บทที่ 830

ผู้หญิงสามคนที่ได้ฟังก็พยักหน้า

แต่ก็ยังอดไม่ได้ที่จะถามว่า “แต่... ตระกูลเซิงเตรียมการมานานแล้ว ถ้ามันประสบความสำเร็จขึ้นมาจริง ๆ?”

หวังหยวนกังวลเกี่ยวกับเรื่องนี้ จึงพูดว่า "มาดูกันว่าใครจะลงมือก่อนกัน ระหว่างตระกูลไป๋และตระกูลเซิง"

“ตระกูลเซิงจะลงมือกับจักรพรรดิอย่างไร”

ในเวลานี้ หลี่ซื่อหานพูดขึ้นมาอีกครั้ง

เช่นเดียวกับหูเมิ่งอิ๋ง “เป็นไปได้หรือไม่ที่จะบีบบังคับให้ฝ่าบาทสละราชสมบัติ? เกรงว่าตระกูลเซิงจะไม่กล้าใช่หรือไม่”

หวังหยวนส่ายหัว “บีบบังคับให้ฝ่าบาทสละราชสมบัติเหรอ? แม้ว่าจักรพรรดิต้าเย่จะโง่เง่าไร้ศีลธรรม แต่ข้าก็รู้จักในวังหลวง มันแข็งแกร่งมาก เป็นไปไม่ได้ที่จะบีบบังคับให้ฝ่าบาทสละราชสมบัติ!”

“แล้ว...ถ้าบีบบังคับให้ฝ่าบาทสละราชสมบัติไม่ได้ จะทำเรื่องนี้สำเร็จได้อย่างไร?”

ผู้หญิงทั้งสามคนยังคงไม่เข้าใจ จะโทษพวกนางที่ไม่เข้าใจก็ไม่ได้ อย่างไรซะ เรื่องนี้ก็เป็นเรื่องของราชสำนัก ยิ่งกว่านั้น แม้ว่าผู้หญิงทั้งสามจะฉลาด แต่พวกนางก็ไม่ได้รู้ว่าโลกใบนี้มีอันตรายมากมายขนาดไหน!

เขาไม่รู้เลยว่าคนในราชสำนักคราวนี้จะบาดเจ็บหรือล้มตาย!

“เกิดอะไรขึ้น? แน่นอนว่าต้องลงมือจัดการฝ่าบาท!”

หวังหยวนยิ้ม ถึงเขาไม่ได้อธิบายอย่างชัดเจน แต่ไป๋เฟยเฟยคงจะเข้าใจดี ท้ายที่สุดแล้วผู้หญิงคนนี้อยู่ในราชสำนักมานาน ดังนั้นนางจึงเข้าใจวิธีควบคุมต้าเย่ให้อยู่ในกำมือได้โดยเร็วอยู่แล้ว!

“โจมตีจักรพรรดิ มันไม่บ้าระห่ำไปหน่อยหรือ?” หวงเจียวเจียวอุทาน

“บ้าระห่ำรึ? นี่ไม่ใช่การลงมือธรรมดา แต่เกรงว่าอาจจะฆ่าฝ่าบาทได้ด้วย!”

“แม้แต่...ฮองเฮาแห่งตระกูลไป๋ก็ตาม!”

หวังหยวนจิ้ปาก ตระกูลเซิงกำลังจะลงมือ พวกเขาจึงต้องเตรียมพร้อมใช้ทุกวิถีทางอย่างเต็มที่ แน่นอนว่าวิธีที่ดีที่สุด คือการฆ่าจักรพรรดิและฮองเฮาทิ้งซะ!

หากพวกเขาตาย บัลลังก์ก็จะตกเป็นขององค์ชายหยงเอ๋อร์ไปโดยปริยาย!

“สวรรค์...ฆ่าฮองเฮาและจักรพรรดิ์ นี่มัน...เป็นไปได้อย่างไร?”

ผู้หญิงทั้งสามคนต่างตกใจ ไม่อยากจะเชื่อเรื่องแบบนี้เลย

หวังหยวนส่ายหัว “อะไรก็เป็นไปได้ทั้งนั้น ตระกูลเซิงสามารถควบคุมแคว้นหมางได้ พวกเขาย่อมต้องมีกำลังในการจัดการกับราชสำนักต้าเย่อยู่แล้ว”

“หากพวกเขาทำไม่สำเร็จ ไม่จำเป็นพวกเขาจะไม่ลงมือตอนนี้!”