บทที่ 785

อู๋หลิงให้การต้อนรับอย่างอบอุ่น แต่ทั้งสองต่างก็หนักใจ

“เสนาธิการทหาร คราวนี้ท่านคิดจะทำอะไร?”

อู๋หลิงพาหวังหยวนไปห้องตำรา ขณะนี้มีเพียงสองคนเท่านั้น ดังนั้นจึงเป็นเรื่องง่ายที่จะพูดคุยกัน!

หวังหยวนเหลือบมองอู๋หลิง แล้วพูดด้วยรอยยิ้ม “แน่นอน เราต้องช่วยเหลือเอ้อหู่ก่อน ส่วนเรื่องอื่นก็จะคุยกันได้ง่ายขึ้น”

อู๋หลิงอดไม่ได้ที่จะพูดว่า “เอ้อหู่น่าจะไม่เป็นอะไรหรอก แต่ท่าน... ฝ่าบาทจะไม่ฆ่าท่านตอนนี้ แต่จะเกิดอะไรขึ้นถ้าเขากักขังท่าน? แล้วในอนาคตจะเกิดอะไรขึ้น?”

หลังจากได้ยินดังนั้น หวังหยวนก็โบกมือแล้วพูดอย่างเฉยเมย “อย่ากังวล เขาจับข้าไว้ไม่ได้หรอก”

อู๋หลิงไม่เข้าใจ อดไม่ได้ที่จะพูดว่า “เมืองหลวงแห่งนี้เป็นเหมือนกรง เกรงว่าจะบินหนีได้ยากจริง ๆ!”

“มีปีกก็ยังยากที่จะบินหรือ? ฮ่า ฮ่า ไม่ได้เป็นเช่นนั้นเสมอไปไม่ใช่หรือ?”

หลังจากที่หวังหยวนพูดจบ อู๋หลิงก็อดไม่ได้ที่จะพูดว่า “ข้าแค่เปรียบเทียบ ถ้าท่านบินได้จริง ๆ ท่านก็สามารถไปมาได้อย่างอิสระ”

“เช่นนั้นข้าจะบินออกไป”

หวังหยวนยิ้มอ่อน ซึ่งทำให้อู๋หลิงสับสนมากยิ่งขึ้น

“บิน...”

เขาไม่เข้าใจว่าหวังหยวนหมายถึงอะไร ส่วนหวังหยวนก็ไม่ได้พูดอะไรมาก เพราะมีบางสิ่งที่อีกฝ่ายจะไม่เข้าใจ แม้ว่าเขาจะบอกไปก็ตาม

“เสนาธิการทหาร มาถึงจุดนี้ก็ควรมีการตัดสินใจบางอย่างได้แล้ว ท่านกับข้ารู้จักกันดีเหมือนเพื่อนเก่า และข้าก็รู้ด้วยว่าเกิดอะไรขึ้นกับท่าน อู๋หลิงผู้นี้ไม่มีอะไรต้องกังวลในชีวิต สิ่งเดียวที่ยึดเหนี่ยวคือท่านพ่อ ความปรารถนาสุดท้ายคือปกป้องต้าเย่!”

“แต่ตอนนี้ ใจข้ามีความปรารถนาเพิ่มขึ้น นั่นก็คือเพื่อช่วยเหลือท่าน ข้าไม่อยากให้ท่านถูกกักขังไว้ที่นี่ในเมืองหลวง ดังนั้น... เมื่อถึงตอนนั้นข้าต้องลงมือ!”

ดวงตาของอู๋หลิงมีความมุ่งมั่น หวังหยวนตกใจกับคำพูดเหล่านี้!

เป็นไปได้หรือไม่ว่าอู๋หลิงตั้งใจจะยกกองทัพ ก่อกบฏเพื่อเขา?

“อู๋หลิง เจ้าต้องไม่ทำอย่างนั้น ข้ามีวิธีจัดการเรื่องของตัวเองเอง แต่หากเจ้าล้มเหลว ตระกูลอู๋ของเจ้าจะต้องประสบหายนะ”

“อย่างที่เจ้าพูด เราต้องรีบจัดการมันทันที แต่ข้าไม่อยากให้เจ้าทำตามขั้นตอนนี้!”

เมื่ออู๋หลิงได้ยินดังนั้น ก็รีบพูดว่า “แต่จะทำอย่างไรดีล่ะ?”