บทที่ 1088 แขกไม่ได้รับเชิญ

เข้าแถว!

คำนี้เป็นสิ่งที่เกินไปสำหรับเซียนทองคำเหล่านี้ เพราะด้วยฐานะในปัจจุบัน มีสิ่งใดที่พวกเขาจำเป็นต้องเข้าแถวด้วยหรือ?

ดังนั้นเมื่อได้ยินเหลียงปิงกล่าวเช่นนี้ ผู้อาวุโสเหล่านี้ที่ถือว่าเป็นผู้ยิ่งใหญ่ที่มีอำนาจมากมายในทวีปทักษิณา ต่างก็ตกตะลึง

แต่ไม่นานพวกเขาก็ฟื้นจากอาการตกใจ เพราะตอนนี้พวกเขากำลังขอความช่วยเหลือจากเฉินซี จึงจำต้องโอนอ่อนไปตามสถานการณ์

แม้ว่าพวกเขาจะไม่ค่อยแสดงท่าทีอ่อนน้อมในช่วงหลายปีที่ผ่านมา แต่เฉินซีก็สมควรที่จะได้รับกระทำเช่นนี้!

มันไม่จำเป็นต้องกล่าวถึงเรื่องเหล่านี้ เพียงแค่เฉินซีสามารถขัดเกลาพลังของสมบัติอมตะได้ แม้จะถูกเฉินซีไหว้วาน ให้ทำธุระให้ พวกเขาก็จะทำด้วยความเต็มใจ…

เพราะนี่คือความเป็นจริง

สำหรับคนรุ่นเก่าที่มีชีวิตอยู่มาเนิ่นนาน การรับรู้และการควบคุมตนเองเป็นสิ่งที่เหนือกว่าคนรุ่นหลังอย่างเห็นได้ชัด

ดังนั้นในพริบตาต่อมา พวกเขาทั้งหมดต่างตั้งแถวอย่างมีสติ และไม่กล้าทำอะไรที่ไร้ระเบียบอีกต่อไป แม้ว่ามันจะเสียศักดิ์ศรีไปบ้าง แต่ยามนี้ไม่มีใครสนใจอีกต่อไป

สิ่งนี้ทำให้เฉินซีถอนหายใจด้วยความโล่งอก กล่าวตามตรง แม้แต่เขาก็รู้สึกกดดันราวกับกำลังถูกภูเขากดทับ และไม่สามารถตั้งสมาธิได้ เมื่อถูกโอบล้อมด้วยผู้เยี่ยมยุทธ์เซียนทองคำที่มากไปด้วยพลังมากมาย

“น้องชายเฉินซี นี่คือเจดีย์ประกายหิมะของข้า ซึ่งเป็นสมบัติอมตะระดับจักรวาลขั้นกลาง โปรดดูด้วย โอ้ นี่คือศิลาโลหิตวิญญาณทั้งสิบหกก้อน ส่วนที่เกินมานั้นเป็นของกำนัลด้วยความปรารถนาดีจากข้า ฮ่า ฮ่า!”

“น้องเฉินซี จงรับไม้หยกทองขัดเกลาดาราซึ่งเป็นวัตถุดิบเซียนระดับสูงนี้ด้วย อย่าได้ปฏิเสธเพราะความสัมพันธ์ของเจ้ากับยัยหนูปิง เจ้าจะถูกข้ามองว่าเป็นคนนอก หากเจ้าตอบปฏิเสธ!”

“น่าเสียดายที่พ่อหนุ่มเฉินซีอาจจะต้องออกจากเมืองจตุรเทพในอนาคต แต่ไม่เป็นไร ข้าจะยังคงเก็บที่พำนักอันศักดิ์สิทธิ์ไว้ให้เจ้า และมันจะเป็นที่อยู่อาศัยของเจ้าเมื่อเจ้ากลับมา”

“…”

เวลาผ่านไป เฉินซีได้ประเมินและจัดเตรียมวิธีการต่าง ๆ ในการขัดเกลา และไม่เพียงแต่จะได้รับศิลาโลหิตจ้าววิญญาณเซียนจำนวนมากเท่านั้น เขายังได้รับของขวัญมากมายจากผู้อาวุโสตระกูลเหลียงเหล่านี้

พวกมันมีทั้งวัตถุดิบเซียน โอสถเซียน สมบัติอมตะ ที่พำนัก… มันเป็นสมบัติที่ใคร ๆ ต่างก็ปรารถนา และสิ่งนี้แสดงให้เห็นอย่างชัดเจนว่า ผู้อาวุโสของตระกูลเหลียงร่ำรวยเพียงใด

แม้แต่เฉินซีก็อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจ ทรัพยากรและความมั่งคั่งของเซียนทองคำเหล่านี้ ไม่ใช่เรื่องล้อเล่นจริง ๆ

จนกระทั่งถึงเที่ยง เฉินซีได้ประเมินสมบัติอมตะไปแล้วกว่าสิบชิ้น และได้รับศิลาโลหิตจ้าววิญญาณเซียนเกือบสองร้อยก้อน แต่เมื่อเทียบกับสิ่งนี้ วัตถุดิบเซียนและสมบัติที่ได้รับกลับมีจำนวนมากกว่า

สิ่งนี้แสดงให้เห็นอย่างชัดเจนว่า ศิลาโลหิตจ้าววิญญาณเซียนนั้นล้ำค่าและหายากเพียงใด แม้แต่ผู้อาวุโสของตระกูลเหลียงเหล่านี้ก็ยังสามารถผลิตได้มากสุดเพียงสิบกว่าก้อนเท่านั้น

“ยังขาดอีกเท่าใดหรือ?” เฉินซีใช้เวลาว่างเล็กน้อยเพื่อถามเหลียงปิงด้วยเสียงที่นุ่มนวล

