บทที่ 1053 เจตจำนงเต๋าแห่งการต่อสู้

อันดับที่สองร้อยสามสิบเก้า!

อันดับนี้ถือว่าไม่สูงมากนัก และไม่ค่อยเป็นที่สนใจ มันเหมือนกับพีระมิดที่ผู้คนมักจะให้ความสนใจกับยอดของมัน

แม้แต่ตัวเหลียงปิง นางอยู่ในอันดับที่แปดของเทียบอันดับเซียนภาคพื้นทวีป และมักให้ความสนใจกับชื่อทั้งเจ็ดที่อยู่เหนือนาง สำหรับผู้ที่อยู่ด้านล่างอย่างอินเฟิงเอ๋อร์และหลินเส้าฉี นางก็ไม่ได้ให้ความสำคัญกับพวกเขา

แต่ในยามนี้ สายตาของนางหยุดอยู่ที่อันดับสองร้อยสามสิบเก้าเป็นเวลานาน และไม่สามารถปกปิดความตกใจบนใบหน้าได้ ดูเหมือนนางจะไม่คาดคิดถึงเหตุการณ์เช่นนี้มาก่อน

ความจริงก็เป็นเช่นนี้ จากการประเมินของนาง การที่สามารถติดห้าร้อยอันดับแรก ก็เกินขีดจำกัดของเฉินซีแล้ว เพราะถึงอย่างไร ห้าร้อยอันดับแรกเกือบทั้งหมดก็เป็นผู้เยี่ยมยุทธ์ขอบเขตเซียนลึกลับทั้งนั้น

ในทางกลับกัน เฉินซีที่อยู่เพียงขอบเขตเซียนสวรรค์ขั้นต้น และอยู่ต่ำกว่าขอบเขตเซียนลึกลับ นางประเมินเฉินซีจากหลาย ๆ อย่างเช่น พรสวรรค์ พลังต่อสู้ เคล็ดวิชาบ่มเพาะ มรดกตกทอด และอื่น ๆ เป็นต้น

อาจกล่าวได้ว่าการประเมินก่อนหน้านี้ของเหลียงปิงนั้นเกินจินตนาการของคนจำนวนมากไปแล้ว

แต่ไม่เคยคิดมาก่อนว่านางยังคงประเมินศักยภาพของเฉินซีต่ำไป เขาไม่เพียงแค่พุ่งเข้าสู่ห้าร้อยอันดับแรกเท่านั้น แต่ยังแซงหน้าหลายอันดับไปอยู่ในอันดับที่สองร้อยสามสิบเก้าได้อีกด้วย!

เหลียงปิงจึงอดเหลือบมองชื่อที่อยู่ในอันดับที่สองร้อยสามสิบแปดไม่ได้ เหลียงถง ซึ่งบังเอิญเป็นผู้เยี่ยมยุทธ์ของตระกูลเหลียง ที่เพิ่งบรรลุขอบเขตเซียนลึกลับขั้นต้น และเข้าใจกฎแห่งมหาเต๋าได้สองชนิดแล้ว ทั้งพลังต่อสู้ในหมู่ศิษย์รุ่นใหม่ก็ถือได้ว่าเป็นอันดับหนึ่งของตระกูล

แต่ตอนนี้ เหลียงถงผู้มีการบ่มเพาะที่ขอบเขตเซียลึกลับขั้นต้น กลับถูกแซงหน้าโดยเฉินซีซึ่งอยู่เพียงขอบเขตเซียนสวรรค์ขั้นต้น! นี่หมายความว่าพลังต่อสู้ของเฉินซีที่มีอยู่ตอนนี้ เพียงพอที่จะเอาชนะผู้เยี่ยมยุทธ์ขอบเขตเซียนลึกลับขั้นต้นที่เข้าใจพลังของกฎสองชนิดหรือไม่?

เหลียงปิงตกใจมาก ดังนั้นสีหน้าของนางจึงแปลกไป ดูทั้งตกใจ งงงวย ประหลาดใจ และเต็มไปด้วยความชื่นชม เป็นความรู้สึกที่ซับซ้อนมาก

“มีอะไรผิดปกติหรือ?” เฉินซีเอ่ยถาม และสงสัยเล็กน้อย เมื่อเห็นเหลียงปิงเงียบไปนาน “อาจเป็นเพราะอันดับของข้าต่ำเกินไป? แต่ข้าอยู่ที่ขอบเขตเซียนสวรรค์ขั้นต้นเท่านั้นเอง…”

เหลียงปิงมองเฉินซีด้วยสายตาอ่านยาก “หรือเจ้าไม่รู้สึกอะไรเลย?”

