บทที่ 746

อ๋องเจิ้นตงหน้าบึ้งตึง แต่เขาพูดอะไรไม่ออก!

เพราะตอนนี้เขาไม่มีความแข็งแกร่งมากพอ ที่จะแข่งขันกับอ๋องเซ่อเป่ย เพื่อสิ่งที่เรียกว่าเมืองหลวง!

แม้ว่าเขาจะไม่เต็มใจจะยอมแพ้ แต่เขาไม่มีทางเลือก!

“ได้! เช่นนั้นข้าจะมอบเมืองหลวงให้ท่าน!”

หลังจากที่อ๋องเจิ้นตงพูดจบ เขาก็พ่นลมหายใจอย่างเย็นชา แล้วพูดว่า “ตอนนี้เรามาคุยกันดี ๆ เพื่อหาวิธีวางแผนกบฏได้แล้วใช่หรือไม่?”

อ๋องหลงซีส่ายหน้า “ข้าจะไม่มีส่วนร่วมในการกบฏใด ๆ ในวันที่พวกท่านลงมือทำ ข้าจะปิดประตูบ้าน ไม่ออกไปข้างนอก”

ทันทีที่คำพูดนี้ออกมา อ๋องเซ่อเป่ยและอ๋องเจิ้นตงต่างก็ยิ้มอ่อน เห็นได้ชัดว่าพวกเขารู้ดีว่าจะเป็นเช่นนี้

เพราะอ๋องหลงซีไม่เคยสนใจร่วมแบ่งผลประโยชน์ในราชสำนักเช่นนี้!

แต่พวกเขาก็ไม่สนใจเช่นกัน คืนนี้ถูกกำหนดให้เป็นค่ำคืนที่ไร้ซุ่มเสียง!

อ๋องเจิ้นตงยิ้มเล็กน้อย และหลังจากกลับมา ดวงตาของเขายังมีความภาคภูมิใจอีกด้วย!

แต่เรื่องทั้งหมดนี้ หวังหยวนย่อมรู้ข่าวทันที

หากต้องการยุติสงครามครั้งนี้ ความจริงแล้วมันเป็นเรื่องง่ายมาก นั่นคือยุยงให้ฝ่ายหนึ่งที่กบฏจัดการอีกฝ่ายเอง!

แต่หวังหยวนคิดแล้วก็ตัดสินใจว่าเขาต้องเลือกมาหนึ่งคนก่อน อ๋องเจิ้นตงหรืออ๋องเซ่อเป่ย!

ตอนนี้อ๋องเจิ้นตงอ่อนแอในด้านอำนาจ ส่วนอ๋องเซ่อเป่ยนั้นแข็งแกร่งที่สุด

แล้วใครกันที่มีฝีมือจริง ๆ!

หากเลือกไปหาอ๋องเจิ้นตง ก็จะมีความหวังสูง แต่ท้ายที่สุดแล้วอ๋องเซ่อเป่ยก็แข็งแกร่งที่สุด และเป็นการยากที่จะโน้มน้าว

แต่ปัญหาคืออ๋องเซ่อเป่ยไม่ใช่คนที่จัดการได้ง่าย เพราะเขารับผิดชอบด้านการเงิน จนถึงตอนนี้ ยังไม่รู้เลยว่ามีคนของเขาแฝงอยู่กี่คน!

หวังหยวนเข้าใจหลักการที่ว่า เส้นผมเพียงเส้นเดียวกระทบทั่วร่างกาย ดังนั้นเขาจึงไม่อยากให้อีกฝ่ายชี้ดาบไปที่วังหลวง จนกว่าเขาจะไม่มีทางเลือกอื่นจริง ๆ จึงจะทำอย่างนั้น!

หลังจากครุ่นคิดอยู่นาน หวังหยวนก็วางแผนจะเอาชนะอ๋องเจิ้นตง!

ด้วยวิธีนี้ ความเสียหายต่อเมืองหวงทั้งหมดจะลดลง!

แต่จำเป็นต้องหาโอกาสที่ดีกว่านี้จริง ๆ เพื่อเจรจากับอ๋องเจิ้นตง!

ต้องให้เขารู้ว่า เมื่ออีกฝ่ายหมดหวังเท่านั้น จึงจะมีโอกาสรอด!

แต่จะวางแผนสำหรับโอกาสนี้อย่างไร?