บทที่ 1074 ปัญหาอุบัติขึ้นอีกครา

บทที่ 1074 ปัญหาอุบัติขึ้นอีกครา

บทที่ 1074 ปัญหาอุบัติขึ้นอีกครา

ทุกคนต่างคิดว่า เฉินซีผู้ถูกเล่นงานด้วยเข็มสังหารเทพ ย่อมมีจุดจบด้วยวิญญาณแตกสลายในพริบตา

แม้กระทั่งอินหว่านซวินก็มีความคิดไม่ต่างกัน ถึงอย่างไรสิ่งนั้นก็คือเข็มสังหารเทพ มันสามารถทำลายวิญญาณเทพได้ เทพปีศาจก็ไม่เว้น มันคือสิ่งที่ชั่วช้าและทรงอำนาจที่สุด แล้วอีกฝ่ายจะรอดได้อย่างไร?

เพียงแต่ เฉินซีผู้ยืนนิ่งในตอนแรก กลับลืมตาขึ้นมา!

สายตาของเขาเย็นเยือกลึกล้ำ มันเอ่อล้นไปด้วยแสงสว่างศักดิ์สิทธิ์อันน่าหวาดหวั่น ขณะนี้อินหว่านซวินอ้าปากกว้างด้วยความตกตะลึง วิญญาณแทบหลุดลอยออกจากร่าง

ก่อนที่จะทันได้ตอบสนอง เขารู้สึกถึงแรงบีบรัดตรงลำคอ ก่อนถูกฝ่ามือทรงพลังกุมไว้มั่น ทำให้ทั้งร่างแข็งทื่อ ไม่ว่าจะพยายามขัดขืนแค่ไหน เขาก็ไม่สามารถหลบหนีออกไปได้ ทำให้ใบหน้าค่อย ๆ แดงก่ำจากการขาดอากาศ

ยามทุกคนเห็นเช่นนั้น พวกเขาพลันได้สติ เพียงแต่ยามเห็นเฉินซีอยู่ในสภาพสมบูรณ์ แล้วจับอินหว่านซวินเอาไว้ด้วยมือข้างเดียว ความรู้สึกภายในหัวใจของพวกเขาล้วนปั่นป่วน

เฉินซียังมีชีวิตอยู่!

มันเป็นเรื่องเหลือเชื่อกว่าฉากเมื่อครู่ หากไม่ได้ฟื้นคืนสติเมื่อครู่ พวกเขาคงนึกไปว่าตนมองผิดไป!

“โอ้!”

“สหายผู้นี้!”

ไกลออกไป กู่อวี่ถังและหลัวจื่อเฟิงต่างตกตะลึง พวกเขาแผดเสียงร้องด้วยความประหลาดใจออกมา มันช่างเป็นเรื่องที่เหนือความคาดหมายนัก จนแทบไม่อยากเชื่อสายตาตนเอง

“เจ้า… เจ้า…”

ลำคอของอินหว่านซวินถูกกุมเอาไว้จนหายใจไม่ออก แก้มบิดเบี้ยวจนกลายเป็นสีแดง แต่สีหน้ากลับเต็มไปด้วยความหวาดกลัว ยามสายตาจับจ้องเฉินซี เขาพยายามครุ่นคิดอย่างหนัก ก็ไม่อาจหาคำตอบได้ว่าอีกฝ่ายรอดจากเข็มสังหารเทพได้อย่างไร

ตุบ!

เฉินซีออกแรงแขน กดอินหว่านซวินให้คุกเข่าลงตรงหน้า “เจ้าชอบให้ผู้อื่นคุกเข่าไม่ใช่หรือ? ลองลิ้มรสด้วยตัวเองเป็นอย่างไร”

ยามอยู่ภายใต้สายตาของทุกคน มันช่างน่าอัปยศอดสู จนโลหิตของอินหว่านซวินเดือดพล่าน ราวกับศีรษะกำลังจะระเบิดออกมา ก่อนจะตะโกนด้วยเสียงอันเกรี้ยวกราด “เฉินซี ฆ่าข้าถ้าเจ้ากล้าพอ!”

“เจ้าคิดว่าข้าไม่กล้าหรือ?”

เฉินซีจับศีรษะของอีกฝ่ายด้วยมือข้างหนึ่งเอาไว้มั่น เพื่อปิดกั้นโอกาสในการหลบหนี เขาพลิกฝ่ามืออีกข้าง เผยให้เห็นสมบัติรูปทรงเข็มเรียวสีดำ มันคือเข็มสังหารเทพ!

ยามเห็นฉากนี้ ผู้คนรอบข้างจึงกล้าเชื่อสนิทใจว่า เฉินซีหลบเลี่ยงหายนะครั้งนี้สำเร็จ แต่ไม่ทราบว่าอีกฝ่ายวิธีลับใด ถึงสามารถใช้เข็มสังหารเทพได้!

