บทที่ 1059 กระบี่ประกายชาด

บทที่ 1059 กระบี่ประกายชาด

บทที่ 1059 กระบี่ประกายชาด

อินซานเป็นผู้เยี่ยมยุทธ์ขอบเขตเซียนสวรรค์ขั้นสูงที่เข้าใจพลังของกฎแห่งมหาเต๋าสามประเภท อันดับของเขาในเทียบอันดับเซียนภาคพื้นทวีปคือ อันดับที่เจ็ดร้อยหกสิบสี่ ถือว่าเป็นผู้เยี่ยมยุทธ์ที่ค่อนข้างโดดเด่นของตระกูลอิน

โดยเฉพาะอย่างยิ่ง รูปแบบการต่อสู้อันรุนแรง โหดเหี้ยม และดุดัน ส่งผลให้ศัตรูล้วนตายอย่างอนาถด้วยน้ำมือของเขา ในสภาพถูกฉีกร่างออกเป็นชิ้น ๆ ถูกบดขยี้ร่างจนแหลกเป็นผุยผง หรือถูกทุบจนศีรษะแตกเป็นเสี่ยง ๆ…

ศัตรูของเขาไม่เคยมีสภาพศพที่สมบูรณ์เลยสักคน

ดังนั้น เมื่อเห็นอินซานก้าวขึ้นไปบนสนามประลอง และพุ่งเข้าหาเฉินซีซึ่งเป็นเพียงผู้บ่มเพาะขอบเขตเซียนสวรรค์ขั้นต้น พวกเขาทุกคนไม่ว่าจะเป็นศิษย์ตระกูลอินหรือผู้เยี่ยมยุทธ์คนอื่นต่างมีท่าทางที่ไม่อาจทนดูได้

แม้ว่านี่จะเป็นดินแดนจักรพรรดิแห่งการต่อสู้ และการถูกฆ่าจะทำให้ดวงวิญญาณบาดเจ็บสาหัส ซึ่งความรู้สึกที่ศีรษะแตกเป็นเสี่ยง ๆ นั้น ย่อมไม่ใช่ความรู้สึกที่ดีอย่างแน่นอน

แต่ที่สร้างความประหลาดใจให้กับทุกคนที่อยู่ที่นี่ก็คือ ชายหนุ่มผู้นี้ไม่มีทีท่าที่จะหลบการโจมตีนี้เลย ทั้งยังพูดคำที่ไม่น่าเชื่อด้วย

ชายหนุ่มคนนี้พยายามอย่างเต็มที่ แม้จะไม่มีประโยชน์ก็ตาม เขารู้ชัดว่าจะต้องแพ้อย่างแน่นอน แต่ยังไม่คิดหลบ เด็กคนนี้กล้าบ้าบิ่นหรือเป็นคนเขลาที่ไม่รู้ความกันแน่?

ทุกคนต่างถอนหายใจ

อินซานหัวเราะด้วยความโกรธสุดขีด พลังหมัดก็ทวีความรุนแรงยิ่งขึ้น และระเบิดเสียงดังกึกก้อง

ดวงตาของเฉินซีพลันเปิดขึ้นโดยฉับพลัน กลิ่นอายอันน่าเกรงขามในร่างกายพลุ่งพล่าน ปราณเซียนพิสุทธิ์ที่ทรงพลังทะลักออกจากร่างกายและทวีความแข็งแกร่งยิ่งขึ้นเรื่อย ๆ ในชั่วพริบตา มันก็กลายเป็นมหาสมุทรที่เชี่ยวกราก!

มือขนาดใหญ่ของอินซานเพิ่งมาถึงเหนือศีรษะของเฉินซี ก่อนที่จะฟาดมันลงมา ชายหนุ่มก็ตกตะลึงในทันใด เขาอ้าปากค้างราวกับเห็นคลื่นปราณเซียนพิสุทธิ์ขนาดมหึมาปกคลุมท้องฟ้า และซัดเข้าใส่ด้วยพลังที่ไม่อาจหยุดยั้งได้

อินซานที่มีประสบการณ์ต่อสู้มาอย่างโชกโชน พลันได้สติและตระหนักว่าตัวเขาถูกข่มขู่โดยกลิ่นอายของคู่ต่อสู้!

