บทที่ 776

จักรพรรดิซิงหลงรู้อยู่แล้วว่าทำไมอู๋หลิงถึงมา แต่เขาก็แค่ยิ้มออกมาเท่านัั้น

“เรื่องนั้นสินะ งั้นว่ามาเถอะ ข้า... ฟังอยู่!”

อู๋หลิงเงยหน้าขึ้นเห็นว่าสีหน้าจักรพรรดิซิงหลงดูไม่ดีนัก แต่เขาก็ยังจะพูดต่อไป แม้ว่าจะกดดันก็ตาม

“ฝ่าบาท กระหม่อมจะไม่พูดถึงสิ่งที่หวังหยวนทำและผลงานที่เขาทำในวันนี้ วันนี้กระหม่อมจะพูดถึงภารกิจของเขาเท่านั้นพ่ะย่ะค่ะ!”

หลังจากที่อู๋หลิงพูดจบ จักรพรรดิซิงหลงก็พยักหน้าแต่ไม่ได้พูดอะไร

“การไปราชสำนักหวงในฐานะทูตนั้นย่อมเสี่ยงอันตรายอยู่แล้ว ใคร ๆ ก็ล้วนมองออกว่ามีอันตรายอยู่ทุกหนทุกแห่งในราชสำนักหวง ยิ่งไปกว่านั้น เขาคือคนที่วางแผนสังหารอ๋องถูหนาน!”

“แค่จุดนี้จุดเดียว อย่างอากู่ฉาที่จะไม่ปล่อยเขาไปง่าย ๆ ความแค้นจากการฆ่าพ่อของเขาไม่อาจอยู่ร่วมโลกได้ ดังนั้นแค่คิดจินตนาการดู สถานการณ์ของหวังหยวนในแคว้นหวงจะเป็นอย่างไร!”

หลังจากพูดเช่นนี้ จักรพรรดิซิงหลงก็ไม่ได้ปฏิเสธโต้แย่งอะไร

อ๋องถูหนานถูกฆ่า อากู่ฉาในฐานะอ๋องถูหนานคนใหม่ก็ย่อมอยากจะฆ่าหวังหยวนเป็นธรรมดา!

อย่างไรก็ตาม เขาไม่เข้าใจว่าหวังหยวนทำอะไรให้อากู่ฉาล้มเลิกความคิดที่จะฆ่าเขา และมีความสามารถอะไรให้ราชสำนักหวงสงบความโกรธของอากู่ฉาลงได้!

และหวังหยวนก็ยังได้รับตำแหน่งเป็นอ๋องเป่ยหลิง!

นี่มันหมายความว่าอย่างไรกันแน่!

เขาไม่เข้าใจ!

“ฝ่าบาท ในสถานการณ์ที่สิ้นหวังเช่นนี้ หวังหยวนยังสามารถหลบหนีออกได้ด้วยความหวังอันริบหรี่ เขายังได้รับการยกย่องจากราชสำนัก และได้รับการแต่งตั้งเป็นอ๋องเป่ยหลิง!”

“คนอื่นไม่ทราบ แต่ฝ่าบาทพระองค์น่าจะทรงเข้าพระทัยดีว่าการสถาปนาเชื้อพระวงศ์มีความสำคัญต่อราชสำนักขนาดไหน หากไม่มีคนที่มีพรสวรรค์ล้ำเลิศ จะก้าวมาถึงจุดนี้ได้อย่างไร! "

อู๋หลิงพูดออกไปตามตรง และหลังจากพูดจบแล้ว จักรพรรดิซิงหลงก็หรี่ตาลง!

คนที่มีพรสวรรค์ล้ำเลิศ?

แม้ว่าจักรพรรดิซิงหลงจะไม่เชื่อ แต่นอกเหนือจากนั้น เขาไม่เข้าใจจริง ๆ ว่าทำไมเขาถึงมาถึงจุดนี้ได้!