เมื่อเห็นเข็มสังหารเทพในฝ่ามือของเฉินซี สีหน้าของอินหว่านซวินพลันหวาดกลัว ลูกตาของเขาแทบถลนออกจากเบ้า ก่อนหน้าชายหนุ่มยังเปี่ยมด้วยความมั่นใจ ต่อให้เฉินซีสังหารตนที่นี่ แต่เพียงออกจากดินแดนจักรพรรดิแห่งการต่อสู้ เขาก็ยังสามารถขัดเกลาบ่มเพาะต่อไปได้

เพียงแต่ตอนนี้มันต่างออกไป หากเฉินซีใช้เข็มสังหารเทพเพื่อปลิดชีพ ยามนั้นวิญญาณของเขาจะแตกสลาย ต่อให้สามารถรอดชีวิตกลับไปได้ เขาย่อมถูกลดสถานะกลายเป็นคนโง่!

ด้วยเหตุนี้อินหว่านซวินจึงหวาดกลัว เขารู้สึกถึงภัยคุกคามจากความตายที่ย่างกรายเข้ามา

“ปล่อยข้าไป! ข้าสาบานต่อสวรรค์! ความขัดแย้งระหว่างเราเป็นอันสิ้นสุดแล้ว!” ใบหน้าของชายหนุ่มซีดเซียว ขณะเปล่งเสียงออกจากลำคออย่างยากลำบาก

“เจ้าคิดว่ามันเป็นไปได้หรือ?”

ริมฝีปากของเฉินซีขยับเป็นรอยยิ้มหยันอันเย็นเยือก เขาไม่หลงเหลือความลังเลอีกต่อไป ก่อนยกมือขึ้นเพื่อทำการฟาดเข็มสังหารเทพลงไป

“อย่านะ!”

มีเสียงคำรามดังมาจากนอกสนามประลอง

โชคไม่ดี เฉินซีแสร้งทำเป็นไม่ได้ยิน สิ้นเสียงฉึก! เข็มสังหารเทพแทงทะลุศีรษะของอินหว่านซวิน ก่อนร่างของอีกฝ่ายถูกเตะออกจากสนามประลอง

ปัง!

ร่างของอินหว่านซวินยังไม่ทันกระแทกลงกับพื้น มันกลับระเบิดกลางอากาศ กลายเป็นแสงสว่างโปรยปรายระยิบระยับ พวกมันคือเศษเสี้ยววิญญาณ ขอเพียงออกจากดินแดนจักรพรรดิแห่งการต่อสู้ไปได้ ย่อมไม่ต้องกังวลเรื่องวิญญาณถูกทำลาย

แต่พลังของเข็มสังหารเทพช่างร้ายกาจ มันกลายเป็นลำแสงสีดำ ราวกับตั๊กแตนหิวกระหาย ทันทีที่เศษเสี้ยววิญญาณของอินหว่านซวินปรากฏ มันทำการกลืนกินละอองวิญญาณเข้าไป ก่อนสูญสลายไปในอากาศธาตุ

ยามเห็นฉากนี้ ยอดฝีมือรอบด้านต่างหวาดกลัว เพียงแต่พวกเขาไม่ได้หวาดกลัวเพราะวิธีการอันโหดเหี้ยมของเฉินซี แต่หวาดกลัวในพลังทำลายล้างที่เข็มสังหารเทพสำแดงต่างหาก

“เจ้า… สมควรตาย!”

เสียงก่อนหน้าดังขึ้นอีกครา มันเต็มไปด้วยความไม่พอใจและความโกรธเกรี้ยว

เฉินซีหันหน้ามองไปทางต้นเสียง ก่อนพบอินว่านเฟิงอยู่ท่ามกลางฝูงชน ยามนี้อีกฝ่ายกำลังสั่นเทาด้วยโทสะ ใบหน้าซีดเซียวบิดเบี้ยว ดวงตาเต็มไปด้วยความมุ่งร้าย

“พี่ชายของเจ้าพิการ จนกลายเป็นคนโง่เขลา ในฐานะน้องชาย เจ้าไม่คิดจะมาช่วยแก้แค้นเพื่อเขาหรือ?”

เฉินซีเอ่ยถามอย่างสงบ การที่เขาทำลายวิญญาณของอินหว่านซวิน ไม่ได้ส่งผลต่อจิตใจแต่อย่างใด เพียงแต่รู้สึกว่าโทสะในใจยังไม่ได้รับการระบาย จึงทำการชี้นิ้วไปที่อินว่านเฟิงผู้อยู่นอกสนามประลอง

ทันทีที่เอ่ยเช่นนี้ หัวใจของทุกคนแทบหยุดเต้น พวกเขาลอบเดาะลิ้น เฉินซีผู้นี้วางแผนที่จะไล่ล่าจนถึงที่สุด ไม่คิดปล่อยให้ผู้ใดรอดไปได้แม้แต่คนเดียว!

ยามคิดถึงตรงนี้ พวกเขาจึงเข้าใจความรู้สึกของเฉินซี

ก่อนหน้านี้อินหว่านซวินและน้องชายยั่วยุเฉินซีซ้ำไปซ้ำมา ไม่เพียงแต่ใช้เข็มสังหารเทพเท่านั้น แต่ถึงขั้นอยากทำลายวิญญาณของอีกฝ่าย ก่อนข่มขู่ว่าจะตามไปล้างแค้นเฉินซีในโลกภายนอก

ภายใต้สถานการณ์ดังกล่าว จึงไม่น่าแปลกที่เฉินซีจะลงมือเช่นนี้

“เจ้า…”