ชายหนุ่มกู่ร้องอย่างดุร้าย พร้อมกับเงื้อหมัดขึ้นและทุบลงมา!

เกือบจะในเวลาเดียวกัน เฉินซีพลันโคจรพลังและชกหมัดออกไป ซึ่งมันปะทะกับหมัดของอินซานอย่างไม่มีใครยอมใคร!

ความประหลาดใจปรากฏบนใบหน้าของอินซานทันที ในขณะที่แขนของเขาก็เปล่งเสียงแตกหักดังก้องออกมา จากนั้นมันก็บิดเข้าหากันเหมือนแป้งทอดที่บิดเป็นเกลียว

แขนขวาของอินซานพิการทันทีที่ปะทะกับหมัดของเฉินซี!

ยิ่งกว่านั้น พลังที่หลงเหลืออยู่ในหมัดทำให้ร่างกำยำของอินซานสั่นสะท้านจนกระเด็นขึ้นไปในอากาศ จากนั้นก็ร่วงลงมายังบริเวณด้านนอกของสนามประลองหลายจั้ง ซึ่งในระหว่างนี้ หน้าอกของเขาก็ยุบลงอย่างรวดเร็ว เลือดไหลทะลักออกจากรูทวารทั้งเจ็ด และล้มลงกับพื้นดังโครมจนเกิดแรงสั่นสะเทือน ศีรษะกระแทกลงกับพื้น ทำให้ฟันในปากร่วงกว่าสิบซี่ จากนั้นก็คอพับไปด้านข้างและสิ้นสติไป

เพียงหมัดเดียวก็ตัดสินผลแพ้ชนะทันที!

ไม่เพียงแต่อินซานจะกระเด็นออกจากสนามประลองเหมือนที่เฉินซีได้กล่าวไว้เท่านั้น เขายังหมดสติด้วย!

‘ดินแดนจักรพรรดิแห่งการต่อสู้นั้นสมจริงเหมือนโลกภายนอก แม้แต่เลือดและกระดูกที่แตกหักเมื่อมีได้รับบาดเจ็บ…’ เฉินซีกล่าวชมเชยอยู่ภายในใจ

ทุกคนที่อยู่รอบ ๆ ตกตะลึงอย่างสมบูรณ์ แทบไม่กล้าเชื่อสายตาตัวเอง เพราะมดตัวน้อยที่ขอบเขตเซียนสวรรค์ขั้นต้น กลับสามารถจัดการกับผู้เยี่ยมยุทธ์ขอบเขตเซียนสวรรค์ขั้นสูงด้วยการชกเพียงครั้งเดียว?

“เป็นไปได้อย่างไรกัน!” ศิษย์จากตระกูลอินร้องออกมาเสียงแหลม

“โกง! เจ้าเด็กนี้ต้องโกงอย่างแน่นอน!”

“พี่ใหญ่อินซานมีการบ่มเพาะที่ขอบเขตเซียนสวรรค์ขั้นสูง เขาจะพ่ายแพ้ด้วยน้ำมือของเจ้าเด็กขอบเขตเซียนสวรรค์ขั้นต้นได้อย่างไรกัน? อีกทั้งยังพ่ายแพ้อย่างรวดเร็ว… ”

เสียงจากเหล่าศิษย์ตระกูลอินดังเซ็งแซ่ ทั้งความประหลาดใจและสับสน ซึ่งดูเหมือนพวกเขาจะทั้งตกใจและหวาดกลัว

“โง่เขลายิ่งนัก! พวกเจ้าคิดว่าจะสามารถใช้เล่ห์โกงในสนามประลองได้หรือ? หุบปากซะ!” ชายหนุ่มชุดเหลืองขมวดคิ้วและตะโกนอย่างโกรธเกรี้ยวด้วยสีหน้าอำมหิต

