บทที่ 883

พูดจบ ทุกคนก็พยักหน้า

หลังจากที่หวังหยวนมาถึงที่นี่เพียงแค่วันเดียว หัวหน้าเผ่าก็เสียชีวิต แน่นอนว่าหวังหยวนคือผู้ต้องสงสัยมากที่สุด!

“ที่แท้ก็แทงใจดำท่านหัวหน้าเผ่าใหญ่นี่เอง ข้าไม่มีแรงจูงใจให้ต้องสังหารหัวหน้าเผ่า ไม่ว่าจะเพื่อชื่อเสียงหรือผลประโยชน์ ข้าไม่มีเหตุผลที่จะต้องสังหารเขา!”

“ยิ่งไปกว่านั้น... หากข้าสังหารหัวหน้าเผ่าจริง ก็คงหนีไปตั้งแต่เมื่อคืนนี้แล้ว เหตุใดข้าต้องรอจนถึงวันนี้ เพื่อให้พวกเจ้ามาล้อมจับด้วย?”

ทันทีที่คนฉลาดเห็น ย่อมรู้ว่าเขาถูกใส่ร้าย

หัวหน้าเผ่าใหญ่คนนี้ก็น่าจะรู้เหมือนกัน!

สีหน้าของหัวหน้าเผ่ารองและหัวหน้าเผ่าสามไม่ค่อยดีนัก แม้ว่าพวกเขาจะเข้าใจสิ่งที่หวังหยวนพูด และไม่เชื่อว่าหวังหยวนจะเป็นฆาตกร แต่หวังหยวนก็ยังคงเป็นผู้ต้องสงสัยมากที่สุดอยู่ดี!

“ฮึ่ม! เจ้าเป็นคนมีคารมคมคาย ย่อมต้องคิดคำแก้ตัวมาก่อนแล้ว ส่วนสาเหตุที่เจ้าสังหารหัวหน้าเผ่าอาวุโส พวกข้าจะได้รู้หลังพาตัวเจ้าไปทรมาน!”

หัวหน้าเผ่าใหญ่สูดหายใจอย่างรุนแรง แล้วเริ่มดุด่าเขาทันที

หวังหยวนถอนหายใจ แล้วพูดว่า “ข้ากับท่านหัวหน้าเผ่าอาวุโส พูดคุยกันอย่างสนุกสนานมาก ข้าไม่มีเหตุผลที่จะต้องสังหารเขา”

“มีผู้คนมากมายในกลุ่มหมานอี๋ที่ต้องการให้ข้าตาย กลอุบายเช่นนี้ พวกเจ้ามองไม่ออกหรือ? ว่านี่คือการยืมดาบสังหารคน!”

หลังจากที่หวังหยวนพูดออกไป หัวหน้าเผ่ารองและหัวหน้าเผ่าสามก็เริ่มมีสีหน้าเปลี่ยนไป

แน่นอนว่าพวกเขาเข้าใจ แต่...

ตอนนี้ยังหาตัวฆาตกรไม่เจอ แล้วพวกเขาจะทำอย่างไรได้?

จะให้ปล่อยหวังหยวนไปก็ไม่ได้!

“เจ้าพูดมากไปก็ไม่มีประโยชน์ หัวหน้าเผ่าของพวกข้าเสียชีวิตไปแล้ว พวกข้าจะแก้แค้นด้วยการสังหารเจ้า แม้เจ้าจะพลั้งมือสังหารเขา พวกข้าก็จะสังหารเจ้าอยู่ดี ดีกว่าปล่อยให้คนผิดลอยนวล!”

หัวหน้าเผ่าใหญ่มุ่งมั่นที่จะสังหารหวังหยวนให้ได้!

“หัวหน้าเผ่าใหญ่ ท่านมุ่งเป้ามาที่ข้าทุกทาง เหตุใดจึงทำเช่นนั้น ท่าน… อยากให้ข้าตายจริงหรือ?”

หวังหยวนมองหัวหน้าเผ่าใหญ่ แล้วตะคอกอย่างรุนแรง ขณะที่ในใจพอจะเดาเรื่องราวได้แล้ว!

หัวหน้าเผ่าใหญ่ไม่พอใจเขาตั้งแต่แรกพบ ตาต่อตา ฟันต่อฟัน วันนี้ยิ่งเห็นได้ชัดว่าเป็นความจริง

หากหวังหยวนต้องสงสัยใครสักคน คงจะสงสัยเขาเป็นคนแรก!

“ใช่แล้ว! สุนัขจากต้าเย่ไม่คู่ควรไปเจรจากับหมานอี๋ด้วยซ้ำ เจ้าสังหารหัวหน้าเผ่าอาวุโสของพวกข้า ข้าก็ต้องสังหารเจ้า ผิดอย่างไร?”