บทที่ 840

ความเคร่งขรึมปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเสียนกุ้ยเฟย นางครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วพูดเบา ๆ “ตอนแรกข้าก็สงสัยว่าฮองเฮาเป็นคนทำเจ้าค่ะ …”

“แต่มีหมอหลวงหลายคนมารักษาฮ่องเต้ การวินิจฉัยไม่อาจผิดพลาดได้ แต่ว่าท่านพี่เจ้าคะ มีบางอย่างน่าสงสัยมาก ขณะที่หมอหลวงกำลังรักษาฮ่องเต้ สีหน้าของฮองเฮาดูมีความกังวลเล็กน้อย!”

“หากนางไม่ได้วางยาพิษฝ่าบาท เหตุใดถึงกังวลนักเล่า?”

ใบหน้าของเซิ่งฟางสี่ยิ่งเคร่งขรึม เขาพยักหน้าและพูดเบา ๆ “มีความเป็นไปได้เพียงสองประการ”

“ประการแรก ตระกูลไป๋ไม่ได้ทำอะไรเลย ทั้งหมดนี้เป็นเพียงเรื่องบังเอิญ แต่ไม่ว่าจะคิดอย่างไร มันก็บังเอิญเกินไป ความบังเอิญนั้นแทบจะเป็นไปไม่ได้เลย”

“ในเมื่อเกิดเรื่องขึ้นแล้ว ก็ปล่อยให้ฝ่าบาทมีชีวิตต่อไปอีกสักหน่อย ยังไม่ต้องทำอะไร”

เซิ่งฟางสี่นิ่งไปชั่วขณะ จึงพูดด้วยสีหน้าเคร่งขรึม “อีกประการหนึ่ง เรื่องนี้เป็นฝีมือของตระกูลไป๋”

“พวกเขาโง่มากที่ลงมือตอนนี้ ทำตัวเองแท้ ๆ นอกจากจะไม่ได้รับผลประโยชน์ใด ๆ แล้ว ยังเป็นการช่วยเราอีกต่างหาก!”

เซิ่งฟางสี่ยิ้มเล็กน้อย พ่นลมหายใจออกมาอย่างภาคภูมิ

“หลังเกิดเหตุการณ์ครั้งนี้ เหล่าขุนนางจะต้องเป็นกังวลเป็นแน่ สุขภาพของฝ่าบาทกำลังแย่ลง เหล่าขุนนางจะใช้เรื่องนี้เป็นข้ออ้าง เพื่อทูลขอให้ฝ่าบาทตัดสินใจแต่งตั้งไท่จื่อโดยเร็วที่สุดแน่นอน”

“แล้วเหล่าขุนนางจะยอมให้เด็กทารกขึ้นมาเป็นองค์รัชทายาทได้อย่างไร พวกเขาต้องแนะนำคนที่อายุมากกว่า และฉลาดกว่าเป็นแน่”

“เหล่าขุนนางคงไม่ยอมให้คนจากวังหลัง เข้าไปยุ่งเกี่ยวกับงานราชการเป็นแน่ แม้แต่ฮองเฮาก็ไม่กล้าแทรกแซง!”

“ข้าได้เตรียมการไว้แล้ว ตราบใดที่มีคนเอ่ยถึงหย่งเอ๋อร์ ตำแหน่งองค์รัชทายาท ที่ผ่านการพิจารณามาอย่างรอบคอบ จะต้องตกเป็นของหย่งเอ๋อร์แน่!”

คำพูดของเซิ่งฟางสี่ ทำให้เสียนกุ้ยเฟยมีความมั่นใจเต็มที่!

นางทั้งประหม่าและตื่นเต้น ขณะเดียวกันก็รู้สึกว่าหย่งเอ๋อร์จะต้องได้เป็นไท่จื่อ ไม่มีใครสามารถเปลี่ยนแปลงได้!

ฝ่าบาทจะจากไป ในไม่ช้าก็เร็ว คนเดียวที่สามารถพึ่งพาได้ในอนาคต มีเพียงหย่งเอ๋อร์เท่านั้น!

หากหย่งเอ๋อร์ได้เป็นไท่จื่อสืบทอดบัลลังก์ในอนาคต นางจะได้เป็นฮองเฮาผู้มีเกียรติสูงสุด!