บทที่ 1119 การเยี่ยมเยี่ยนและการเชื้อเชิญ

บทที่ 1119 การเยี่ยมเยี่ยนและการเชื้อเชิญ

บทที่ 1119 การเยี่ยมเยี่ยนและการเชื้อเชิญ

ภพเซียนไม่ได้เป็นตัวแทนของทั้งสามภพ

เจ็ดตระกูลโบราณ สี่ราชันเซียน และแม้แต่กองกำลังของศาลเซียนก็ไม่สามารถเป็นตัวแทนของทั้งสามภพได้เช่นกัน

เนื่องจากมีภพมนุษย์ ยมโลก ภพพุทธองค์ ภพมังกร และดินแดนลึกลับอื่น ๆ อีกมากมายอยู่ท่ามกลางทั้งสามภพ

สิ่งที่สำคัญที่สุด คือ สามนิกายที่ลึกลับและยิ่งใหญ่ที่สุดอยู่ในภพทั้งสาม

ท่ามกลางสิ่งมีชีวิตมากมายและภพอีกนับไม่ถ้วนในภพทั้งสาม น้อยคนที่จะรู้จักนิกายที่ลึกลับและยิ่งใหญ่ทั้งสามนี้ ยิ่งไปกว่านั้น คนที่รู้จักชื่อของนิกายลึกลับทั้งสามนี้กลับน้อยยิ่งกว่า

แม้จะเป็นมหาอำนาจในภพเซียน การมีอยู่ของนิกายทั้งสามกลับเป็นสิ่งต้องห้าม ดังนั้นไม่มีใครกล่าวถึงเรื่องนี้ แม้จะรู้ก็ตาม

ชายหนุ่มมีความมั่นใจมากกว่าเจ็ดส่วนว่าเฉินซีอาจเป็นผู้สืบทอดของเขาเทพพยากรณ์!

แม้จะไม่สามารถได้รับคำตอบที่ชัดเจนจากเหลียงปิงหรือเหลียงเทียนเหิงได้ เพราะท้ายที่สุดแล้ว มันเป็นเพราะคำว่า ‘ข้อห้าม’

แน่นอน เหลียงเริ่นก็ทราบเช่นเดียวกันว่า มีเพียงไม่กี่คนในภพเซียนเท่านั้นที่สามารถเดาตัวตนของเฉินซีได้อย่างราง ๆ!

เพราะถ้าทุกคนรู้ว่าคนผู้นี้มาจากเขาเทพพยากรณ์ แล้วตระกูลอินจะกล้าล่วงเกินได้อย่างไร?

ถึงอย่างไร ตระกูลอินก็เกี่ยวข้องกับเขาเทพพยากรณ์ แต่ภายใต้สถานการณ์เช่นนี้ ตระกูลอินยังไม่สามารถตระหนักถึงความสำคัญของเฉินซีได้ สุนัขเฒ่าอินแสร้งทำเป็นไม่รู้หรือไม่รู้จริง ๆ กันแน่

ยิ่งเป็นเช่นนี้ เหลียงเริ่นยิ่งอยากรู้อยากเห็นมากขึ้น เพราะในเมื่อเฉินซีมีตัวตนเช่นนั้น ทำไมถึงเก็บเป็นความลับมาตลอด?

…

ทำไมถึงเก็บเป็นความลับน่ะหรือ?

เฉินซีรู้ดี แม้ตนจะไม่สนใจข้อห้ามในมรดก แต่สิ่งที่สำคัญที่สุดคือ การจัดการปัญหาของตัวเอง นี่คือสิ่งที่จี้อวี๋บอกไว้ และเป็นสิ่งที่ศิษย์พี่หญิงหลียางยืนกรานมาโดยตลอด

เพราะนี่คือความคาดหวังที่พวกเขามีต่อเฉินซี!

ถ้าต้องการที่จะเป็นผู้เยี่ยมยุทธ์ที่แท้จริง

ถ้าต้องการขึ้นไปสู่จุดสูงสุดของมหาเต๋า

ถ้าต้องการตั้งหลักในภพเซียน

ถ้าต้องการมองลงยังโลกด้วยความเย้ยหยัน

หากมัวแต่พึ่งพาพลังจากภายนอก เช่นนั้นคงไม่อาจบรรลุความยิ่งใหญ่ได้!