เฉินซีคิดกับตัวเองในใจ ‘เป็นเพราะอันดับของข้าต่ำเกินไปจริง ๆ’

เขาจึงกล่าวด้วยสีหน้าละอายใจ “เข้าใจแล้ว ข้าจะทุ่มเทบ่มเพาะให้หนักยิ่งขึ้นในอนาคต หากข้าสามารถควบแน่นกฎได้อีกสักสองสามชนิด ข้าเชื่อว่าอันดับของข้าจะสามารถเพิ่มขึ้นได้อีกเล็กน้อย”

“เอ่อ…” ดวงตาสุกใสของเหลียงปิงเบิกกว้าง นางจ้องมองเฉินซีอย่างว่างเปล่า และไม่รู้จะกล่าวอะไรดี

เถิงหลานมองจากด้านข้างด้วยความสนุกสนาน และระเบิดเสียงหัวเราะอย่างกลั้นไม่อยู่ “เฉินซี เจ้าเข้าใจผิดแล้ว ไม่ใช่ว่าอันดับของเจ้าต่ำเกินไป แต่มันสูงเกินไปต่างหาก”

แล้วเขาก็อธิบายเกี่ยวกับเทียบอันดับเซียนภาคพื้นทวีปในทวีปทักษิณาให้เฉินซีฟัง

ทวีปทักษิณามีเมืองอยู่เก้าหมื่นเก้าพันเมือง มีสิ่งมีชีวิตมากมาย และอาณาเขตกว้างใหญ่ไพศาล ในขณะที่ขุมพลังภายในทวีปก็มีจำนวนนับไม่ถ้วนเหมือนมัจฉาในแม่น้ำ หากคาดการณ์ไม่ผิดเฉพาะผู้เยี่ยมยุทธ์ขอบเขตเซียนสวรรค์ในทวีปนั้นย่อมไม่ต่ำกว่าหนึ่งแสนคน

สำหรับผู้เยี่ยมยุทธ์ขอบเขตเซียนลึกลับ แม้ว่าพวกเขาจะน้อยกว่าผู้เยี่ยมยุทธ์ขอบเขตเซียนสวรรค์ แต่ก็มีจำนวนไม่น้อยกว่าหนึ่งหมื่นคน

ภายใต้ผู้เยี่ยมยุทธ์จำนวนมหาศาลเช่นนี้ ผู้ที่สามารถมีชื่อติดอยู่ในเทียบอันดับเซียนภาคพื้นทวีปได้ ย่อมถือเป็นคนที่โดดเด่น และแม้จะไม่ใช่หนึ่งในล้าน แต่อย่างน้อยพวกเขาก็ถือได้ว่ามีพรสวรรค์ที่ไม่ธรรมดา

ในทางกลับกัน ผู้ที่สามารถติดอันดับหนึ่งพันอันดับแรกได้นั้น ถือเป็นบุคคลชั้นยอดของทวีปทักษิณา พวกเขาทั้งหมดล้วนมีพรสวรรค์ที่ยอดเยี่ยมและไม่ธรรมดา

ไม่ต้องกล่าวถึงห้าร้อยอันดับแรก ไม่มีเซียนสวรรค์ในพันอันดับแรกด้วยซ้ำ

ภายใต้สถานการณ์ดังกล่าว เห็นได้ชัดว่ามันยากเพียงใดที่เฉินซีจะติดอันดับที่สองร้อยสามสิบเก้า ในขณะที่อยู่ในขอบเขตเซียนสวรรค์ขั้นต้นเท่านั้น

คำอธิบายดังกล่าวทำให้เฉินซีเข้าใจในที่สุด แต่หาได้มีความสุขไม่

สี่พันเก้าร้อยทวีปในภพเซียน และทวีประดับแนวหน้าอย่างสี่มหาทวีป ซึ่งเป้าหมายของเฉินซีคืออยู่เหนือผู้คน ดังนั้นเขาจึงพุ่งเป้าไปที่เทียบอันดับเซียนทะยานฟ้า และอาณาเขตทั้งหมดของภพเซียน

อาจเป็นเพราะเฉินซีมีความมุ่งมั่น ทำให้เขาสามารถรักษาความสงบได้ตลอดเวลาและไม่มีอะไรมาสั่นคลอนจิตใจของตนได้

ไม่ต้องกล่าวถึงว่าถ้าไม่ใช่เพื่อเข้าสำนักศึกษาจักรพรรดิเต๋า เฉินซีก็จะไม่ใส่ใจกับเทียบอันดับเซียนทะยานฟ้า เพราะความคิดของเขาอยู่บนเส้นทางสู่เต๋า เฉินซีจะมีเวลาสนใจเกี่ยวกับอันดับของตนได้อย่างไร?

“ด้วยพรสวรรค์เช่นนี้ ก็เพียงพอแล้วสำหรับเจ้าที่จะติดอันดับหนึ่งในพันอันดับแรกของเทียบอันดับเซียนทะยานฟ้าภายในหนึ่งปี มาเถอะ ข้าจะพาเจ้าไปยังสถานที่ลับ” เหลียงปิงหายจากอาการตกใจแล้ว และดวงตาของนางก็เปล่งประกายราวกับดวงดาว

“สถานที่ลับหรือ?” เฉินซีครุ่นคิดว่ามันจะเกี่ยวข้องกับเทียบอันดับเซียนทะยานฟ้าหรือไม่?

…

ที่บริเวณตะวันออกเฉียงใต้ของเมืองจตุรเทพ ณ โถงวิญญาณยุทธ์

นี่เป็นอาคารที่ใหญ่โต แต่ไม่จอแจ

เมื่อเหลียงปิงมาถึงพร้อมกับเฉินซี มีเพียงชายชราง่วงซึมอยู่ในห้องโถงที่ว่างเปล่า เขากำลังสัปหงกในขณะใช้มือยันคางไว้

ความคิดเห็น