บทที่ 703

“ข้าก็กำลังลังเลเช่นกัน ว่าพวกเขาจะมองออกหรือไม่…เจ้าคิดว่าข้าควรทำอย่างไรต่อไป?”

ในเวลานี้ เซียวฉู่ฉู่อดไม่ได้ที่จะถาม

หวังหยวนพูดอย่างใจเย็น “ทำต่อไปเถอะพ่ะย่ะค่ะ”

“เหตุใดเล่า? เจ้าก็คิดว่าพวกเขาไม่เชื่อไม่ใช่หรือ?”

เซียวฉู่ฉู่พูดอย่างร้อนรนพร้อมกับสงสัย

หวังหยวนหยิบถ้วยชาขึ้นมา เขาจิบชาแล้วหัวเราะทันที “ประการแรก แม้ว่าพวกเขาจะสงสัย แต่พวกเขาอาจรู้เจตนาของไทเฮาด้วย ดังนั้นพวกเขาจึงคอยเฝ้าดู แต่... อากู่ฉาเป็นเช่นนี้เสมอมา แสดงละครอย่างต่อเนื่อง และทวีความไม่พอใจในตัวไทเฮามากยิ่งขึ้น เมื่อเวลาผ่านไป พวกเขาจะเชื่อท่านไม่มากก็น้อย”

“ประการที่สองนั่นก็คือ อากู่ฉาเข้ารับตำแหน่งแทนอ๋องถูหนาน และควบคุมกองทัพชายแดน! กองทัพแข็งแกร่งเช่นนี้ พวกเขาจะไม่อิจฉาได้อย่างไร?”

“ดังนั้น... ความไว้วางใจเป็นเรื่องที่จะเกิดขึ้นไม่ช้าก็เร็ว แม้ว่าร่องรอยจะหนักกว่าเล็กน้อย และร้อนรนไปบ้าง แต่ก็ไม่สำคัญ”

หลังจากที่หวังหยวนพูดจบ เซียวฉู่ฉู่ก็พยักหน้า “อย่างไรก็ตาม...ยังคงต้องขจัดข้อสงสัยของพวกเขาถึงจะถูก”

ขณะที่พูด นางก็มองไปที่หวังหยวน ทำให้หวังหยวนดูทำอะไรไม่ถูก

“ไทเฮา วันนี้กระหม่อมเพิ่งมาถึงเมืองหลวงของเมืองหวง พระองค์คงไม่คิดที่จะให้กระหม่อมตกอยู่ในอันตรายใช่หรือไม่พ่ะย่ะค่ะ?”

หวังหยวนค่อนข้างหงุดหงิด การแสดงออกของเซียวฉู่ฉู่ เห็นได้ชัดว่าอยากให้ตัวเขาขจัดความกังวลของพวกเขา

แม้ว่าการทำเช่นนี้เป็นสิ่งที่ถูกต้อง แต่ก็ต้องจัดการเรื่องนี้ให้เรียบร้อยโดยเร็วที่สุด เพื่อป้องกันไม่ให้เกิดความน่าสงสัย

อย่างไรก็ตาม...

หวังหยวนรู้สึกไม่ได้รับความเป็นธรรมเล็กน้อย!

“เรื่องนี้... ข้าจะชดเชยให้เจ้า เจ้าว่าอย่างไรเล่า?”

เซียวฉู่ฉู่ปิดปากด้วยรอยยิ้ม ท่าทางเช่นนั้นช่างเป็นสตรีที่งามล่มเมือง จนทำให้ผู้คนมากมายหลงใหล

“หือ? ชดเชย? ชดเชยอันใดพ่ะย่ะค่ะ?”

หวังหยวนตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง แล้วพูดโดยไม่รู้ตัว

“ข้าวางแผนที่จะ...ให้หวงเจียวเจียว...หมั้นหมายกับเจ้า เป็นอย่างไรเล่า?”

เซียวฉู่ฉู่กล่าวด้วยรอยยิ้ม ทันทีที่ได้ยินคำพูดเหล่านี้ หวังหยวนก็ตกตะลึงมากยิ่งขึ้น!

ทำงานร่วมกับคนฉลาด ช่างเหนื่อยยิ่งนัก!