บทที่ 902

ในตอนนี้หมานต๋าถูถือว่าหวังหยวนเป็นคู่ต่อสู้ที่แท้จริง!

คู่ต่อสู้ที่ต้องแข่งขันกันจริง ๆ ในอนาคต!

หวังหยวนไม่เคยคิดถึงเรื่องนี้เลย

แต่หลังจากได้ยินสิ่งที่พูดของหมานต๋าถู เขาก็ต้องลองคิดเรื่องนี้!

โลกกำลังวุ่นวาย...

เกรงว่ามันจะสะเพร่าเกินไปแล้วจริง ๆ!

แม้ว่าตระกูลไป๋จะรอได้ แต่ตระกูลเซิ่งนั้นรอไม่ได้!

“วันนี้เจ้าและข้ามีบทสนทนาที่ดีต่อกัน แต่เจ้ายังต้องระวัง ท้ายที่สุดแล้วอำนาจของตระกูลเซิ่งก็ยังอยู่ในแคว้นหมานของข้า หากเจ้าตายที่นี่ ข้าเองก็ช่วยไม่ได้จริง ๆ”

“แต่วางใจเถอะ พวกเราแคว้นหมานไม่เคยคิดที่จะทำสงครามกับต้าเย่!”

หมานต๋าถูก็ยิ้มเช่นกัน ตระกูลเซิ่งในปัจจุบันอาจไม่สนแคว้นหมานอีกต่อไป

คนที่พวกเขาจะต้องจัดการน่าจะเป็นตระกูลไป๋!

ในเวลาเดียวกัน ในห้องทรงพระอักษรเมืองหลวงของต้าเย่ จักรพรรดิซิงหลงหน้าซีด บรรยากาศอ่อนแรงแผ่ออกมาจากร่างกายของเขา

สีหน้าดูแย่มาก!

ตัวเองป่วยจริงรึเปล่า?

ในช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมา หมอหลวงมาตรวจเขาหลายครั้งและไม่มีอย่างอื่น ผลการวินิจฉัยก็คือเขาอ่อนแอมาก!

เขาสงสัยเกี่ยวกับเรื่องนี้มาก เขาอายุแค่สามสิบปีเอง ทำไมเขาถึงย่ำแย่ได้ขนาดนี้?

“ฝ่าบาทพ่ะย่ะค่ะ เสนาบดีฝ่ายขวา เป้าชิงสื่อต้องการเข้าเฝ้าพระองค์!”

ในเวลานั้น ขันทีโหว หัวหน้าขันทีในวังก็รายงานทันใด

“เสนาบดีฝ่ายขวามาเข้าเฝ้า...มีเหตุอะไร?”

จักรพรรดิซิงหลงนิ่งอยู่ครู่หนึ่ง แต่เขาก็พูดอย่างไม่ลังเล “ให้เข้ามา”

หลังจากพูดจบ ขันทีโหวก็พาเป้าชิงสื่อไปที่ห้องทรงพระอักษรทันที

เสนาบดีฝ่ายขวา เป้าชิงสื่อเมื่อได้พบจักรพรรดิซิงหลงถถวายบังคม

“ท่านเสนาบดีเข้าวังมามีเรื่องอะไร?”