ตอนที่ 683
บทที่ 683
September 18, 2026
เมื่อกล่าวเช่นนี้จบ ฮ่องเต้ซิงหลงก็มองทุกคน ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วจึงค่อย ๆ พูดว่า “ท่านทั้งหลายเป็นผู้อุทิศตนในต้าเย่ ดังนั้น... พวกท่านคิดว่าเรื่องนี้ควรได้รับการแก้ไข หรือประนีประนอมอย่างไร?”
หลังจากพูดคำเหล่านี้ หยางเฟิ่งกั๋วก็รู้สึกจุกอยู่ในใจ เพราะเขาเดาได้แล้ว!
สำหรับคนอื่น ๆ ก็ย่อมรู้แล้วว่าจะตัดสินใจอย่างไร!
สือเหยาเฉียน เจ้ากรมกรมโยธาธิการลุกขึ้นยืนทันที แล้วกล่าวด้วยความเคารพ “ฝ่าบาท กระหม่อมมีวิธีประนีประนอม แต่ไม่ทราบว่าจะเป็นไปได้หรือไม่”
ทันทีที่คำพูดเหล่านี้ออกมา ฮ่องเต้ซิงหลงก็ดีใจมาก รีบพยักหน้าทันที “พูดมาสิ ท่านสือ”
สือเหยาเฉียนจึงกล่าวว่า “ฝ่าบาท สิ่งที่หวงเหยียนต้องการคือหวังหยวน แต่เราไม่สามารถส่งตัวเขาออกไปเลย ตามที่พวกเขาต้องการเช่นนั้นได้ กระหม่อมขอแนะนำว่าควรให้หวังหยวน ไปหาหวงเหยียนในฐานะทูตพ่ะย่ะค่ะ!”
“ด้วยวิธีนี้ ก็จะทราบว่าหวงเหยียนต้องการอะไร ตั้งแต่สมัยโบราณจะไม่มีการสังหารทูต ข้าคิดว่าเนื่องจากต้าเย่ของเรา หวงเหยียนจะไม่กล้าทำร้ายหวังหยวน จึงสามารถช่วยให้เขารอดชีวิตได้! เพื่อแลกกับความปลอดภัยของชายแดนพ่ะย่ะค่ะ”
ฟังดูดี แต่ทุกคนรู้ดีว่ามันไม่ต่างจากการส่งหวังหยวนไปที่นั่น!
ในเมืองหลวงของอาณาจักรอื่น ก้ำกึ่งระหว่างความเป็นความตาย หากหวังหยวนไปแล้ว เขาจะไม่มีวันได้กลับมา!
มีโอกาสที่พวกเขาจะฆ่าหวังหยวนสูงเกินไป ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลใดก็ตาม!
หากเป็นเพราะเห็นแก่หน้าผู้สูงศักดิ์ อากู่ฉาจะไม่ขอหวังหยวน!
หยางเฟิ่งกั๋วเข้าใจว่าทุกคนในปัจจุบันเข้าใจดี ว่าการส่งหวังหยวนจากต้าเย่ไปเป็นทูต เป็นเพียงแค่การทำให้ดูดีเท่านั้น!
“ฝ่าบาท... กระหม่อมคิดว่าเราควรคิดเรื่องนี้ให้มากกว่านี้ ไม่เช่นนั้นเราก็ส่งคนอื่นไปเป็นทูตที่หวงเหยียนแทนพ่ะย่ะค่ะ!”
หยางเฟิ่งกั๋วยังคงต่อสู้ และทุกคนในกลุ่มของเขาก็เห็นด้วยเช่นกัน
“ฝ่าบาท กระหม่อมคิดว่าเรื่องนี้เป็นไปได้ ในการวิเคราะห์ขั้นสุดท้าย หวังหยวนเป็นเพียงคนธรรมดา ไม่ต้องพูดถึงการทำเพื่อต้าเย่ ประชาชนควรรับใช้แผ่นดินอย่างภักดี ด้วยการยอมสละชีวิตโดยไม่ลังเล!”
“ยิ่งกว่านั้น เราได้เตรียมการสำหรับเรื่องนี้ไว้เยอะแล้ว อย่างน้อยหวังหยวนก็มีสถานะเป็นทูต จึงไม่ต้องกังวลเรื่องความปลอดภัยของเขา”
“แม้ว่าจะมีอันตรายอยู่บ้าง แต่... หวังหยวนฉลาดมากก็ไม่น่าจะมีปัญหา ดังนั้นฝ่าบาท กระหม่อมคิดว่าวิธีการของท่านสือเป็นไปได้”
หลังจากที่เป้าชิงสื่อพูดจบ ฮ่องเต้ซิงหลงก็เหลือบมองหยางเฟิ่งกั๋ว ที่ไม่สามารถพูดอะไรได้แล้วจริง ๆ