บทที่ 797

เพราะหวังหยวนเป็นญาติทางสายเลือดของพวกเขา!

พวกจู่ปันและคนอื่น ๆ ต่างก็กังวลเรื่องความปลอดภัยของหวังหยวน

ในขณะนี้ ทุกคนได้รวมตัวกัน เพื่อวางแผนหาทางช่วยเหลือหวังหยวน

“เรารอเช่นนี้ต่อไปไม่ไหวแล้ว! ต่อให้ต้องบุกเข้าไปในวังหลวงก็ต้องทำ เราต้องพาพี่หยวนกลับมาให้ได้!”

ถังหม่างตะคอกอย่างเย็นชา สายตาฉายแววดุดัน

“ใช่แล้ว พี่หยวนเป็นผู้มอบชีวิตใหม่ให้ข้า แม้ว่าต้องแลกชีวิต ข้าก็จะช่วยพี่หยวน!”

เอ้อหู่พูด ขณะที่ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความโกรธ

หวังหานซานสูดหายใจเข้าลึก ๆ เขาเองก็อยากจะบุกเข้าไปในวังหลวงด้วย!

แม้ว่าเขาจะรู้ว่าการทำเช่นนั้นผิด แต่เขาก็ยังไม่อาจต้านทานแรงกระตุ้นได้

“พี่สะใภ้ พี่หยวนไม่อยู่ที่นี่ ท่านโปรดตัดสินใจด้วย เราควรบุกเข้าไปในวังหลวงหรือไม่ หากท่านพยักหน้า ทั้งพวกเรา หุบเขาชิงหลง และพันธมิตรเส้นทางการค้าป่าเขียว จะเริ่มดำเนินการทันที!”

พวกเขาทุกคนมองหลี่ซื่อหาน!

หลี่ซื่อหานหวังว่าจะช่วยสามีได้

แต่นางเชื่อว่าสิ่งที่เขียนไว้ในจดหมาย ที่บอกให้นางไม่ต้องกังวล เขาจะกลับมาภายในเวลาไม่เกินครึ่งเดือน!

“ทุกคน ข้ารู้ว่ามิตรภาพของพวกเจ้ากับหวังหยวนนั้นสำคัญมาก ความจริงแล้วข้าเองก็อยากจะไปเมืองหลวงทันที แม้ว่าข้าจะไม่อาจช่วยสามีของข้าได้ แต่ข้าก็พร้อมที่จะตายไปพร้อมกับเขา”

“แต่จดหมายของสามีข้าบอกให้พวกเรารอเขากลับมา ข้า... ข้าไม่อยากปฏิเสธความตั้งใจของเขา”

“แต่ข้า... ข้ากังวลเรื่องความปลอดภัยของเขา ดังนั้น...”

หลี่ซื่อหานก็ไม่อาจคิดหาวิธีที่ดีได้เช่นกัน

นางสับสนลังเล ในด้านหนึ่ง นางร้อนใจมากจนอยากรีบไปช่วย แต่อีกด้านก็ลังเลเพราะจดหมายของหวังหยวน

นางกังวลว่าการกระทำที่หุนหันพลันแล่นของนาง จะส่งผลกระทบต่อการกระทำของสามี และทำให้เขาเดือดร้อนอย่างไม่มีเหตุผล

ทันใดนั้น วังไห่เทียนก็กล่าวว่า “ในเมื่อท่านหมิงถันพูดแล้ว พวกเราก็เชื่อเขาเถอะ แต่เรายังต้องเตรียมการเท่าที่เราทำได้!”

“อย่างน้อย หากวันหนึ่งเราต้องการบุกเข้าไปในวังหลวงจริง ๆ เราก็ได้เตรียมการไว้ล่วงหน้าแล้ว!”