บทที่ 1106 มรดกที่แท้จริงของปรมาจารย์ฝูซี

บทที่ 1106 มรดกที่แท้จริงของปรมาจารย์ฝูซี

บทที่ 1106 มรดกที่แท้จริงของปรมาจารย์ฝูซี

ณ โลกแห่งดารา

ภายใต้ท้องฟ้านั้นเต็มไปด้วยดวงดาวมากมาย มีทั้งหมอกเพลิงและธารดาราที่โคจรอย่างไม่มีที่สิ้นสุด พร้อมกับเปล่งแสงสุกใส เป็นภาพที่กว้างใหญ่และลึกลับ

นี่คือโลกแห่งดารา

แต่ในเวลาเดียวกัน มันก็เป็นโลกของยันต์อักขระ!

ตามที่จี้อวี๋กล่าวไว้เมื่อหลายปีก่อน มรดกที่แท้จริงของปรมาจารย์แห่งเคหาบ่มเพาะถูกซ่อนอยู่ในโลกแห่งดาราอันไร้ขอบเขตนี้!

ในทางกลับกัน ยันต์เทวะที่ทำจากธาตุทองคำ ธาตุพฤกษา ธาตุอัคคี ธาตุวารี และธาตุปฐพี เป็นเพียงยันต์เทวะพื้นฐานเท่านั้น กล่าวอีกนัยหนึ่ง พวกมันเปรียบเสมือนกุญแจ และเบื้องหลังประตูนั้นคือมรดกที่แท้จริงของปรมาจารย์แห่งเคหาบ่มเพาะ ‘ฝูซี’

เมื่อหลายปีก่อน เฉินซีอยู่เพียงขอบเขตเคหาทองคำ และเพิ่งได้รับความรู้เกี่ยวกับยันต์เทวะ แม้จะจำสิ่งที่จี้อวี๋กล่าวได้ แต่เขาก็ไม่ได้ใส่ใจนัก และในวันนี้ชายหนุ่มเพิ่งสังเกตเห็นโชคก้อนโตที่มีเพียงตนรู้!

“นี่ไม่ใช่จุดสิ้นสุดของเต๋าแห่งยันต์อักขระ แต่เป็นการเริ่มต้นใหม่! แม้จะเป็นเรื่องของอนาคต ทว่าเจ้าจะเข้าใจเมื่อเจ้าเชี่ยวชาญในยันต์เทวะทั้งห้าแล้ว”

ยิ่งนึกถึงมากเท่าไหร่ เฉินซียิ่งตกใจมากขึ้นเท่านั้น เพราะเขาตระหนักได้ว่า ทุกคำที่ผู้อาวุโสจี้อวี๋ได้กล่าวเอาไว้เมื่อหลายปีก่อน มีความหมายอันลึกซึ้งซ่อนอยู่ น่าเสียดายที่เวลานั้นเขาไม่เข้าใจ และเพิ่งเข้าใจอย่างสมบูรณ์เมื่อครู่นี้!

“ยันต์เทวะของธาตุทั้งห้านั้นเป็นเพียงรากฐาน เป็นกุญแจที่จะเปิดประตูความลับของโลกแห่งดารา ดังนั้นมรดกเช่นใดที่อยู่เบื้องหลังประตูนั้น?” เฉินซีหายใจเข้าลึก ๆ และพยายามอย่างเต็มที่เพื่อสงบสติอารมณ์

ชายหนุ่มสัมผัสท้องฟ้าอย่างเงียบเชียบ ด้วยใจที่กระจ่างและสงบ ประสบการณ์ในการศึกษาเต๋าแห่งยันต์อักขระในช่วงหลายปีที่ผ่านมาก็หลั่งไหลเข้ามาในความคิด

ประสบการณ์มากมายในพิภพยันต์อักขระ

ความเข้าใจต่าง ๆ ที่ได้รับจากเจดีย์ต้าเหยี่ยน

ประสบการณ์จากการใช้เต๋าแห่งยันต์อักขระเพื่อควบคุมเต๋ารู้แจ้งที่ตนครอบครอง

ประสบการณ์ในการสร้างแดนฮุ่นตุ้นขึ้นมาใหม่ พร้อมกับจารึกผังอักขระยันต์บนเส้นลมปราณและจุดชีพของตน

ฉากเรียนรู้ยันต์เทวะวิหคอมตะวายุ ยันต์เทวะวิญญาณอสูร ยันต์เทวะอสนีบาตทมิฬ และยันต์เทวะจักรพรรดิตะวันออกจากศิษย์พี่หลียาง

…

ความรู้ ความเข้าใจ ประสบการณ์ การฝึกฝน… ทั้งหมดนั้นสะท้อนอยู่ในใจราวกับกระแสน้ำที่เชี่ยวกราก ทำให้จิตใจตกอยู่ในสภาวะแปลกประหลาด คล้ายงุนงงแต่ก็ดูเข้าใจ

ชายหนุ่มลืมเลือนแม้แต่กาลเวลาและการเปลี่ยนแปลงในร่างกายของตน

โอม!

