บทที่ 767

“กระหม่อมอยากขออนุญาตจากไทเฮา ให้กระหม่อมทำธุรกิจในแคว้นหวงพ่ะย่ะค่ะ!”

หวังหยวนค่อย ๆ พูดออกมา ทำให้ทุกคนตกตะลึงไปครู่หนึ่ง

เหตุผลที่เขาทำเช่นนี้ ก็เพื่อสะสมความมั่งคั่งร่ำรวยให้เพียงพอ!

ยุคนี้คนมีเงินเท่านั้นถึงจะมีกำลังขัดขืนได้ หวังหยวนได้เริ่มลงมือแล้ว!

เดิมทีเขาแค่อยากจะเป็นเศรษฐีผู้ร่ำรวย

แต่ตอนนี้...

มีเรื่องหลายอย่างเกิดขึ้น หากหวังหยวนให้ตัวเองอยากมีชีวิตที่ดี มีอิสระ และมีความสุข ให้คนที่อยากแตะต้องเขาไม่กล้าทำอะไรบุ่มบ่าม!

และเงินคือก้าวแรก!

"อนุญาต!"

ไทเฮาเซียวฉู่ฉู่ตกลงทันที!

หวังหยวนทำธุรกิจในแคว้นหวง ย่อมเป็นการกระตุ้นช่วยเศรษฐกิจการค้าของราชสำนักหวง นี่เป็นสถานการณ์ที่มีแต่ได้กับได้มิใช่รึ

ไม่นานงานฉลองก็จบลง

อย่างไรก็ตาม ในเช้าวันรุ่งขึ้น ข่าวงานฉลองครั้งนี้ก็ได้ไปถึงที่ต้าเย่!

ข่าวไปถึงจักรพรรดิซิงหลง!

เสนาธิการธิการขวาเป้าชิงสื่อกล่าวว่า "ฝ่าบาท หวังหยวนได้รับแต่งตั้งเป็นอ๋องเป่ยหลิงจากราชสำนักหวง กระหม่อมเกรงว่าเขาจะทรยศต่อต้าเย่ของเรา เราอย่าได้เมตตาต่อคนพรรคนี้นะพ่ะย่ะค่ะ!"

เจ้ากรมกรมโยธาธิการ สือเหยาเฉียนก็รีบพูดทันที "ใช่พ่ะย่ะค่ะ ฝ่าบาท ในเมื่อหวังหยวนกล้าที่จะเข้าร่วมกับแคว้นหวง มีโทษถึงประหารชีวิต ตัดหัวทั้งตระกูล!"

แต่หลังจากที่เสนาธิการซ้าย หยางเฟิ่งกั๋วได้ยินสิ่งนี้ เขาก็รีบพูดว่า "ฝ่าบาทพ่ะย่ะค่ะ เพิ่งได้ข่าวมาแบบนี้ มันไม่ได้หมายความว่าหวังหยวนจะตกลงด้วยจริง ๆ"

“ยิ่งไปกว่านั้น เดิมหวังหยวนเองก็ลำบากอยู่ในแคว้นหวงอยู่แล้ว ด้วยฐานะนี้ ก็ถือว่าเป็นการรับประกันให้กับเขา กระหม่อมเองคิดว่าเขายอมรับตำแหน่งนี้เพราะเขาอยากกลับมาที่ต้าเย่โดยเร็วที่สุด!”

หยางเฟิ่งกั๋วพูดแบบนี้ แต่ในใจเขานั้นรู้สึกไม่พอใจเป็นอย่างมาก!

หวังหยวนได้ทำเรื่องต่าง ๆ มากมาย และฝ่าบาทก็ทรงหวาดระแวงเขาอยู่ตลอดแบบนี้ ต่อให้เขาอยู่แคว้นหวง เขาก็ไม่แปลกใจเลยสักนิด

อย่างไรก็ตาม เขายังคงเชื่อมั่นในตัวหวังหยวน!

จ้าวเว่ยหมินเคยบอกว่าหวังหยวนเป็นคนมีเหตุผลและคุณธรรม จะไม่ทอดทิ้งภรรยา ผู้เฒ่าผู้แก่และลูกหลานของเขา ไม่ต้องพูดเรื่องการทอดทิ้งหมู่บ้านต้าหวังเลย!

ดังนั้นเขาจึงเชื่อมั่นว่าหวังหยวนจะกลับมา!

ยิ่งกว่านั้น เขามีความสุขมาก เพราะด้วยฐานะนี้ ไม่ว่าเขาจะอยู่ที่ไหนก็ตาม หวังหยวนจะสามารถปกป้องตัวเองได้!