บทที่ 1171 ผู้ที่บรรลุผลสำเร็จคือราชา

เมื่อเวลาผ่านไป กฎแห่งวารีรอบตัวของเฉินซีก็อยู่ระหว่างการเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว

มันดังกึกก้องราวกับมหาสมุทรที่บ้าคลั่งในตอนแรก และไหลเชี่ยวอย่างไม่มีสิ้นสุดเหมือนแม่น้ำสายใหญ่ ก่อนจะกลายเป็นสายฝนโปรยปรายที่เงียบงันและอ่อนโยน…

ในที่สุด หยดน้ำก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า และลอยอยู่ที่นั่นอย่างเงียบงัน

หยดน้ำนี้มีลักษณะกลมและโปร่งแสง มันสะท้อนให้เห็นรายละเอียดของความเปลี่ยนแปลงมากมายของทุกสิ่งในโลก ซึ่งแม้ว่ามันจะเล็ก แต่กลับให้ความรู้สึกหนักอึ้งและลึกล้ำ ราวกับอเวจีที่ไม่สามารถสั่นคลอนได้

แต่เมื่อพินิจอย่างระมัดระวัง มันก็ยังเป็นหยดน้ำ และไม่มีความเปลี่ยนแปลงใด ๆ

มันเหมือนกับสามขั้นตอนของการบ่มเพาะ ในขั้นแรกภูเขายังดูเหมือนภูเขา ในขณะที่น้ำยังดูเหมือนน้ำ ในระหว่างขั้นตอนนี้ ผู้บ่มเพาะเป็นดั่งเด็กที่ไม่ประสา ความรู้ของผู้บ่มเพาะเกี่ยวกับโลกนั้น เรียบง่ายและซื่อตรง

ในขั้นที่สอง ภูเขาดูไม่เหมือนภูเขา และน้ำก็ดูไม่เหมือนน้ำ ในระหว่างขั้นตอนนี้ ผู้บ่มเพาะจะต้องประสบกับการขัดเกลา และแม้ว่าจิตใจจะมั่นคง แต่สภาพจิตใจก็เปลี่ยนไปพร้อมกับการพัฒนาการบ่มเพาะที่ดีขึ้น

ในขั้นที่สาม ภูเขายังคงดูเหมือนภูเขา น้ำยังคงดูเหมือนน้ำ ในขั้นนี้ ผู้บ่มเพาะได้ประสบกับการเปลี่ยนแปลงนับครั้งไม่ถ้วนในชีวิต ซึ่งมองผ่านความเป็นจริงและเรื่องต่าง ๆ ของโลก เพื่อที่จะสัมผัสแก่นแท้ของโลก

หยดน้ำที่อยู่ตรงหน้านั้น เป็นสิ่งที่แสดงให้เห็นว่า เฉินซีที่บ่มเพาะเคล็ดกระบี่วารี ได้เข้าใจแก่นแท้ของมันแล้ว ชายหนุ่มได้เห็นการเปลี่ยนแปลงของน้ำนับไม่ถ้วน และในท้ายที่สุด ก็หลอมรวมความลึกล้ำทั้งหมดไว้ในหยดน้ำนี้

ณ จุดนี้ เคล็ดกระบี่วารีได้บรรลุความสมบูรณ์แบบแล้ว!

โอม!

ด้วยคำสั่งในใจ หยดน้ำก็จมลงที่หว่างคิ้ว ชายหนุ่มรู้สึกราวกับตนกลายเป็นเทพแห่งวารี และสามารถควบคุมพลังงานของน้ำได้อย่างเป็นธรรมชาติ

ชายหนุ่มเหยียดปลายนิ้วออกไป และมีสายน้ำขดเป็นเกลียว มันกลายเป็นฝนตกปรอย ๆ พายุฝน ลำธาร แม่น้ำ ทะเลสาบ ธารน้ำแข็ง หนองน้ำ และอื่น ๆ ตามคำสั่งของเขา

การบรรลุระดับนี้แตกต่างจากครั้งก่อน มันไม่ได้จำกัดแค่กระบวนท่าบางอย่าง และทุก ๆ กระบวนท่าก็ถูกใช้ตามใจต้องการ ทุก ๆ กระบวนท่าอาจเป็นพิรุณโปรยปรายประหนึ่งฝัน แต่ในขณะเดียวกันก็สามารถเปลี่ยนเป็นกระบวนท่า คลื่นเมฆาทำลายล้างและมหาสมุทรไร้พรมแดน!

“แม้วิธีการอาจแตกต่างไป แต่หลักการก็ยังเหมือนกัน หลักการของน้ำอยู่ในความคิดของข้าผู้เดียว!”

เฉินซีหายใจเข้าลึก ๆ แล้วลืมตาขึ้นทันที ในเวลาเดียวกัน พลังชีวิตในร่างกายพลันเดือดพล่าน ในขณะที่มันไหลเวียนไปทั่วทุกส่วนของร่างกาย อีกทั้งมันยังปลดปล่อยความรู้สึกร่าเริงและมีชีวิตชีวาออกมา

หลังจากบรรลุเคล็ดกระบี่วารีได้อย่างถ่องแท้ มันก็กระตุ้นพลังชีวิตในร่าง ทำให้การบ่มเพาะดีขึ้นเล็กน้อยอีกครั้ง!

