บทที่ 967

ในขณะนี้ ไป๋เหยียนเฟยกำลังนั่งอยู่บนบัลลังก์ หลังจากเห็นหวังหยวนเข้ามา นางจึงเงยหน้าขึ้นมอง

นี่เป็นครั้งแรกที่นางได้เจอหวังหยวน!

มองเพียงปราดเดียว นางก็สามารถบอกได้ว่าหวังหยวนนั้นไม่ธรรมดา!

“ได้ยินชื่อท่านหมิงถันมานานแล้ว เพิ่งได้เจอในวันนี้ ช่างไม่ธรรมดาเลยจริง ๆ”

ไป๋เหยียนเฟยรีบลุกขึ้นพูดด้วยรอยยิ้ม

“ถวายบังคมฮองเฮา”

หวังหยวนโค้งคำนับ แล้วพูดด้วยรอยยิ้ม

“ไม่จำเป็น ท่านหมิงถัน กรุณานั่งลงเถิด!”

ฮองเฮาขอให้หวังหยวนนั่งลงทันที นางเตรียมน้ำชาไว้แล้ว และส่งให้หวังหยวน

“ขอบพระทัยฮองเฮา”

หวังหยวนยิ้ม จากนั้นมองไป๋เหยียนเฟยแล้วพูดอีกครั้ง “ฮองเฮา ท่านแอบให้ข้าเข้ามาในวังหลวง ไม่ทราบว่าเกิดอะไรขึ้นหรือพ่ะย่ะค่ะ?”

ไป๋เหยียนเฟยหัวเราะ “ท่านหมิงถัน ท่านมีความสามารถที่ยอดเยี่ยม เหตุใดท่านจะไม่รู้ว่าข้าขอให้ท่านมาเพราะเหตุใด?”

หวังหยวนดื่มชาหมดในอึกเดียว แล้วพูดว่า “เพราะเรื่องขององค์ชายใหญ่และเสียนกุ้ยเฟยหรือพ่ะย่ะค่ะ?”

ไป๋เหยียนเฟยพยักหน้าทันที “ท่านคิดได้เร็วมาก คาดเดาได้ถูกต้องทันที”

“ฮ่าฮ่า ฮองเฮายกย่องเกินไปแล้ว ทุกวันนี้เรื่องนี้ถูกพูดถึงมากที่สุดในแผ่นดิน ตระกูลเซิ่งนั้นทั้งใช้วาจาและเขียนด้วยถ้อยคำที่เฉียบคม ทุกคนรู้เรื่องนี้มานานแล้วพ่ะย่ะค่ะ”

“พระฮองเฮาเรียกข้ามาที่วังหลวงในเวลานี้ ย่อมต้องเป็นเพราะเรื่องนี้แน่นอน!”

เรื่องเช่นนี้ไม่ต้องคาดเดาเลย แค่คิดดูสักพักก็รู้แล้ว

ฮองเฮาถอนหายใจ อดไม่ได้ที่จะพยักหน้า

“ใช่ มันเป็นเรื่องนี้ที่ทำให้ข้าเจ็บปวดมากตอนนี้ ท่านหมิงถัน ข้ารู้ว่าท่านพิเศษมาก มีวิธีใดที่จะช่วยข้าแก้ไขปัญหานี้ได้หรือไม่?”

ฮองเฮาไป๋เหยียนเฟยถามตามตรงโดยไม่ลังเล