บทที่ 752

แผ่นดินราชงศ์หวงนี้พิเศษมาก พูดตามตรงเขาไม่เคยไปเมืองหลวงของต้าเย่มาก่อน แต่เมื่อคิด ๆ ดูแล้วก็น่าจะคล้ายกัน

พวกเขาทั้งสามออกมาเดินเล่นที่นี่ บอกว่ามาเดินเล่น แต่แท้จริงแล้วหวังหยวนกำลังเดินเล่นอย่างมีจุดหมาย

หลังจากที่ไปเยี่ยมชมหอนางโลมดี ๆ หลายแห่ง และได้พบกับคุณชายมากหน้าหลายตา ซ้ำยังพูดคุยกับพวกเขา

เวลาจวบจนเที่ยงกว่า พวกเขาจึงกลับไปที่โรงเตี๊ยม

ทว่าในเวลานี้ เกาเล่อที่หายตัวไปตั้งแต่เช้าก็กลับมาแล้ว

ทั้งสองมองหน้ากันแล้วยิ้ม

“เกาเล่อ ข้าขอแนะนำให้เจ้ารู้จัก นี่คือถังหม่าง และนี่คือต้าหู่ พวกเขาทั้งสองเป็นพี่น้องที่ดีของข้า”

หลังจากที่หวังหยวนอธิบายจบ เกาเล่อก็รีบประสานมือของเขา

“ข้าได้ยินมานานแล้วว่ามีปรมาจารย์อยู่ข้างกายสหายหวัง วันนี้ได้มีโอกาสพบเจอ ถือว่าไม่ธรรมดาจริง ๆ”

เกาเล่อเป็นคนน้ำกลิ้งบนใบบอน แม้ว่าเขาจะหลักแหลมและโหดเหี้ยม แต่เขาก็จริงใจต่อผู้อื่น

ต้าหู่และถังหม่างก็ไม่กล้าที่จะละเลย

คนผู้นี้ยอมจำนนต่อพี่หยวน ดังนั้นเขาจึงนับว่าเป็นสหายของพวกเขาโดยปริยาย

“สหายเกาสามารถปิดฟ้าข้ามทะเลได้ ข้าชื่นชมยิ่งนัก!”

“ถูกต้อง สหายเกามีกลอุบายที่เก่งกาจยิ่งนัก ต้าหู่เองก็ชื่นชมท่านมากเช่นกัน”

หลังจากพูดไม่กี่คำ หลายคนก็มารวมตัวกัน

“สหายหวัง ข้าช่วยท่านส่งคำเชิญไปแล้ว จะมาถึงที่นี่เร็ว ๆ นี้”

ทันใดนั้น เกาเล่อก็พูดขึ้น

หวังหยวนตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นก็คิดเกี่ยวกับเรื่องนี้ และไม่พูดอะไรอีก เขาเพียงพยักหน้าแล้วไปรอที่ห้องหนังสือ

และในขณะนี้ มีคนรายงานอยู่ด้านนอกว่าหวงเจียวเจียวอยู่หน้าประตูแล้ว ต้าหู่และถังหม่างก็รู้ทันทีว่าเป็นคุณหนูหวงที่ตามมาตลอดเวลา

ต้าหู่และถังหม่างกำลังจะไปยืนต้อนรับที่ประตูและเฝ้าประตูไว้