บทที่ 929

อย่างไรก็ตาม...

เขาไม่ต้องการ!

ท้ายที่สุดแล้ว ตัวเองยังไม่บรรลุความทะเยอทะยานอันยิ่งใหญ่ และไม่ยอมให้เกิดสิ่งนี้ขึ้น!

“ฝ่าบาท พระพลานามัยของพระองค์จะดีขึ้นอย่างแน่นอน เราค่อยเจรจาหารือเรื่องการสถาปนาองค์ชายรัชทายาทในวันหลังก็ได้เพคะ”

ไป๋เหยียนเฟยกล่าวอย่างเร่งรีบ

เมื่อได้ยินเช่นนี้ เหล่าสนมกุ้ยเฟยต่างก็ขมวดคิ้ว และไม่พูดอะไรอีก

พวกเขาทุกคนมีโอกาส นอกจากนี้ โอรสของฮองเฮาเพิ่งประสูติเท่านั้น ดังนั้นโอกาสจึงมีน้อยมาก นางย่อมต้องการเวลาเป็นธรรมดา!

แต่เมื่อฮองเฮาเอ่ยพูด พวกนางก็ไม่กล้าพูดจาเหลวไหลไม่ยั้งคิด!

ท้ายที่สุดแล้ว นางเป็นผู้ดูแลพระตำหนักฝ่ายใน!

ฮ่องเต้ซิงหลงถอนหายใจและกล่าวอย่างราบเรียบ “ข้าจะพิจารณาเรื่องนี้ บัดนี้ยังไม่มีผู้ควบคุมกิจของแผ่นดิน ให้เสนาบดีฝ่ายซ้ายและขวาเข้ามา ส่วนที่เหลือก็ออกไปเถิด”

หลังจากที่ฮ่องเต้ซิงหลงพูดจบ ก็ไม่มีใครกล้าพูดอะไร จากนั้นทุกคนก็ถอยกลับไป

ไม่นานหลังจากนั้น เสนาบดีฝ่ายซ้ายหยางเฟิ่งกั๋ว และเสนาบดีฝ่ายขวาเป้าชิงสื่อทั้งสองคนก็เดินเข้ามา

“ถวายบังคม ฝ่าบาท!”

ทั้งสองรีบคุกเข่าลงบนพื้นด้วยความเคารพอย่างยิ่ง

“ไม่ต้องมากพิธี ลุกขึ้นเถิด”

ฮ่องเต้ซิงหลงนอนอยู่ที่นั่นพร้อมไอออกมา

“ฝ่าบาท พระองค์ทรงประชวร ไม่เช่นนั้น เราค่อยหารือกันวันหลังดีหรือไม่?”

ใบหน้าของหยางเฟิ่งกั๋วดูกังวล

แม้ว่าเขาจะรู้ว่าฝ่าบาทไม่ใช่เทพเซียน แต่บัดนี้เมื่อได้เห็นท่าท่างของฮ่องเต้ซิงหลงเช่นนี้ ทำให้เขาเศร้าและเสียใจอย่างยิ่ง!

เช่นเดียวกับเป้าชิงสื่อ ไม่ว่าอย่างไรก็ตาม เขาต่อสู้กับเสนาบดีฝ่ายซ้ายเพื่อแย่งชิงอำนาจ แต่เขาก็มีจิตใจภักดีต่อฮ่องเต้ซิงหลงอย่างหาที่สุดมิได้!

“เรื่องราชสำนัก ข้าสบายใจที่จะหารือกับพวกเจ้าสองคนที่สุด บัดนี้ร่างกายของข้าแย่ลงทุกวัน พวกเจ้าคิดว่าใครเหมาะสมที่จะรับตำแหน่งองค์รัชทายาทนี้?”