บทที่ 780

สีหน้าหวังหยวนดำทะมึนมาก!

เขาคิดว่าจักรพรรดิต้าเย่จะใช้วิธีการต่าง ๆ มาจัดการเขา!

แต่ไม่เคยคิดเลยว่าจะใช้วิธีนี้!

มันช่างโหดเหี้ยมและชั่วร้ายจริง ๆ!

หลังจากจับเอ้อหู่ได้แล้ว ก็บังคับให้เขาไปที่เมืองหลวงด้วยตัวเอง!

“พี่หวัง ฝ่าบาล เกรงว่าเขาจะบังคับให้เจ้าไปที่นั่น บางทีเขาอาจจะ…”

ไป๋เฟยเฟยยังพูดไม่จบ แต่ความหมายมันชัดเจนจริง ๆ!

หวังหยวนพยักหน้า “ข้าเกรงว่าคนคนนี้อยากจะฆ่าข้า!”

ไป๋เฟยเฟยถอนหายใจและอดไม่ได้ที่จะพูดว่า "วิธีนี้น่ารังเกียจเกินไป! เขาจะทำตัวตรงไปตรงมากว่านี้ไม่ได้เลยหรือ ถ้าเขาอยากฆ่าเจ้า เรียกเจ้าเข้าไปในวังไม่ได้รึไง?"

หวังหยวนส่ายหน้า “หากให้ข้าเข้าไปในวัง ข้าคงจะขัดขืนราชโองการนี้มากแน่ ยิ่งไปกว่านั้น ข้าเป็นเพียงข้าราชบริพานตัวเล็ก ๆ ไม่จำเป็นต้องเข้าไปในวังอยู่แล้ว”

“นอกจากนี้ นี่เป็นคำเตือนสำหรับข้าด้วย เป็นคำเตือนที่แสนอันตราย!”

หวังหยวนสูดหายใจเข้าลึก ๆ ด้วยสีหน้าที่ย่ำแย่มาก!

เขาไม่คาดคิดเลยว่าจักรพรรดิต้าเย่จะเล่นลูกไม้เช่นนี้!

พูดตามตรง เขารู้สึกถึงความรู้สึกดูถูกเหยียดหยามจริง ๆ!

อยากจะฆ่าเขายังจะใช้แผนการ และยังใช้กลอุบายสกปรกขนาดนี้อีกด้วย!

คนเป็นจักรพรรดิไม่มีหัวใจซะจริง!

“พี่หวัง เจ้าจะ...ไปหรือเปล่า?”

ไป๋เฟยเฟยเปลี่ยนสีหน้าและรีบถามออกไป

ในสายตาของนาง เขาเป็นแค่ลูกน้อง แต่นางเข้าใจหวังหยวน ถึงกระนั้น บางทีเขาอาจจะไม่ยอมแพ้กับลูกน้องของเขา!

“แน่นอน ข้าจะไป!”

หวังหยวนพูดอย่างไม่ลังเล

เขาส่งเอ้อหู่ไปให้อู๋หลิงด้วยตัวเอง ตอนนี้เมื่อเกิดเรื่องขึ้น เขาก็ย่อมต้องช่วยเอ้อหู่เป็นธรรมดา!

ไป๋เฟยเฟยถอนหายใจ "ข้ารู้ว่าพี่หวังจะเลือกวิธีนี้ แต่... เจ้ารู้ไหมว่านี่มันอันตรายขนาดไหน จักรพรรดิซิงหลง... ข้าเกรงว่าเขาแค่รอให้เจ้าไปเมืองหลวงอยู่!"