“ประมาณครึ่งหนึ่ง” เหลียงปิงตอบกลับ ศิลาโลหิตจ้าววิญญาณเซียนทั้งหมดได้ถูกนางรวบรวมไว้ ดังนั้นนางจึงรู้จำนวนแน่ชัดมากกว่าเฉินซี

เฉินซีขมวดคิ้ว เพราะตามแผน ร่างอวตารต้องการศิลาโลหิตจ้าววิญญาณเซียนอย่างน้อยหนึ่งพันก้อน เพื่อบรรลุสู่ขอบเขตเซียนสวรรค์ในการขัดเกลากายา

แต่ตอนนี้ยังขาดศิลาเหล่านี้อยู่ประมาณครึ่งหนึ่ง สิ่งนี้ทำให้เขาสงสัยเล็กน้อยว่าผู้ขัดเกลากายาในภพเซียนเหล่านั้น สามารถบรรลุสู่ขอบเขตเซียนสวรรค์ได้อย่างไร?

“อย่าได้กังวล เวลาเพิ่งผ่านไปเพียงสองเดือน แต่เรารวบรวมศิลาโลหิตจ้าววิญญาณเซียนได้เกือบห้าร้อยก้อนแล้ว เท่านี้ก็เป็นเรื่องที่น่าประหลาดใจสำหรับข้าแล้ว” เหลียงปิงปลอบใจเฉินซีด้วยเสียงที่แผ่วเบา “หลายปีก่อน ตอนที่เหลียงคุนได้บรรลุสู่ขอบเขตเซียนสวรรค์ในการขัดเกลากายา เขาต้องใช้เวลาเกือบร้อยปี แต่กลับรวบรวมศิลาโลหิตจ้าววิญญาณเซียนได้เพียงสามร้อยก้อนเท่านั้น”

เมื่อเปรียบเทียบกับสิ่งนี้ เฉินซีก็เข้าใจทันที และตั้งใจที่จะดำเนินการต่อ ทว่ากลับมีเสียงหัวเราะดังก้องมาจากนอกห้องโถง

“คุณหนูเหลียงปิง คุณชายเฉินซี เจ้าคงไม่ตำหนิพวกเราที่มาโดยไม่ได้รับเชิญกระมัง?” เจ้าของเสียงนี้ คือกลุ่มคนที่เดินเข้ามาห้องโถงในคราวเดียว น่าแปลกที่ผู้นำคือหลัวจื่อเฟิงและกู่อวี่ถัง ซึ่งข้างหลังของพวกเขาก็คือชายหนุ่มหญิงสาวและผู้อาวุโสสองสามคนที่มีกลิ่นอายอันน่าเกรงขาม

กลุ่มคนดังกล่าวอาจถือได้ว่ามีกลิ่นอายที่กว้างใหญ่ไพศาล

แต่สิ่งที่ทำให้เฉินซีประหลาดใจ เห็นได้ชัดว่าสถานที่นี้อยู่ในตระกูลเหลียง ดังนั้นคนของตระกูลกู่และตระกูลหลัวจะมาปรากฏตัวที่นี่ได้อย่างไร?

ไม่ใช่แค่เฉินซีที่ประหลาดใจ แม้แต่เหลียงปิงและเหล่าผู้อาวุโสทั้งหมดของตระกูลเหลียง ก็ต่างมีท่าทางประหลาดใจและงุนงงเมื่อเห็นฉากนี้ เห็นได้ชัดว่าพวกเขาไม่เคยคิดมาก่อนว่าจะมีฉากเช่นนี้เกิดขึ้น

“ใครอนุญาตให้พวกเจ้ามาที่นี่” สีหน้าของเหลียงปิงกลายเป็นเย็นชา และถามอย่างตรงไปตรงมา

หลัวจื่อเฟิงทราบอย่างชัดเจนถึงนิสัยของเหลียงปิง และกังวลว่านางจะเปิดฉากโจมตี จึงรีบอธิบายว่า “เหลียงปิง เจ้าโปรดใจเย็นก่อน การที่เรามาถึงที่นี่ได้อย่างปลอดภัยนั้น เจ้าจะไม่สามารถคาดเดาเหตุผลได้หรือ?”

คิ้วเรียวงามของเหลียงปิงเชิดขึ้น “ท่านพ่ออนุญาตหรือ?”

กู่อวี่ถังที่อยู่ใกล้เคียงกล่าวขัดจังหวะ “ย่อมต้องเป็นเช่นนั้น ไม่ใช่แค่พวกเรา แม้แต่ท่านพ่อของข้าและบิดาของพี่หลัวก็มาด้วย ตอนนี้พวกเขากำลังพูดคุยกับบิดาของเจ้าอยู่”

คำว่าบิดาถึงสามคนได้ปรากฏอยู่ในประโยคนี้ และอาจกล่าวได้ว่าน่าอึดอัดใจเล็กน้อย อย่างไรก็ตาม ความหมายภายในคำเหล่านี้ก็แสดงออกในลักษณะที่ชัดเจนอย่างยิ่ง เป็นหลัวตู่ฟูผู้นำของตระกูลหลัว กับกู่เจินอวี่ผู้นำของตระกูลกู่ที่ได้มาเยี่ยมเยียนเหลียงเทียนเหิงผู้นำของตระกูลเหลียงในวันนี้

นี่จึงสามารถอธิบายได้ว่า เหตุใดกู่อวี่ถัง หลัวจื่อเฟิง และคนอื่น ๆ ถึงปรากฏตัวที่นี่ เห็นได้ชัดว่าพวกเขาจะมาพร้อมกับผู้นำตระกูลของตน

ความคิดเห็น