บทที่ 705

หวังหยวนตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง แต่ในวินาทีต่อมา ชายคนนั้นก็ถอดเสื้อคลุมสีดำออกและเผยให้เห็นตัวตน!

“กระหม่อม อ๋องหลงซี คาราวะไทเฮาขอรับ!”

เป็นอ๋องหลงซี!

ถึงแม้ว่าหวังหยวนจะรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย แต่เขาก็ไม่แปลกใจนัก เขารู้ว่าอ๋องหลงซีเป็นสหายที่ภักดีและดีที่สุดของไทเฮา และการปรากฏตัวของเขาที่นี่ก็นับว่าไม่ใช่เรื่องประหลาดอะไร

“ข้าเรียกเขามาที่นี่เพราะข้ามีเรื่องจะพูด แม้ว่าเจ้าจะไม่เชื่อว่าเขาเป็นคนลอบสังหารครั้งนั้น แต่ข้าก็ยังต้องให้เขาอธิบายให้ชัดเจนต่อหน้า เพื่อหลีกเลี่ยงช่องว่างระหว่างเจ้าและข้า”

เซียวฉู่ฉู่เอ่ยพูดและมองไปที่อ๋องหลงซี

คนข้างหลังหยิบตำราแผ่นไม้ไผ่ออกมาทันที แล้วมอบให้หวังหยวน

“องครักษ์เงาของข้าเต็มไปด้วยช่องโหว่มานาน ไม่ว่าจะเป็นอ๋องเจิ้นตงหรืออ๋องเซ่อเป่ย ล้วนมีคนอยู่ในองครักษ์เงาของข้า”

“พวกเขาแอบระดมองครักษ์เงาเพื่อสังหารเจ้า ข้ารู้เรื่องนี้มานานแล้ว และไม่ได้เข้าไปแทรกแซง เหตุผลง่ายมาก ข้าคิดว่าเจ้าสามารถจัดการได้”

อ๋องหลงซีมองดูหวังหยวนด้วยสีหน้าสงบ ซึ่งทำให้หวังหยวนตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง

อ๋องหลงซีผู้นี้สงบนิ่งมาก และหวังหยวนไม่สามารถมองเห็นสีหน้าหลากหลายบนใบหน้าของเขา

ราวกับว่าใบหน้าของเขาขยับไม่เป็นเลย!

“แต่ท่านกลับเชื่อใจข้า” หวังหยวนยิ้ม

อ๋องหลงซีกล่าวอย่างราบเรียบ “ข้าเชื่อในคำพูดของอ๋องถูหนาน และยิ่งเชื่อสายพระเนตรของไทเฮา”

หวังหยวนพยักหน้า “เอาล่ะ ข้ารู้เรื่องนี้แล้ว ทว่าไม่สำคัญอะไรกับข้ามากนัก ข้าไม่เชื่อว่าเจ้าคิดที่จะฆ่าข้า”

“อย่างไรก็ตาม ก็ต้องพูดให้ชัดเจน” อ๋องหลงซีกล่าวอย่างราบเรียบ

หวังหยวนกระพริบตาและมองดูเขา ชายคนนี้หัวโบราณมาก ไม่รู้เหมือนกันว่าจะควบคุมองครักษ์เงานี้ได้อย่างไร

ท้ายที่สุดแล้ว นี่คือสัตว์ร้ายขนาดยักษ์และล้าสมัยมาก เขาคงไม่สามารถทำสิ่งสกปรกบางอย่างได้ดีนัก

“พรุ่งนี้ ระหว่างงานเฉลิมฉลองของเมืองหวง เจ้าสามารถใช้โอกาสนี้ขอแต่งงานได้”

ในเวลานี้ เซียวฉู่ฉู่กล่าวด้วยรอยยิ้ม

“งานเฉลิมฉลอง?” หวังหยวนตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง

“พรุ่งนี้เจ้าจะรู้เรื่องเอง”