บทที่ 733

วันนี้เขากำลังจะตกนรก หากไม่ยอมทำลายของเก่า ก็พัฒนาไม่ได้ ดังนั้นเขาจึงทำได้เพียงยอมบาดเจ็บปางตาย!

ยิงธนูไปแล้ว ย่อมเอาลูกศรกลับคืนไม่ได้ หากเกาเล่อไม่ตาย เขาจะต้องตาย!

“ท่านอ๋อง กระหม่อมติดตามท่านมาหลายปีโดยไม่เสียใจเลย ในกรณีนี้ กระหม่อมขอยอมตาย!”

เกาเล่อหลับตาแล้วหยุดพูด

เขายังเป็นคนโหดเหี้ยม ตอนนี้เขารู้สถานการณ์นี้แล้ว ย่อมเข้าใจดีว่าความเป็นความตายเป็นสิ่งที่คาดเดาไม่ได้ ดังนั้นจึงเป็นการดีกว่าที่จะทำให้อ๋องเจิ้นตงสงสัย!

พูดตามตรง อ๋องเจิ้นตงเริ่มสงสัยจริง ๆ แล้ว!

ความสงสัยแบบนั้น ทำให้เขาเกิดความคลางแคลงใจ!

ในขณะเดียวกัน อ๋องหลงซีกำลังนั่งตรงข้ามหวังหยวน ใบหน้ามีรอยยิ้มจาง

“หวังหยวน หลังจากคืนนี้ เมื่อเกาเล่อตาย สิ่งต่าง ๆ จะจัดการง่ายขึ้นมากแล้ว”

อ๋องหลงซีไม่คาดคิดว่าหวังหยวนจะเป็นคนเจ้าแผนการถึงเพียงนี้!

แต่ละแผนการเหล่านี้เชื่อมโยงกันมาก จนทำให้จิ้งจอกเฒ่าอย่างเขาต้องทึ่งจริง ๆ!

แต่หลังจากที่เขาพูดจบ หวังหยวนก็ส่ายหน้า

“คืนนี้หรือ? เกรงว่าเกาเล่อจะยังไม่ตาย”

ทันทีที่คำพูดเหล่านี้ดังขึ้น อ๋องหลงซีก็ตกตะลึง!

“อะไรนะ!? จะยังไม่ตายหรือ?”

อ๋องหลงซีตกใจเล็กน้อย เขาไม่เข้าใจ อ๋องเจิ้นตงเป็นคนหัวรุนแรง เกาเล่อกล้าปฏิบัติต่อเขาเช่นนี้ แต่เขาจะไว้ชีวิตคนทรยศหรือ?

เรื่องนี้ไม่ควรเป็นเช่นนั้น!

“เหตุใดกัน? ข้าไม่เข้าใจ!”