บทที่ 758

หวังหยวนเหลือบมองอาปู้ชา ชายคนนี้เพิ่งถูกลอบสังหาร แต่ยังมีใจนึกถึงตัวเองอีก

อย่างไรก็ตาม หวังหยวนก็ตั้งใจเช่นกัน

ไม่อย่างนั้นนั้น คงไม่มีการลอบสังหารเช่นนี้!

ถังหม่างได้รับบาดเจ็บตอนที่เขาอยู่ที่นี่ นี่เป็นข้อพิสูจน์ที่ดีที่สุด!

ไม่ว่าอ๋องเจิ้นตงจะฉลาดแค่ไหน เขาก็คงคิดไม่ถึงเรื่องนี้!

“อาปู้ชา ข้าเข้าใจสิ่งที่เจ้าพูด ไม่ต้องห่วง ข้าจะทำดีกับนาง”

หลังจากพูดจบ หวังหยวนก็พาพวกเขาจากไปทันที

อาปู้ชาสูดหายใจเข้าลึก แต่เมื่อเขาเห็นหน้าต่างที่พัง เขาก็ไม่อาจซ่อนความโกรธได้

“ใต้เท้าขอรับ ดึกขนาดนี้แล้วมีคนลอบสังหารท่าน ท่านคิดว่าเป็นใครกันแน่?”

องครักษ์ที่อยู่รอบตัวเขาพูดอย่างร้อนรนทันทีด้วยสีหน้าประหลาดใจ

หลังจากที่อาปู้ชาได้ยินสิ่งนี้ เขาก็สูดหายใจเข้าลึกและความหนาวเย็นก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเขา

“จะเป็นใครไปได้?”

“หึ! นอกจากเขาแล้ว...ข้าก็คิดเป็นคนอื่นไม่ได้แล้ว!”

เมื่อพูดอย่างนั้น อาปู้ชาจึงกลับไปที่จวนอ๋องเจิ้นตงด้วยความโกรธ และเล่าทุกอย่างเกี่ยวกับวันนี้ให้ท่านพ่อของเขาฟัง!

อ๋องเจิ้นตงตกตะลึงทันทีเมื่อได้ยินสิ่งนี้!

“เจ้าพูดอะไรนะ? วันนี้มีปรมาจารย์นักดาบลอบสังหารเจ้า และบังเอิญว่าหวังหยวนอยู่ตรงหน้าเจ้า เจ้าพบเขาแล้วหรือ?”

อ๋องเจิ้นตงก็พูดด้วยความตกใจเช่นกัน

“ถูกต้อง วันนี้ข้าเจอหวงเจียวเจียวและหวังหยวนในอีผิ่นจวี ดูเหมือนว่าหวงเจียวเจียวจะถูกหวังหยวนรังแก ข้าจึงไปทะเลาะกับหวังหยวน ใครจะรู้ว่าในเวลานั้นจะมีนักฆ่ากระโจนเข้ามาจากข้างนอก นับว่าเก่งกาจมากนัก โชคดีที่องครักษ์ที่อยู่ข้างตัวหวังหยวนมีทักษะที่ไม่ธรรมดา และช่วยรับดาบแทนข้า เขาก็ได้รับบาดเจ็บด้วยขอรับ”