บทที่ 728

อาปู้ชาตกใจมาก เมื่อได้ยินเสด็จพ่อตรัสแบบนี้ แต่ละคนต่างตกตะลึงไปทั้งหมด!

เขาไม่เคยคิดเลยว่าเขาจะกล้าทำเช่นนี้!

“เรียกเกาเล่อมา!”

อ๋องเจิ้นตงโกรธมาก และสั่งการทันที

หลังจากนั้นเขาก็พันผ้าพันแผลและรอคอยอย่างเงียบ ๆ!

อาเจี้ยนนักดาบในชุดขาวยืนอยู่ข้างหลัง ถือดาบอย่างเงียบ ๆ และหลับตาพักผ่อนเอาแรงสักครู่!

ในขณะนั้น เกาเล่อก็ดูสับสนเช่นกัน เขาไม่รู้ว่าทำไมท่านเจิ้นตงหวงจึงเรียกหาเขาในเวลาดึกดื่นเช่นนี้

แต่พอได่ลองสอบามดูแล้วก็ตกใจ!

มีคนลอบสังหารอ๋องเจิ้นตง!

ช่างบังอาจจริง ๆ!

เขารีบพาคนไปที่จวนของอ๋องเจิ้นตง ทันทีที่เขาเข้าไปก็รีบถามด้วยความร้อนใจว่า

“ท่านอ๋องไม่เป็นอะไรใช่ไหมพ่ะย่ะค่ะ?”

อ๋องเจิ้นตงเหลือบมองเกาเล่อ ยังไม่แสดงอาการโกรธออกทันทีและพูดว่า "ไม่เป็นไร แค่ถาก ๆ ถ้าไม่ใช่เพราะอาเจี้ยน ข้าคงตายไปแล้ว"

อาเจี้ยน องค์รักษ์ส่วนตัวของเขา!

ในราชสำนักหวงตอนนี้ เขามีฝีมือมากพอติดหนึ่งในสามอันดับแรก!

นี่เป็นหนึ่งในกองหนุนที่ใหญ่ที่สุดสำหรับอ๋องเจิ้นตง!

ตอนนั้นเองที่เกาเล่อเห็นนักดาบในชุดขาวยืนอยู่ข้างหลังอ๋องเจิ้นตง เขาก็ตกใจมาก เขาไม่คาดคิดมาก่อนว่าแม้แต่คนคนนี้จะทำให้ตื่นตระหนกได้!

เขาขมวดคิ้วเหลือบมองชายชุดดำพวกนี้ และเริ่มสืบสวนทันที

“คนพวกนี้ไม่คุ้นหน้าสักนิด เป็นไปได้ไหมว่าพวกเขาเป็นคนที่ใครบางคนเลี้ยงดูมาอย่างลับ ๆ แต่การมาฆ่าพระองค์ที่นี่ นี่มันไม่โง่เกินไปเหรอ?”

เกาเล่อขมวดคิ้วและวิเคราะห์สถานการณ์ต่อ แต่ในตอนนั้นอาปู้ชาจิ้ปากและพูดอย่างเรียบเฉย

“ใต้เท้าเกาลองดูสิ่งนี้สิ”

เมื่อพูดแล้ว เขาก็หยิบป้ายขององค์รักษ์เงาทั้งเจ็ดออกมาจากทั้งเจ็ดคนนี้