เฉินซีไม่ได้หยุดเพียงเพราะความรู้สึกเช่นนี้ ชายหนุ่มเริ่มทำสมาธิ ควบคู่ไปกับการเปลี่ยนแปลงอย่างลึกซึ้งในพลังชีวิต

ปากและจมูกหายใจเข้าหายใจออกสอดประสาน ปราณบรรพกาลโกลาหลจากสิ่งรอบข้าง ทำให้พลังชีวิตในร่างเปล่งเสียงคำราม ซึ่งฟังดูเหมือนเสียงคำรามของมังกร เสียงคำรามของพยัคฆ์ และแม่น้ำที่ไหลเชี่ยวกราก

ต่อมา ทุก ๆ รูขุมขนบนร่างก็ถูกปกคลุมด้วยปราณบรรพกาลโกลาหลที่หนาแน่น ชายหนุ่มถูกปกคลุมไปด้วยชั้นแสงคลุมเครือเหมือนหมอก ทำให้ดูเหมือนกับเทพเซียน

ที่จุดใต้ท้องทะเลแห่งลมปราณในท้อง มีกลิ่นอายเย็น ๆ เกิดขึ้นจากบริเวณจุดฮุ่ยอิน

จุดฮุ่ยอินเป็นสถานที่ที่วิญญาณแห่งชีวิตสถิตอยู่ และมันอยู่ในระนาบเดียวกันกับตำหนักหนี่หวางแห่งวิญญาณสวรรค์กับจุดถันจงแห่งวิญญาณปฐพี

จุดฮุ่ยอินเป็นด่านสุดท้ายของด่านแห่งความลึกลับทั้งสามในขอบเขตเซียนลึกลับ!

เมื่อทะลวงผ่านด่านนี้ มันจะเทียบเท่ากับการบรรลุสู่ขอบเขตเซียนลึกลับขั้นสูง และนั่นหมายความว่า วิญญาณทั้งสามได้รับการบ่มเพาะให้สมบูรณ์และไร้ที่ติแล้ว!

เวลาผ่านไปอย่างเงียบ ๆ …

เช้าตรู่ของวันต่อมา เฉินซีซึ่งอยู่ในการทำสมาธิ จู่ ๆ ก็ถูกขัดจังหวะด้วยความผันผวนแปลกประหลาด และตื่นขึ้นจากการบ่มเพาะระดับลึกของตน

“เหล่าศิษย์ใหม่ทุกคน จงรีบไปรวมตัวกันที่นอกภูเขาเมฆาไพศาล ข้าจะนำพวกเจ้าทั้งหมดไปยังลานฝึกของสำนึกศึกษาฝ่ายนอกในอีกหนึ่งถ้วยชานับจากนี้ และข้าจะอธิบายข้อมูลที่จำเป็นสำหรับการบ่มเพาะของเจ้าในอนาคต”

มันเป็นเสียงของอาจารย์หวังเหิน ที่แพร่กระจายไปทั่วภูเขาเมฆาไพศาล และผ่านชั้นของข้อจำกัดเพื่อเข้าสู่ที่พำนักต่าง ๆ ด้วยพลังพิเศษ

เฉินซีขมวดคิ้ว เขาได้รับประโยชน์มากมายจากการบ่มเพาะเมื่อคืนนี้ และกำลังใกล้บรรลุขอบเขตเซียนลึกลับขั้นสูง แต่กลับถูกขัดจังหวะเสียก่อน

เขาส่ายศีรษะและหยุดคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้ ร่างสูงใหญ่ยืนขึ้นและมองไปที่หม้อกลั่นใบจิ๋วที่อยู่ใกล้เคียง จากนั้นก็ออกจากที่พักอย่างเงียบ ๆ คนเดียว เมื่อเห็นว่าหม้อกลั่นใบจิ๋วยังคงดูดซับปราณบรรพกาลโกลาหลอยู่

ฟึ่บ! ฟึ่บ! ฟึ่บ!

ในขณะนี้ ไม่ใช่แค่เฉินซีเท่านั้น แต่ศิษย์ใหม่ทั้งห้าร้อยคนที่ได้รับคัดเลือกเข้าสู่สำนักศึกษาจักรพรรดิเต๋าในครั้งนี้ ต่างก็บินมาจากทุกทิศทุกทาง และมาบรรจบกันนอกภูเขาเมฆาไพศาล

เมื่อเฉินซีมาถึงที่นี่ ชายหนุ่มสังเกตเห็นว่า ศิษย์ส่วนใหญ่ค่อนข้างตื่นเต้น ในขณะที่บางคนขมวดคิ้วเช่นเดียวกับตน เห็นได้ชัดว่าพวกเขารู้สึกว่าการบ่มเพาะถูกขัดจังหวะโดยหวังเหิน

“เฉินซี ตรงนี้” ในระยะไกล เหลียงเริ่นและกู่เยวหมิงที่มาถึงนานแล้ว ต่างก็โบกไม้โบกมือให้กับเฉินซี

เฉินซียิ้มพลางพยักหน้า จากนั้นเดินไปหา ในบรรดาศิษย์ใหม่ห้าร้อยคน มีเพียงเหลียงเริ่นและกู่เยวหมิงเท่านั้นที่คุ้นเคยกับเขามากที่สุด ส่วนคนอื่นถือว่าเป็นเพียงคนที่เคยเห็นตาเท่านั้น

“ข้าได้ยินมาว่าเจ้ากำลังบ่มเพาะในเคหาระดับจักรพรรดิหรือ? โอ้สวรรค์! นี่เจ้าต้องจ่ายแต้มดาราถึงแปดพันแต้ม เพื่อที่จะบ่มเพาะที่นั่นได้เป็นเวลาหนึ่งปี” เหลียงเริ่นกล่าวด้วยสีหน้าตกใจและชื่นชม

ความคิดเห็น