำนวนมาก แม้ว่าพวกเขาจะปล้นเฉิงโจวได้สำเร็จ แต่เงินทองที่พวกเขาปล้นไปนั้นก็ต้องแลกด้วยชีวิตอยู่ดี ให้ตายเถอะ!

ไม่รู้หรือว่าเมื่อราชสำนักรู้ว่ามีกองทัพขนาดใหญ่เข้ามาโจมตี ค่ายต้าเฟิงที่มีผู้คนเพียงพันคนจะถูกกวาดล้างในทันที!

“ใช่ เรื่องนี้ไม่สอดคล้องกับความเป็นจริง คราวที่แล้วพวกเขาไม่กล้าฝ่าฝืนราชสำนัก เพราะเรื่องของอ๋องฝูซาน ข้าสังหารเฟิงเสี้ยวเทียนแล้ว พวกเขายังไม่พูดอะไร แต่ตอนนี้พวกเขาเปลี่ยนใจได้อย่างไร?”

หวังหยวนไม่เข้าใจ แต่เขารู้ว่าหวงผีจื่อและคนอื่น ๆ ไม่ใช่คนโง่แน่นอน!

“ท่านอาหยวน ท่านคิดว่าพวกเขากำลังถูกบังคับหรือเปล่า?” หลี่จ้าวหลินถาม

วังฉงโหลวอดไม่ได้ที่จะถามว่า “เป็นไปได้หรือไม่ว่าพวกเขากบฏ?”

หวังหยวนสูดหายใจเข้าลึก ๆ นี่ไม่ใช่สิ่งที่เป็นไปไม่ได้ แต่จะต้องใช้ความพยายามขนาดไหน ในการทำให้คนในค่ายต้าเฟิงเหล่านั้นยอมเป็นกบฏ?

“เรื่องนี้ค่อนข้างแปลก…” หวังหยวนพึมพำกับตัวเอง ไม่สามารถเข้าใจได้

ทันใดนั้น ถังหม่างกล่าวว่า “พี่หยวน เช่นนั้น... ให้ข้าไปหาคำตอบหรือไม่?”

ถังหม่างมีมิตรภาพกับพวกเขา ดังนั้นเมื่อเขาพูดเช่นนี้ หวังหยวนก็พยักหน้า

เรื่องนี้แปลกเกินไป จึงเป็นเรื่องปกติที่จะต้องตรวจสอบอย่างละเอียด

แต่หวังหยวนหัวเราะอีกครั้ง แล้วพูดเบา ๆ “แต่นี่ก็เป็นการเปิดโอกาสให้พวกเราด้วย”

“เอ๊ะ? โอกาสอะไรหรือ?”

ต้าหู่และคนอื่น ๆ ต่างก็สับสนเช่นกัน

“โอกาสปล้นเงิน!”