บทที่ 891

โดยปกติแล้ว นักการทูตต่าง ๆ ล้วนมีคณะทูตอย่างน้อยก็สิบคน

แต่ตอนนี้หวังหยวนทั้งสองคนมาถึงที่นี่ แน่นอนว่าเป็นการยั่วยุให้พวกเขาไม่พอใจ!

ในสายตาของพวกเขา แสดงให้เห็นว่าต้าเย่นี้ไม่ได้มองพวกเขาอยู่ในสายตา!

หวังหยวนยิ้มและกล่าวว่า “คนจำนวนมากไม่ได้แปลว่าเคารพ ยิ่งกว่านั้น เหตุใดต้าเย่ของข้าต้องมองหมานอี๋ไว้ในสายด้วยเล่า?”

ทันทีที่คำพูดเหล่านี้หลุดออกมา สีหน้าของพวกเขาก็เปลี่ยนไปทันที!

“ช่างกล้านัก! พูดจาสาวหาว อย่าคิดว่าเพียงเพราะท่านเป็นทูตแล้วเราจะไม่กล้าฆ่าท่าน!”

เมื่อหวังหยวนได้ยินสิ่งนี้ เขาก็หัวเราะทันที

“ฆ่าข้า? เช่นนั้นก็ลงมือฆ่าข้าเถอะ หากมันมีประโยชน์ต่อหมานอี๋อย่างพวกท่าน เช่นนั้นหัวของข้าก็จะเป็นของท่าน”

“เพียงแต่น่าเสียดายที่การฆ่าข้าไม่มีประโยชน์อะไรต่อพวกท่านเลย ผู้อาสุโสท่านนี้ ท่านก็อายุมากแล้ว อย่าอารมณ์เสียง่าย ๆ เลย นี่จะแสดงให้เห็นว่าท่านป่วยทางจิตเท่านั้น”

หวังหยวนไม่สุภาพ หลังจากพูดจบ ใบหน้าของชายชราก็เปลี่ยนไปน่าเกลียด!

แน่นอนว่าเขาฟังออกว่าชายหนุ่มคนนี้พูดจาประชดประชัน ว่าเขาเป็นคนแก่หัวร้อนที่ไม่มีอำนาจในเมือง!

“หวังหยวน ท่านพูดจาเฉียบคมจริง ๆ ข้ารู้เรื่องราวของท่านมามากเช่นกัน ท่านเป็นเพียงคนที่ถูกต้าเย่ทอดทิ้งเท่านั้น ในเมื่อท่านมาดินแดนหมานอี๋ของข้า และพูดเรื่องไร้สาระ แม้ว่าข้าจะฆ่าท่าน ต้าเย่ก็ไม่มีทางสนใจ!”

ในขณะนี้ มีชายชราอีกคนหนึ่งยืนขึ้นและพูดอย่างเย็นชา

“จริงหรือ? ต้าเย่อาจจะไม่สนใจคนอย่างข้า แต่... พวกเขาจะไม่ละทิ้งโอกาสดี ๆ ที่จะโจมตีดินแดนหมานอี๋อย่างแน่นอน!”

“หัวของข้าไร้ค่า แต่ข้าเป็นตัวแทนเกียรติและศักดิ์ศรีของต้าเย่ ในฐานะทูต หากข้าตายล่ะก็ ไม่ว่าต้าเย่จะใส่ใจข้าหรือไม่ ก็จะยังคงส่งทหารมาที่นี่!”

“ท้ายที่สุดแล้ว...เกียรติและศักดิ์ศรีมีความสำคัญมากกว่าสิ่งอื่นใดถูกหรือไม่?”

หลังจากที่หวังหยวนพูดสิ่งนี้ ชายชราก็ขมวดคิ้วและย่อมเข้าใจโดยปริยาย

หากหวังหยวนถูกฆ่าจริง ๆ ต้าเย่ก็จะต้องเริ่มสงครามแม้ว่าจะไม่ต้องการเริ่มสงครามกับพวกเขาก็ตาม!

อย่างที่หวังหยวนพูด มันเป็นเรื่องของเกียรติและศักดิ์ศรี!

“แม้ว่าต้าเย่และดินแดนหมานอี๋ของข้าจะเริ่มสงคราม ข้าหมานอี๋ก็ไม่กลัว คุณชายหวังหยวน ท่านมาที่นี่ในครั้งนี้ก็เพียงเพื่อเจรจาสันติภาพไม่ใช่หรือ?”