ทุกคนพลันเงียบเหมือนจักจั่นในฤดูหนาวและไม่กล้ากล่าวอะไรอีก อย่างไรก็ตาม สายตาที่พวกเขามองไปยังเฉินซี แฝงไปด้วยความรู้สึกที่สับสนและจริงจังอยู่เล็กน้อย

“ไอ้หนู เจ้ามีนามว่าอะไร” ชายหนุ่มในชุดเหลืองจ้องมองไปที่เฉินซี และกล่าวด้วยเสียงอันน่ากลัว

ผู้เยี่ยมยุทธ์ในบริเวณใกล้เคียงต่างมีท่าทางประหลาดใจ ศิษย์ตระกูลอินไล่ล่าอีกฝ่ายมาถึงขนาดนี้ แต่กลับไม่รู้ตัวตนของฝ่ายตรงข้าม?

ชายหนุ่มในชุดเหลืองรู้สึกหมดหนทางเล็กน้อย เขาเป็นเพียงคนที่อินเฟิงเอ๋อร์ส่งมาเพื่อแก้แค้นเท่านั้น และเมื่อได้ยินว่าเป้าหมายคือมดตัวน้อยในขอบเขตเซียนสวรรค์ขั้นต้น เขาจะตรวจสอบตัวตนและภูมิหลังของเป้าหมายไปทำไม

แต่การพ่ายแพ้ของอินซาน ทำให้เขาตระหนักได้ทันทีว่า มดตัวน้อยที่ขอบเขตเซียนสวรรค์ขั้นต้นสามารถเอาชนะอินซานได้อย่างง่ายดาย จะเป็นคนธรรมดาได้อย่างไร

“ข้ากำลังรีบ ถ้าพวกเจ้าไม่คิดจะสู้ต่อ ข้าขอตัว” เฉินซีขมวดคิ้วและใจร้อนเล็กน้อย เขามาที่ดินแดนจักรพรรดิแห่งการต่อสู้เพื่อขัดเกลาตนเอง ไม่ได้คิดเล่นสนุกกับกลุ่มคนที่มีพลังฝีมือต่ำกว่า เขาไม่มีเวลามากขนาดนั้น

“อีกแล้ว!?”

สีหน้าของศิษย์จากตระกูลอินกลายเป็นมืดมนอย่างมาก เมื่อพวกเขาได้ยินสิ่งนี้

“ไอ้หนู อย่าได้พล่ามวาจาไร้สาระ! ข้าอินเจี้ยนจะขอชี้แนะเจ้า!”

‘ฮึ่ม! พี่ใหญ่อินเจี้ยนโปรดรอสักครู่! ให้ข้าจัดการกับเจ้าเด็กโอหังนี้เอง ข้ารับรองว่าจะไม่ทรมานมันจนตาย!’

“หยุดทะเลาะกันได้แล้ว ให้ข้าจัดการเอง!”

ศิษย์ของตระกูลอินต่างคำรามอย่างโกรธเกรี้ยว

เฉินซีหัวเราะเย้ยหยัน “ไอ้สารเลวพวกนี้แยกแยะขาวดำไม่ออกจริง ๆ เห็นได้ชัดว่าพวกมันมาหาเรื่องข้า แต่กลับบอกว่าข้าโอหัง แม้ข้าจะเคยเห็นคนหน้าด้านมาก่อน แต่ข้าไม่เคยเห็นคนหน้าด้านขนาดนี้จริง ๆ”

เฉินซีไม่อยากจะเสียเวลาอีกต่อไป “เพื่อไม่ให้เป็นการเสียเวลา พวกเจ้าทุกคนเข้ามาพร้อมกันเถอะ”

ทันทีที่พูดจบ มันกลับทำให้ทุกคนยิ่งประหลาดใจ