บทที่ 691

ทันทีที่คำพูดเหล่านี้หลุดออกไป ทุกคนก็ตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง

เซี่ยซานหู่และอู่จั้งโหว รู้สึกว่าหวังหยวนมีไหวพริบและมีพรสวรรค์ สามารถพลิกวิกฤตให้เป็นโอกาสได้

แต่หงเยี่ยพูดว่า “ไม่รู้ รีบบอกมาสิ”

ตอนนี้ความคิดของหงเยี่ยสับสนมาก ไม่สามารถฟังสิ่งใดได้เลย

จ้าวป๋อเซี่ยวจะไม่รู้ได้อย่างไร ว่านายท่านใหญ่กำลังกังวลในขณะนี้ เขาจึงพูดทันที “ที่ท่านเสนาธิการทหารตัดสินใจไป ก็เพราะได้วางแผนทุกอย่างไว้แล้ว และทุกอย่างจะเรียบร้อยดี”

“อีกทั้งท่านเสนาธิการทหารยังกล่าวอีกว่า ยังไม่ถึงเวลา ข้าคิดว่าเสนาธิการทหารอาจกำลังรอโอกาสนี้อยู่ เขาอยู่ห่างไกลในถิ่นหวงเหยียน เขาจึงสามารถสังเกตความสับสนวุ่นวายภายใน แล้วรอให้ผู้อื่นก่อกบฏก่อนได้”

“ตราบใดที่ยังมีโอกาสนี้ ข้าคิดว่าเสนาธิการทหารจะกลับมาแน่นอน และสิ่งที่เราต้องทำคือเตรียมกองกำลังของเรา เฝ้ารอจนกว่าวันที่เสนาธิการทหารจะกลับมา!”

หลังจากจ้าวป๋อเซี่ยวพูดจบ หัวใจของทุกคนก็สั่นเทา

“เขาคิดเช่นนี้จริงหรือ?”

หงเยี่ยพูดด้วยความประหลาดใจ

“แน่นอนว่ามีความหมายที่ลึกซึ้งกว่านั้น นั่นคือ... ท่านเสนาธิการทหาร เห็นใจพวกเราด้วย…”

ทุกคนไม่ค่อยเข้าใจคำพูดของจ้าวป๋อเซี่ยว แต่ละคนจึงมีสีหน้าสับสน

“ง่ายมาก หากที่ปรึกษาทหารไม่อยากไปหาหวงเหยียน แล้วพวกเราลุกขึ้นตามไป เราก็จะได้ชื่อว่าเป็นกบฏ ผู้ทรยศ แม้ว่าเราจะปกป้องตัวเองให้ปลอดภัยได้ แต่ชื่อเสียงของเราจะถูกทำลายหมดสิ้น และเราอาจต้องเผชิญกับการปราบปรามนับครั้งไม่ถ้วนด้วย ทำให้เหนื่อยล้าทั้งกายและใจ และเรื่องนี้เองที่ทำให้ท่านเสนาธิการทหาร ไปหาหวงเหยียนโดยไม่ลังเล!

จ้าวป๋อเซี่ยวฉลาดมาก เขาเห็นได้จากจดหมายของหวังหยวน ที่บอกให้พวกเขาอย่าคิดมาก และอยู่เฉย ๆ เพื่อความอยู่รอด

เซี่ยซานหู่และหงเยี่ยก็พยักหน้าเช่นกัน

“ตอนนี้... เราเชื่อได้แค่เสนาธิการทหารเท่านั้น ความสามารถของเสนาธิการทหารนั้น ไม่เคยมีใครเทียบได้มาก่อน เรื่องนี้ทุกคนจะปลอดภัย มั่นใจได้”

หลังจากที่จ้าวป๋อเซี่ยวพูดจบหงเยี่ยก็โล่งใจไปครึ่งหนึ่ง เพราะเจ้าโจรตัวแสบคนนั้นก็ฉลาดมากจริง ๆ เธอจึงถูกเขาหลอกทุกครั้ง

ทั้งยังมีเรื่องที่เขาเอาชนะอ๋องถูหนานได้ เขาฉลาดมาก จึงไม่น่าจะมีปัญหา