บทที่ 656

เมื่อได้ยินเช่นนี้ ไป๋เฟยเฟยก็เหลือบมองสตรีในชุดกระโปรงสีม่วง

สตรีในชุดกระโปรงสีม่วงถึงกับพูดว่า “เหอะ ๆ ข้าไม่กล้าเดิมพันกับท่าน ในเมื่อสหายหวังกล้า ไม่อย่างนั้นเจ้าลองเดิมพันดูไหมล่ะ?”

ไป๋เฟยเฟยกระพริบตา ถึงแม้ว่านางจะชอบเดิมพัน แต่นางก็เดิมพันเฉพาะเมื่อนางมั่นใจเท่านั้น

ทว่า...

ตอนนี้นางรู้สึกไม่แน่ใจแล้ว!

แน่นอนว่าโดยปกติแล้ว นางคิดว่าเป็นเรื่องไร้สาระที่จะมีทองคำอยู่ในน้ำ

แต่หวังหยวนเป็นคนพูดเรื่องนี้ขึ้นมา นางจึงรู้สึกเชื่อครึ่งหนึ่งไม่เชื่อครึ่งหนึ่งจริง ๆ!

“ทำไมเล่า เจ้าไม่กล้าเดิมพันหรือ? หากว่าเจ้าชนะเดิมพัน ข้าสามารถตอบตกลงเงื่อนไขของเจ้าได้หนึ่งเรื่อง เงื่อนไขใดก็ได้!”

หวังหยวนยิ้มและพูด และเมื่อได้ยินสิ่งนี้ ไป๋เฟยเฟยก็กระพริบตา

“เช่นนั้นหากว่าข้าแพ้แล้วท่านชนะล่ะ? ข้าต้องทำสิ่งใด?”

ไป๋เฟยเฟยเตรียมพร้อมที่จะฟังสิ่งที่หวังหยวนพูดก่อนที่จะตัดสินใจว่าจะเดิมพันหรือไม่

“ง่าย ๆ… เมื่อถึงเวลาเจ้าก็แค่ช่วยข้าขนทองออกจากเมืองก็พอแล้ว”

ทันทีที่ได้ยินเช่นนี้ ไป๋เฟยเฟยก็ตกตะลึง

“ง่ายเช่นนี้เลยหรือ?”

หวังหยวนพยักหน้า “แน่นอน”

“ตกลง! ถ้าอย่างนั้นข้าขอเดิมพัน!” ไป๋เฟยเฟยตอบตกลงทันที

จากนั้นหวังหยวนก็ไม่พูดพล่ามอีกต่อไป เขาหยิบทองคำออกมาทันทีแล้วค่อย ๆ ใส่มันลงในน้ำกรดกัดทองที่อยู่ข้างหน้า!

พอทองคำเข้าไป ใช้เวลาไม่นานทองคำนี้ก็เริ่มละลาย ในไม่ช้า...

หายไปกับตา!

ไป๋เฟยเฟยและสตรีในชุดกระโปรงสีม่วงตกตะลึงเมื่อเห็นฉากนี้!