ไม่ทราบว่าผ่านไปนานเพียงใด เสียงพึมพำแปลก ๆ พลันแผ่ออกมาจากร่างของเฉินซี มันดังก้องกังวานระหว่างดวงดาว ผ่านหมอกเพลิงและธารดารา จนดังก้องไปทั่วทั้งโลกแห่งดารา

ดวงดาวจำนวนนับไม่ถ้วนสว่างไสว มันอบอวลไปด้วยแสงศักดิ์สิทธิ์พร่างพราวเจิดจ้า!

ท่ามกลางพวกมัน ยันต์เทวะพฤกษาคราม ยันต์เทวะผสานธาตุ ยันต์เทวะไฟโลกันต์ ยันต์เทวะคงคาทมิฬ และยันต์เทวะสยบปฐพีมาบรรจบกันอย่างรวดเร็ว พร้อมกับแสงดาวอันไร้ขอบเขตส่องสว่างไปทั่วทั้งโลกแห่งดารา!

โครม!

ประตูบานหนึ่งปรากฏขึ้นท่ามกลางท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาวอันลึกล้ำไร้ขอบเขต ร่างวิญญาณที่ทรงพลังราวกับเทพเจ้าอยู่มากมาย ร่างเหล่านั้นสวมมงกุฎของจักรพรรดิและครอบครองพลังศักดิ์สิทธิ์อันลึกล้ำ จนสามารถเห็นได้อย่างเลือนรางอยู่ที่หน้าประตู ก่อนที่ร่างวิญญาณเหล่านั้นจะเปล่งแสงเรืองรอง!

ลำแสงทอดยาวทางผ่านท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาว เคลื่อนผ่านหมอกเพลิง และพุ่งลงมาหาเฉินซี ราวกับสะพานโค้งที่เจาะเข้าไปในส่วนลึกของจักรวาลเพื่อลงไปสู่ภพมนุษย์!

เสียงสวดมนต์และท่วงทำนองของมหาเต๋าดังกึกก้อง สั่นสะเทือนไปทั้งจักรวาล!

เฉินซีถูกอาบไล้ภายใต้แสงดาวพร่างพราว ทำให้ร่างสูงใหญ่คล้ายถูกปกคลุมด้วยแสงแห่งสวรรค์ ประหนึ่งเป็นดวงดาวพร่างพราวที่เจิดจรัสภายใต้จักรวาลนี้

แววตาของชายหนุ่มสงบนิ่ง จ้องมองประตูในท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาวอันไกลโพ้น และไม่ลังเลที่จะเดินขึ้นสะพานแสงแม้แต่น้อย

ในชั่วพริบตา เขาเดินทางผ่านหมอกเพลิงนับไม่ถ้วนและธารดาราเพื่อเข้าสู่ประตูบานนั้น

ความเร็วที่เคลื่อนที่ไปนั้น เร็วยิ่งกว่าการเคลื่อนย้ายผ่านห้วงมิติเสียอีก และมันก็น่าเหลือเชื่ออย่างยิ่ง

โชคดีที่นี่ไม่ใช่โลกภายนอก มิฉะนั้น แม้แต่ผู้เยี่ยมยุทธ์ขอบเขตเซียนปราชญ์ก็ยังรู้สึกสั่นสะท้าน หลังจากที่ได้เห็นฉากนี้

…

หลังบานประตูลึกลับ เป็นพื้นที่กว้างใหญ่ไพศาลที่เต็มไปด้วยความมืดมิดอันไร้ขอบเขต ไม่เห็นแม้แต่ท้องฟ้า ไม่รู้สึกถึงผืนดิน ไม่มีทั้งภูเขาหรือแม่น้ำ ไม่มีสิ่งใดเลย

เป็นเพียงพื้นที่มืดสนิทกว้างใหญ่สุดลูกหูลูกตา!

ทันทีที่ก้าวเท้าเข้ามา คลื่นพลังผันผวนอันกว้างใหญ่ ลึกลับและเยือกเย็น ก็บังเกิดขึ้นภายในพื้นที่อันมืดมิดแห่งนี้ และในเวลาเพียงชั่วพริบตา ยันต์เทวะก็ปรากฏขึ้น!

ยันต์เทวะนี้ดูเล็กมาก แต่ก็ใหญ่พอครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมด ดูเรียบง่าย แต่ก็ซับซ้อนอย่างยิ่ง มองเห็นร่องรอยที่เกิดจากอักขระยันต์ทั่วยันต์เทวะ

ยันต์เทวะนี้อัศจรรย์มาก แม้จะดูขัดแย้งกัน แต่เมื่อลองพินิจดูดี ๆ ทุกส่วนกลับดูเป็นธรรมชาติ มันทั้งกลมกลืน และสมบูรณ์แบบมาก

ยันต์เทวะอนันต์!

คำที่ไม่คุ้นเคยพลันปรากฏขึ้นในใจ ชายหนุ่มมั่นใจว่า ไม่เคยได้ยินชื่อนี้มาก่อน แต่มันกลับปรากฏขึ้นในความคิดราวกับหลบซ่อนมานานแสนนาน