ทั้งหมดนี้ เป็นสิ่งที่เฉินซีได้คิดอย่างถี่ถ้วนในขณะยังอยู่ในราชวงศ์ซ่ง และตั้งใจพึ่งพาพลังของตัวเอง เพื่อคลี่คลายภาระหน้าที่อันหนักอึ้งบนบ่าให้สำเร็จ!

สิ่งเหล่านี้เป็นปัญหาของเขา และต้องจัดการมันด้วยมือของตนเองเท่านั้น ถึงจะสามารถปลดปล่อยความโกรธแค้นและความคับข้องที่สะสมอยู่ในใจได้อย่างแท้จริง!

หลังจากนั้น เฉินซีก็ไม่ได้กล่าวถึงเรื่องนี้อีก เหลียงเริ่นก็ไม่ดึงดันขุดคุ้ยต่อ

สายตาของทั้งสองจับจ้องไปที่ผืนผ้าไหมสีเขียวอ่อนอีกครั้ง ซึ่งบันทึกรายชื่อผู้เยี่ยมยุทธ์หนึ่งพันอันดับแรกในเทียบอันดับเซียนทะยานฟ้า

เฉินซีสังเกตเห็นว่า อันดับของเจียงจูหลิวได้ขึ้นสู่อันดับที่ 301 ในเทียบอันดับเซียนทะยานฟ้า และถัดไปคือกู่เยวหมิง อยู่ในอันดับที่สามร้อยเก้าสิบสอง

อันดับของอินเหมียวเมี่ยวอยู่ต่ำกว่ากู่เยวหมิง นางอยู่ในอันดับห้าร้อยสี่สิบหก อย่างไรก็ตาม จากข้อมูลของเหลียงเริ่น อินเหมียวเมี่ยวได้ก้าวหน้าอีกครั้งเมื่อเดือนที่แล้ว และนางได้เข้าสู่ขอบเขตเซียนลึกลับขั้นสูง ดังนั้น อันดับล่าสุดของนางในเทียบอันดับเซียนทะยานฟ้าก็คงจะสูงกว่านี้

ในทางกลับกัน อันดับของเหลียงเริ่นอยู่ค่อนข้างต่ำ อันดับแปดร้อยสามสิบหก แม้อันดับนี้จะดูเหมือนปลอดภัย แต่ผู้เยี่ยมยุทธ์ระดับสูงของสถานที่ต่าง ๆ เช่น ภพพุทธองค์ ภพมังกร และภพวิหคอมตะจะเข้าร่วมในการทดสอบนี้เช่นกัน ซึ่งพวกเขาจะยึดอันดับบางอันดับอย่างแน่นอน

ด้วยเหตุนี้ มันจึงสร้างภัยคุกคามอย่างใหญ่หลวงต่อเหลียงเริ่น และอาจถึงขั้นถูกผลักออกจากการจัดอันดับ!

สำหรับเฉินซี ชายหนุ่มไม่ได้กังวล แม้ว่าตอนนี้จะอยู่ในอันดับเก้าร้อยเก้าสิบเก้า แต่เขาได้ก้าวสู่ขอบเขตเซียนลึกลับแล้ว และสามารถสังหารองครักษ์โมฆะสิบสองคนในระหว่างทาง องครักษ์โมฆะเป็นดั่งทหารไร้ซึ่งความกลัวตายของตระกูลจั่วชิว แม้แต่ผู้ที่อ่อนแอที่สุดในหมู่พวกเขา ก็สามารถได้รับการจัดอันดับให้อยู่ในห้าร้อยอันดับแรกของเทียบอันดับเซียนทะยานฟ้า

ภายใต้สถานการณ์เช่นนี้ เฉินซีจะกังวลเกี่ยวกับการถูกกำจัดได้อย่างไร?

เหลียงเริ่นดูเหมือนจะตระหนักเช่นกันว่า อันดับของตนนั้นค่อนข้างอันตราย และครุ่นคิดอย่างลึกซึ้งก่อนจะกล่าว “ตามข้อมูลที่ข้าได้รับมา ในบรรดาผู้เยี่ยมยุทธ์ของคนรุ่นเยาว์ชั้นนำที่มาจากภพเซียน มีผู้เยี่ยมยุทธ์เกือบสามสิบคนมาจากภพพุทธองค์ ในขณะที่ภพมังกรและภพวิหคอมตะต่างก็นำผู้เยี่ยมยุทธ์มามากกว่ายี่สิบคน เมื่อรวมกับผู้เยี่ยมยุทธ์ของดินแดนลึกลับแล้ว มีจำนวนมากกว่าสองร้อยคน”