บทที่ 760

หวังหยวนยิ้มและส่ายหัว เกาเล่อตกตะลึงทันทีที่เห็นฉากนี้ พร้อมกับความสับสนบนใบหน้าของเขา

“เหตุใดเล่า ข้าพูดผิดหรือ?”

หวังหยวนพยักหน้า “ใช่ นั่นไม่ถูกต้องเช่นกัน”

เกาเล่อเริ่มสับสนเล็กน้อย “นี่หมายความว่าอย่างไร?”

หวังหยวนกล่าวว่า “มันง่ายมาก ข้าโน้มน้าวให้เขายอมจำนน ส่วนเขาย่อมรู้สึกรังเกียจเป็นธรรมดา ท้ายที่สุดแล้ว เขาคืออ๋องแห่งเจิ้นตงเชียวนะ เขาโอหังเช่นนี้ แค่โน้มน้าวใจก็จะยอมตกลงได้อย่างไร”

“เช่นนั้นแล้วท่านจะพูดอะไร?”

ในเวลานี้ เกาเล่ออดไม่ได้ที่จะเอ่ยพูด

“ไม่ต้องกังวล มนุษย์ภูเขาย่อมมีแผนอันชาญฉลาด!”

หวังหยวนพูดแล้วหาว เขามองดูเวลา และตอนนี้ก็ถึงเวลาที่ควรออกไปข้างนอกแล้ว

หวังหยวนตรงไปขึ้นรถม้า แล้วมุ่งหน้าตรงไปยังที่จวนอ๋องเจิ้นตง!

หลังจากลงมือไปมากมายแล้ว ตอนนี้ก็ถึงเวลาอันควรในการเจรจากับอ๋องเจิ้นตงผู้นี้แล้ว

อ๋องเจิ้นตงและบุตรชายของเขายังคงอยู่ในห้อง พลางคิดว่าจะแก้ไขปัญหานี้อย่างไร จู่ ๆ ก็มีคนมารายงานจากข้างนอก!

“ท่านอ๋อง ทูตของต้าเย่ หวังหยวนขอเข้าพบท่านขอรับ!”

หลังจากพูดเช่นนี้ อ๋องเจิ้นตงและอาปู้ชาก็ตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง

“ดูเหมือนว่าชายคนนี้จะมาที่นี่เพื่อเกลี้ยกล่อมเจ้า!”

อ๋องเจิ้นตงหรี่ตาลงแล้วพูดอีกครั้ง “ให้เขาเข้ามาเถอะ แล้วยกน้ำชาไปที่ห้องหนังสือ”

หลังจากพูดจบ บ่าวรับใช้ก็รีบออกไป

อาปู้ชากล่าวในเวลานี้ว่า “ท่านพ่อ เรา…”

อ๋องเจิ้นตงโบกมือ “ค่อยพูดตอนที่พบเขาเถอะ”

หลังจากพูดอย่างนั้น ทั้งสองก็รออย่างเงียบ ๆ ไม่นานหลังจากนั้น หวังหยวนก็เดินเข้ามา