บทที่ 726

หลิวตงหานไม่ใช่คนโง่!

แน่นอนว่าเขาเข้าใจสิ่งที่หวังหยวนพูด

หวังหยวนที่อยู่ตรงนั้นก็หัวเราะออกมา จากนั้นมองไปที่โต๊ะแล้วไปเทชามาดื่มสักแก้ว

"อืม... ชาของใต้เท้าหลิวไม่เลวเลยจริง ๆ"

หลังจากพูดจบ หวังหยวนก็เอนหลังบนเก้าอี้ แล้วมองหลิวตงหานด้วยรอยยิ้ม

“ท่านใต้เท้าหลิว ท่านน่าจะเข้าใจสิ่งที่ข้าพูด ตอนนี้ท่านต้องร่วมมือกับข้าเท่านั้น”

หลังจากที่หวังหยวนพูดจบ หลิวตงหานก็หายใจเข้าลึก และมองหวังหยวนด้วยสีหน้าเคร่งเครียด

“ข้าไม่เชื่อ! ท่านอ๋องเจิ้นตงเชื่อในตัวใต้เท้าเกามาก แล้วใต้เท้าเกาเชื่อในตัวข้า ข้าไม่เชื่อว่าแผนการของเจ้าจะสำเร็จ!”

หลิวตงหานกัดฟัน เขารู้ว่าถ้าเขาทรยศ เขาต้องเจอเรื่องลำบากมากแน่!

ดังนั้นถ้ามีโอกาส เขาย่อมไม่ทรยศอย่างแน่นอน!

“ดูเหมือนเจ้ายังไม่เข้าใจที่ข้าพูด”

หวังหยวนยิ้มเมื่อรู้ว่าหลิวตงหานจวนจะแหลกสลายแล้ว

ดังนั้นเขาไม่อยากพูดเรื่องไร้สาระกับเขาอีก

“ใต้เท้าหลิว งั้นข้าบอกเจ้าให้นะ หลังจากการลอบสังหารคืนนี้ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น เกาเล่อจะถูกสงสัยอยู่ดี ส่วนความสามารถของอ๋องเจิ้นตง ข้าจะไม่พูดให้มากความ”

“ถึงตอนนั้น เจ้าคงเป็นได้แค่เหยื่อที่มารับกรรมในเรื่องนี้ แล้วอีกอย่าง ทำไมเกาเล่อถึงเชื่อในตัวเจ้า?”

“ท้ายที่สุดแล้ว เจ้าเป็นคนเดียวที่รู้เรื่องเกี่ยวกับเจ็ดคนนี้ ภารกิจล้มเหลวแล้วมันก็เป็นปัญหาอยู่แต่ก่อนแล้ว ทั้งเจ็ดคนมีฝีมือไม่ธรรมดา ที่โจมตีข้าในกลางดึก ไม่ต้องพูดถึงแค่ข้าเพียงคนเดียว ต่อให้มีข้าสิบคนก็ไม่รอดได้อยู่ดี”

“เกาเล่อไม่เคยสงสัยเจ้าเกี่ยวกับเรื่องนี้งั้นหรือ? แต่ข้าคิดว่าอ๋องเจิ้นตงน่าจะสงสัยเกาเล่อแล้ว”

“เมื่อมีความสงสัยเกิดขึ้นมาแล้ว ดังนั้นเจ้า... อย่าคิดอยู่คนเดียวเลย เจ้ารู้ไหมว่าเมื่อเมล็ดพันธุ์แห่งความสงสัยถูกหว่านลงไปแล้ว ก็ไม่มีคำอธิบายใดที่สมเหตุสมผลอีกต่อไป”

หวังหยวนไม่ได้พูดอะไรมาก แต่หลิวตงหานรู้ดีว่าหวังหยวนพูดถูกแล้ว

ไม่ต้องพูดถึงอ๋องเจิ้นตงและเกาเล่อ แม้กระทั่งเขาเองยังไม่รู้เลย ว่าทำไมทั้งเจ็ดคนนี้ถึงได้ทำล้มเหลว!