บทที่ 855

“ครั้งแล้วครั้งเล่า นี่ไม่ใช่เรื่องบังเอิญอย่างแน่นอน มันต้องเกี่ยวข้องกับตระกูลเซิ่งอย่างแน่นอน”

หวงเจียวเจียวอดไม่ได้ที่จะพูดด้วยความโกรธ

เมื่อเห็นเช่นนี้ เป่ยซานที่อยู่ด้านข้างก็อดไม่ได้ที่จะพูดกับหวังหยวนว่า “คุณชายหมิงถัน หากท่านต้องการเงินจริง ๆ ข้าสามารถแจ้งคุณชายของเราได้ และขอให้เขาซื้อแก้วคริสตัลเหล่านี้ได้”

“ท่านไม่จำเป็นต้องเสียเวลาไปหาพวกเขาเพื่อที่จะทำการค้าขายเลย”

เมื่อได้ยินสิ่งนี้ หวังหยวนก็ยิ้มอย่างช่วยไม่ได้ เขาโบกมือแล้วพูดว่า “ข้าไม่ได้ทำไปเพราะอยากได้เงิน ข้าแค่ปูทางเพื่อกิจการในอนาคตของข้าเพียงเท่านั้น”

นอกจากนี้ ไม่รู้ว่าคุณชายของพวกเขาซื้อแก้วคริสตัลของตัวเองไปแล้วกี่ใบ...

หลังจากนั้นไม่นานนัก ผู้ดูแลก็กลับมา

ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความเสียใจ และเขาพูดอย่างทำอะไรไม่ถูกว่า “ขออภัยด้วย คุณชาย เราไม่สามารถทำการค้าขายกับท่านได้แล้ว ท่านลองมองหาที่อื่นเถอะขอรับ”

ใบหน้าของผู้ดูแลมีรอยยิ้มขมขื่นอย่างช่วยไม่ได้ เงินมาถึงที่แล้ว แต่ไม่สามารถคว้ามันไว้ได้ สิ่งนี้น่าอึดอัดใจมากจริง ๆ!

หวังหยวนแสดงความเข้าใจ และไม่ได้พูดอะไรกับผู้ดูแลอีกต่อไป เขาเพียงโบกมือแล้วหันหลังกลับเพื่อจากไป

“คุณชาย เส้นทางไปบ้านประมูลทั้งสองถูกปิดกั้นแล้ว ตอนนี้เราควรทำอย่างไรดี?”

ใบหน้าของหวงเจียวเจียวดูกังวลเล็กน้อย และถามเสียงเบา

“ลองไปโรงรับจำนำดู”

หวังหยวนนำคนกลุ่มหนึ่งไปที่โรงรับจำนำ

เถ้าแก่มองผ่านตู้สินค้าแล้วถามอย่างสุภาพ “คุณชายต้องการจำนำสิ่งใด?”

“แก้วคริสตัล”

หวังหยวนโบกมือ จากนั้นต้าหู่ก็หยิบแก้วคริสตัลออกมาทันที แล้ววางมันลงบนตู้สินค้า

เมื่อเห็นสิ่งนี้ ดวงตาของเถ้าแก่ก็เป็นประกาย!